dinsdag 21 februari 2017

7 quick takes...



  1. Goeiemorgen! Wat is het een heerlijke morgen. De zon schijnt door de ramen, de meiden zijn heerlijk samen aan het spelen, we zijn al even naar de supermarkt geweest om melk en eieren te kopen en hoeven nu verder nergens meer heen. Gelukkig maar want ik ga zo een stoofpotje op het vuur zetten dat de hele dag moet sudderen. Lekker!
  2. Van mijn trouwste lezers kreeg ik al berichtjes met de vraag of het wel goed  ging met mij omdat ik gisteren geen blog geschreven had.Ik kan je verzekeren dat het heel erg goed gaat, ik heb gisteren iet sheel leuks voor de eerste keer gedaan. Een vriendin had gevraagd of ik bij haar thuisbevalling fotgraaf en doula wilde zijn en als het nodig was op haar dochtertje wilde letten. gisteren om 5 uur 's ochtends belde ze me om te bellen dat het zo ver was. Zo bijzonder om door de donkere lege straten te rijden om vervolgens aan te komen bij een huis waar ondanks de stilte de energie en spanning voelbaar is. Een intieme en ontroerende gebeurtenis. Het was een prachtige rustige bevalling waarbij een prachtig en gezond jochie geboren werd. Toen ik een paar uur later het huis verliet was de wereld een stukje mooier door dit nieuwe leven dat nu al niet meer weg te denken is. 
  3. Zondag gingen we naar Andre en Elani, Andre is Hartmuts neef en we zouden met hen gaan zeilen in hun bootje. Toen we er aankwamen bleek helaas dat de motor van het bootje stuk was gegaan en het was veiliger om dan het water niet op te gaan. Desondanks hebben we een fijne middag gehad die voelde als een mini vakantie. We braaiden aan de kant van het water, de meiden speelden tussen de bomen en in het zand en toen de zon wat gezakt was gingen we lekker zwemmen. Doris en Sophie werden rondgetrokken in een rubberbootje en hadden het helemaal naar hun zin. Sophie; ' dankjewel voor varen op een boot, dat was echt een leuke verassing!' Want als je twee bent maakt het nog niet uit op wat voor boot je vaart.
  4. kaapstad is zo mooi en ik wordt er helemaal enthousiast van als ik mensen die schoonheid kan laten zien. Via instagram leer ik de leukste mensen kennen en een van hen is Laura die stewardess is bij de KLM. Ze had een vlucht aangevraagd naar kaapstad en Vrijdag kon ik haar een paar van mijn lievelingsplekjes laten zien. We gingen naar Kirstenbosch, bezochten een wijnfarm, gingen naar het strand in Muizenberg en aten ons avondeten bij een gezellige foodmarket waar het eten voor je neus klaargemaakt wordt en je de lekkerste craftbeer, versgeperste sapjes en wijntjes kan proeven. Wie is de volgende die ons komt bezoeken?   
  5. Wat ik altijd grappig vind om te zien is hoe Doris en Sophie Nederlanders altijd direct vertrouwen en in hun hart sluiten. Waar andere mensen altijd hunbest moeten doen om hun vertrouwen te winnen kunnen Nederlanders vrijwel direct rekenen een grote glimlach en krijgen ze gelijk boekjes in hun handen gedrukt die ze mogen voorlezen. Grappig hoe een taal iemand gelijk zo vertrouwed kan maken. (Ik ben wel benieuwd hoe dat gaat als we in Mei in Nederland zijn en IEDEREEN Nederlands tegen ze praat.
  6. Als Doris en Sophie zo lief samen spelen smelt ik echt. Het liefste wil ik nu de hele dag niets meer doen en alleen maar naar ze kijken en luisteren. Nu Doris steeds meer woordjes kent en steeds beter kan communiceren zijn ze zo schattig als ze samen bezig zijn. Zoals net; Doris had haar zinnen gezet op een bepaald boek maar kon er niet bij. Ze loopt naar Sophie, wijst naar het boek en zegt: 'pakke pakke'. Sophie: 'ok, laat maar zien welke je dan wil'. Samen lopen ze naar de boekenkast en nadat Sophie een paar keer het verkeerde boek pakt heeft ze uiteindelijk de goede in handen. Doris straalt van oor tot oor en zegt: 'Kjaaaaaaar (klaar) danke'. Ik geloofde mijn oren niet, mijn kind zegt gewoon 'dankje' en ik heb er niets voor gedaan. Sophie-de-opvoeder heeft soms best een goede invloed. En nu zijn ze dus samen, zonder ruzie aan het lezen. 
  7. Ondertussen is het toch al middag geworden. Na 5 minuten was het vredig boeken lezen over omdat grote zus vond dat kleine zus te snel bladerde en kleine zus het niet leuk vond dat grote zus dat liet merken door haar met een plastic mes te 'snijden'. ('maar het was nepsnijden hoor mamma, met een speelmes kan ik echt niet haar arm afsnijden ofzo, of dacht je dat soms?!').
    Daarna vroeg Sophie of we alsjeblieft in het park konden gaan spelen en dat leek mij een prima idee,. Nu is het middag en even rustig in huis omdat ze alletwee slapen. Het stoofpotje begint heerlijk te ruiken, de was is al droog en kan ik zo afhalen en ik heb nog een stapel foto's van gisteren te sorteren.
    Tot volgende week!



