maandag 16 januari 2017

7 quick takes...

Lekker, plant!
  1. De eerste (redelijk) normale week van het jaar is al weer voorbij. Als deze week een indicatie was van hoe de rest van het jaar gaat verlopen ben ik te vreden. het was gezellig, we hadden tijd voor elkaar, hielden ons aan onze goede voornemens en de meiden hadden over het algemeen een vreedzaam samenzijn. Dat het zo kalm voelde had vast veel te maken met het feit dat de dagen rustig begonnen, Hartmut kon twee keer een beetje later opstaan omdat hij naar de tandarts moest om gaatjes te laten vullen (voor het eerst van zijn leven!) en een half uurtje langer slapen is erg fijn!
  2. Aan het begin van een nieuw jaar heb ik altijd de onweerstaanbare drang om een beetje orde in mijn chaos aan te brengen. Ik wil altijd alles wat we te lang niet gebruikten weggooien, maak lijstjes omdat dat fijn is en houd heel trouw mijn agenda bij. Elk jaar neem ik me dan ook voor dat dat iets is dat ik niet alleen in Januari zal doen, maar dat voornemen mislukt eigenlijk altijd. Maar nu is het nog Januari, en ik heb nog een groot vertrouwen dat het dit jaar helemaal anders zal zijn (natuurlijk! Waarom niet?). Mijn verder lege agenda staat vol maaltijdplannen, dagschema's, weekplanningen en zelfs Sophie heeft een eigen kalender om alles wat zij doet bij te houden. (wat ze geweldig leuk vindt! 'Zal ik ook een plaatje maken van de WC? Wat dat moet ook vandaag. maar dan moet dat elke dag, toch?')
  3. Het weekend was goed, redelijk rustig, en dat was fijn. Zaterdagmorgen hebben we van alles gedaan dat gedaan moest worden. (in het Engels zeggen ze 'to run errands', ik heb daar nog geen mooie nederlandse vertaling voor gevonden.)  Een van die dingen die we moesten doen was naar de Makro, anders dan in Nederland, kan iedereen daar gewoon heen gaan. Het was een echt uitje voor de meiden, de hoge stellingen vol met spullen, al die mensen, de grote verpakkingen maar vooral de heftrucks die af en aanrijden. Ze keken hun ogen uit terwijl wij groot insloegen om kleine kortingen te krijgen ;-)
  4. Gisteren zijn we gelijk uit de kerk op de trein gestapt. Iets was we, gezien het feit dat we een dochter die naast ballerina's ook gek is op treinen, veel te weinig doen. We gingen naar Kalk bay, een klein vissersplaatsje waarvoor we ongeveer 20 minuten met de trein moesten. Onze meegenomen bolletjes aten we op terwijl we op depier zaten en keken hoe vissers hun boten uitladen, 'viswijven' de vissen schoonmaakten en een paar brutale zeehonden er als de kippen bij waren om de ingewanden en kopen van die schoongemakate vissen op te eten. Zelfs als je er maar een uurtje bent voelt Kapk Bay als een kleine vakantie, het spreekt dus voor zich dat we genoten.
  5. Uiteraard moesten we dit weekend ook 'Wie is de Mol' kijken. Hartmut zei dat hij dit jaar niet zo fanatiek zou zijn als het afgelopen jaar maar het feit dat hij de uren nadat we keken over vrijweinig andere dingen praatte doet mij anders geloven. Sophie is er trouwens al uit, volgens haar is Doris de mol.
  6. De komende week beginnen veel gewone dingen weer. Zometeen gaan we voor mijn werk naar een 'little professors' avontuur waar we leren hoe vulkanen werken, woensdag begint het speelgroepje van de kerk weer en op donderdag gaan we voor mijn werk naar een voetbaltraining voor peuters. We zullen eens zien of Sophie het talent van haar vader en ooms heeft.
  7. Maar nu eerst de soep afmaken. Het eten voor vanavond is al half klaar (minute steaks met gestoomde worteltjes rijst en champignon saus) en de soep voor morgen (cyrry soup met flespompoen, worteltjes en verse koriander) moet alleen nogeven gepureerd worden. Doris slaapt en Sophie speelt met haar treintjes dus van die rust moet ik optimaal gebruik maken. Fijne week!



Ze lijkt ineens zo groot. 




Soph en haar vriendje.

Doris vindt het kinetische zand dat ze voor haar verjaardag kreeg geweldig!

Zie je Sophie in de reuzenboom in ons park?

1 opmerking:

  1. Hallo Anneke, ik volg jou al een hele tijd. Maar eindelijk wil ik je eens een keer zeggen hoe mooi ik je foto's en filmpjes en verslag van jullie alledaagse dingen vindt. Dankjewel. Ik herken ook veel in jouw missen van Nederlandse dingen en mensen. Wij wonen zelf in Pretoria en ik kan al 5 jaar niet in Nederland op bezoek (vanwege pleegkinderen die we niet mee mogen nemen), en sommige dingen mis ik zo erg! Even lekker op de fiets naar de markt, tulpen en hyacinten in huis, herfstbossen. Leuk dat jij ook een kalender voor Sophie maakte, ik doe dit ook al een tijdje voor onze kinderen. Werkt supergoed. Als ze vragen: "wanneer komen opa en oma?", dan zoeken we gewoon waar hun foto op de kalender staat.
    Heel leuk trouwens ook wat je doet voor de Adventure club. Ik heb gezocht of zoiets ook in Pretoria bestaat, maar helaas niet.
    Dankje voor je leuke verslagen van je dagelijkse leven. Groetjes, Rinette

    BeantwoordenVerwijderen