Dat was het eind evan mijn vetplant.


maandag 13 februari 2017

7 quick takes...


  1. Goeiemorgen! Snel een blog en dan aan het werk. Vanavond hebben we een vergadering bij ons thuis en ik moet nog even wat lekkers bakken voorbij de koffie dus dat gaan Sophie en ik zometeen doen. Sophie is gek op koken en bakken en zodra ik richting de keuken loop schuift ze een stoel tegen het aanrecht en is ze klaar om te 'helpen'. Morgen is het natuurlijk valentijnsdag (en ik weet niet hoe groots dat tegenwoordig in Nederland is) en dat is hier een heel festijn. De hele week staat in het teken van roze en heel veel hartjes. Perfect voor Sophie want 'roze is mijn lievelings en een hartje is van dat je lief bent, en dat ben ik ook'. 
  2. We gaan deze maken (smittenkitchen.com/white-and-dark-hearted-brownies/). Ik heb het vast wel eens eerder geschreven maar als je een goed kookblog zoekt moet je niet verder zoeken. Smitten Kitchen is fantastisch. Elke week  komen er wel een paar baksels of gerechten van deze blog bij ons op tafel en het is altijd een groot succes. Haar motto is dat het niet zo moeilijk is om een goede kok te zijn met de duurste ingredienten maar dat het juist de uitdaging is om met alledaagse producten een heerlijke maaltijd op tafel te zetten. Even kijken dus, als je nog niet weet wat je vanavond wil eten. 
  3. Deze week was een stuk beter dan de vorige week. Doris leek elke dag een beetje meer op het lieve meisje dat we kennen en daar werd Sophie ook vrolijk van. Vooral veel gezelligheid dus (behalve de dagelijkse ruzies over boekjes, ruimte op schoot bij pappa en mamma, het niet of juist wel willen aankleden, het afpakken van koekjes en al die honderdduizend andere redenen waar je boos over kan worden).  Het was een heerlijke zomerweek waarin we veel tijd buiten doorbrachten. Picknicken in het park of aan het water, of gewoon in de tuin, blijft een feest en van mij mag de zomer nog heel lang blijven duren.
  4. Hoewel, op social media zie ik allemaal hele mooie foto's voorbij komen van kinderen die lekker in de sneeuw aan het spelen zijn. Dat is natuurlijk heerlijk en dan ben ik wel een beetje jaloers. Kan iemand misschien een beetje sneeuw invriezen zodat de meiden er in mei mee kunnen spelen? ;-)
  5. Zaterdag hadden we de tweede surfles en het ging, op een botsing van mij na, heel erg goed. Ik weet nu hoe ik moet gaan staan op de plank (al lukt het de ene keer wat beter dan de andere) maar sturen kan ik nog niet. Helemaal niet handig dus dat ik de oceaan niet helemaal voor mezelf  heb ;-) Gelukkig voor mijn schuldgevoel en voor demedestudent waar ik tegenop botste was ik degene met een flinke blauwe plek en was zij alleen geschrokken. Sophie was nogal onder de indruk van mijn blauwe plek. 'Ik denk dat ik volgende keer beter mee kan gaan mamma, dan kan ik 'pasop' zeggen zodat je niet weer een botsing gaat maken!'. 
  6. Een paar van mijn favoriete mensen op de hele wereld komen, als alles goed gaat,  een heel stuk dichter bij ons in de buurt wonen. Het is nog steeds 1400 km weg maar dat is al beter dan 'de andere kant van de wereld'. Mijn ouders zijn bezig met het voorbereiden van een twee jaar lang verblijf in Namibie om daar voor een NGO te gaan werken. Volgende week vertrekken ze voor een kennismakingsreis en je kan alles volgen op hun blog (tochweerafrika.blogspot.co.za/)    Ik ben zo verschrikkelijk trots op ze!
  7. Wij gaan bakken. Ondertussen is ook Doris wakker geworden dus samen bakken zal een leuke uitdaging worden. ik wens jullie een fijne week als jullie me sterkte wensen ;-)


Miss Blauwoog en haar zelfgemaakte pizza


Sophie en Doris maken valentijnscadeautjes

Op avontuur!



maandag 6 februari 2017

7 quick takes..

Doris op haar best!
  1. Goeiemorgen! Elke maandagochtend tijd apart zetten om een blog schrijven is echt een gewoonte geworden, en eigenlijk ook een gewoonte waar ik naar uitkijk. Even rustig zitten, nadenken over alles dat was en vooruitblikken op wat gaat komen. Wat was leuk? Wat was moeilijk? Wat heb ik geleerd? En ook; waar kijk ik naar uit? Wat verwacht ik? Waarover droom ik? Ik ben wel eens een dagboek begonnen, maar daar was ik niet zo goed in. De blog voor mij het dichtste dat ik ooit bij een dagboek zal komen, en mijn oude blogberichten lezen is nu al zo waardevol. Soms denk ik wel eens dat ik beter zou moeten nadenken over wat ik schrijf, over hoe ik het schrijf en denk ik dat ik mooiere woorden, betere zinnen en over interessantere dingen zou moeten schrijven. Maar het is wat het is, de week door mijn ogen, rechtstreeks vanuit mijn hooofd, door het toetsenbord op de blog. 
  2. De afgelopen week was er niet een om over naar huis te schrijven. (In feite doe ik dat nu, door een blog te schrijven, toch een beetje.) Doris had een lastige week, alle oei-Ik-groei moeders kijken me nu virtueel vol medelijden aan en vragen of het een sprongetje was. De Zuid Afrikaanse moeders zeiden zuchtend: 'Is it maybe a wonderweek?'. Bij Sophie geloofde ik nooit zo in die theorieen want ze had er nooit zo veel last van maar bij Doris is elke keer duidelijk te merken wanneer ze iets aan het leren is. Leren gaat bij haar gepaard met heftige emotionele groeipijn waar we allemaal een beetje last van hebben. Ik hoop en denk dat het ergste nu voorbij is want een dreumes die niet bij je, maar ook niet weg van je wil? Die tegelijk wel en niet wil eten, die slecht slaapt en die om alles begint te huilen is niet zo goed voor mijn gemoedstoestand.
  3. Het was niet alleen maar kommer en kwel hoor. Er waren gelukkig ook mooie en leuke dingen. Bijvoorbeeld de ochtend dat we naar de 'Klassieke muziek en beweging" klas gingen waar beide meiden enorm van genoten, of die avond dat we naar 'first thursdays' gingen waar de meiden zich voorbeeldig gedroegen en wij genoten van mooie (en ook minder mooie) kunst en Doris en Sophie vooral enthousiast werden van schilderijen en beelden waarin ze dieren herkenden. 
  4. Het weekend was ook fijn, gisteren vierden we in de kerk een feestje omdat het de 20e verjaardag van onze gemeente was en aan het eind van de middag gingen we even naar Gavin (Hartmuts neef) die onlangs een heel leuk huisje kocht dat hij samen met zijn vriendin aan het opknappen is. Zaterdag hadden Hartmut en ik een date ( de komende twee maanden hebben we elke zaterdagaochtend een date) met de surfschool omdat het na 7 jaar in Kaapstad toch wel eens tijd wordt om de grootste lokale hobby onder de knie te krijgen. Geheel tegen mijn eigen verwachting in stond ik de eerste les al rechtop op de surfplank, wat een ontzettend gaaf gevoel! 
  5. De laatste tijd neemt Sophie het, zoals een grote zus hoort te doen, ontzettend op voor Doris. Dat komt ook een beetje omdat ze zichzelf ziet als de moeder van Doris. 'Jij bent de grootste mamma, daarom ben jij mijn mamma. Daarna kom ik,en Doris is de kleinste dus daarom ben ik een beetje een mamma van Doris". Als we gaan bidden en ik vraag of Doris haar handen wil vouwen zegt ze: "Laat Doris maar, Doris snapt dat nog niet zo goed.'. Als ik Doris op bed wil leggen voor een dutje waar ze nog geen zin in heeft zegt Sophie: 'Doris is denk ik nog niet zo moe mamma, wacht nog maar eventjes, dan komt het vanzelf goed.' En de klapper van de week? Ik wilde Doris een broek aantrekken en Doris had geen zin in meewerken. Sophie: 'ga maar even weg mamma, Doris is een beetje verdrietig, ik los het wel even op voor je.' Reuze handig, zo'n extra opvoeder in huis.
  6. Er waren heel wat mensen die medelijden hadden met het feit dat Hartmut niet met ons mee zou kunnen naar Nederland. Er werd op instagram zelf geopperd om een crowndfunder te starten. Terwijl ik dit nu schrijf heb ik een hele brede glimlach op mijn gezicht want we hadden een hele lieve gulle gever die er voor zorgt dat Hartmut toch mee kan, niet de hele tijd want dat laat zijn werk niet toe, maar genoeg om samen te kunnen genieten. We zijn zo dankbaar!
  7. Ik ga me met de meiden bemoeien. Behalve de normale maandagdingen (de week plannen,boodschappen doen en schoonmaken en opruimen) staat er niet zo veel op het programma. Het is lekker warm dus de meiden kunnen de hele dag buiten spelen. Rustig, want we hebben allemaal niet zolekker geslapen. Sophie had een zere vinger, en als ze niet kan duimen is in slaap vallen en in slaap blijven wel heel erg lastig ("Mamma, je moet me echt heel erg zielig vinden, wan ik ben heel zielig dat ik niet kan duimen." en 'Waarom heeft de Here Jezus mijn vinger nu nog niet beter gemaakt. kan hij er niet bij ofzo? Want als hij in mijn hartje is is hij heel klein. Moeten we dan een trapje maken naar mijn vinger?') Fijne week!






maandag 30 januari 2017

7 quick takes...


  1. Goeiemorgen! Weer even tijd voor een blog. Sommige maandagen begin ik bomvol inspiratie aan een blog terwijl er ook maandagen zijn (zoals vandaag) waarop ik me afvraag hoe ik ooit '7 takes' vol kan kletsen. Nu is het niet heel belangrijk om er precies 7 te hebben maar het dwingt me wel tot nadenken en houdt me scherp als schrijver. Ik weet helaas niet hoe scherp ik vandaag ben dus mijn excuses als je halverwege afhaakt of in slaap valt.
  2. Vereet ik bijna dat ik een heel leuk (en heel erg niet saai) nieuwtje heb. Dit weekend heb ik een ticket geboekt om zodat we in Mei (dv) naar Nederland kunnen vliegen. 'Wij' zijn in dit geval de meiden en ik. Hartmut kan helaas niet mee omdat we ook nog de familie in Namibie willen/moeten bezoeken en dan moeten keuzes gemaakt worden. Dat is niet leuk, maar het feit dat wij wel kunnen komen natuurlijk wel (vind ik dan he? Misschien vindt de rest van Nederland het allemaal wat minder, maar dan heeft de rest van Nederland pech.) Ik kan alvast niet wachten om met mijn allerliefste en leukste meiden een heleboel familie te zien en dan is het hoogtepunt natuurlijk een kennismaking met ons allereerste neefje of nichtje! Zo spannend!
  3. Het boeken van het ticket was denk ik wel het hoogtepunt van dit weekend. Voor de rest was het rustig en gezapig en daarom heel fijn. Samen naar de bouwmarkt, picknicken in het park, een kinderfeestje en naar de kerk. Wat wil je nog meer?
  4. Doris is sinds een paar weken een echte boekenworm. Of ik nu op de bank zit, aan het koken ben of bezig ben met de was, elke keer duwt ze me een boek in de handen en maakt ze me duidelijk dat ik moet lezen. Als ik dan instem en ergens ga zitten nestelt ze zich lekker op mijn schoot en laat ze duidelijk merken dat ze heel tevreden is. Ook als ze naar bed gaat moet er altijd een boek mee dat ze met zorg uitkiest. Als ik dan bij haar wegloop mag ik de lamp nog niet uitdoen want ze is eerst nog even aan het 'lezen' terwijl ze lekker onder de deken ligt. Zo schattig!
  5. Sophie is ook gek op boeken en kan uren luisteren naar voorleesverhalen terwijl ze honderd-en-een vragen heeft over wat er allemaal gebeurt en kritiek heeft op de tekeningen die volgens haar vaak niet kloppen (kijk maar eens naar de tekeningen in kinderboeken, meestal kloppen die niet en dat vindt mevrouw heel vervelend.) Ik lees haar vaak voor uit Pluk van de Petteflet en hoewel ze het heel leuk vindt moet ik net doen of 'Zaza de kakkerlak' niet bestaat want dat vindt ze vreselijk raar. 'Een kakkerlak is toch helemaal geen vriendje? een Kakkerlak is heel erg vies!' Het feit dat ze opgroeit in Afrika en kakkerlakken regelmaltig ongevraagd op bezoek komen zal daar wel iets mee te maken hebben.
  6. Gisteren moest er uiteraard ook 'Wie is de mol' gekeken worden. Die activiteit duurt altijd langer dan het uur dan het programma duurt. Ten eerste omdat we met ons megasnelle internet  vaak heel lang moeten wachten tot het weer genoeg geladen is om verder te kunnen kijken, en ten tweede omdat er achteraf altijd nagepraat moet worden om verdenkingen te bespreken. Helemaal na gisteren, mijn mol ging er uit en ik moest even heel goed nadenken wie het dan wel is. Maar ik 'heb' een nieuwe mol en ik weet zeker dat ik nu goed zit ;-)
  7. Vandaag staat er niet zo veel bijzonders op het programma en zulke dagen zijn af en toe heel erg fijn. Vanavond zijn de meiden en ik alleen bij het eten omdat Hartmut voor een vergadering aan de andere kant van de stad blijft en daarvan weet ik al wel dat het problemen gaat geven. De meiden zijn gek op hun vader en als hij af en toe eens langer weg blijft of niet thuis komt dan is het, vooral bij Sophie, tranen met tuiten. Ik zal er maar iets gezelligs van maken om de tranen een beetje te voorkomen. Fijne dag!
Ps: net voor ik de blog klaar hebt maakt Sophie nog ee mooie uitspraak die ik niet wil vergeten dus ik schrijf hem hier. Doris is een beetjeaan het jammeren, Sophie: 'Doris, wat is er loos? Ben je verdrietig? Dat hoeft toch niet? We zijn allemaal hier, en ik ben ook een beetje je mamma want ik ben groter dan jij en ik vind je heel lief dus je hoeft echt niet te huilen. Ik kom je wel redden!'

De hond voorlezen moet ook gebeuren... toch Doris?

Als er gekliederd mag worden is Doris altijd van de partij. 

Avondeten in de botanische tuinen van Kirstenbosch, een van d eleukste dingen aan de zomer. 




Mooi vogeltje he?!


maandag 23 januari 2017

7 quick takes...



  1. Goeiemorgen! Maandagmorgen en dus tijd voor een berichtje van onze kant. Doris slaapt en Sophie is, zoals gewoonlijk, aan het spelen. Ze heeft net haar treintjes naar bed gebracht en is nu haar worteltje borstvoeding aan het geven. Heerlijk zo'n kind met een grenzenloze fantasie. Doris leert trouwens snel van haar, vanmorgen was ze boeken aan het onderstoppen in haar poppenbed.
  2. We hebben geen water. Gisteravond stond ineens de hele straat blank nadat een grote waterpijp gebarsten was. Een groot avontuur voor de meiden die door al het zand (uit de scheuren in de weg) en het water hun straat ineens zagen veranderen in een strand. Wij vonden het wat minder leuk. Door de grote droogte hebben we al maanden waterrestricties en worden we steeds opgeroepen om zo zuinig mogelijk aan te doen en ineens zagen we nu liters kostbaar drinkwater voor onze deur wegstromen. We hebben dus emmers gepakt en zijn als een gek de hele tuin gaan bewateren met het riviertje dat voorbij stroomde, daarna hebben we alle emmers, teiltjes en bakken die we hebben gevuld met water zodat we ook de komende dagen nog kunnen bewateren. Na een hele tijd kwamen de mensen van de gemeente om het water af te sluiten maar omdat het Zondagavond was kon er niets meer gedaan worden. Nu hopen dat het snel gerepareerd is want helemaal geen water uit de kraan is toch wel lastig. In de weg is nu een krater van een paar meter doorsnede geslagen, ik ben benieuwd hoe lang het duurt voor die weer gemaakt is. 
  3.  Omdat we geen water hebben hoef ik geen was aan te zetten, en koken gaat ook niet echt (ik weet niet wanneer we weer water hebben en zonder water kan ik de zooi nadien niet opruimen) dus ik denk dat we maar iets uit de vriezer gaan eten vanavond. Ik heb altijd een paar maaltijden achter de hand dus dat is geen probleem. 
  4. Wat is de week en vooral het weekend weer snel voorbij gegaan. Het jaar is weer volop begonnen en na de heerlijke vakantie (waar we vaak aan terug denken) is het ook weer fijn om ons gewone dagelijkse leventje te leven. Dit weekend hebben we veel tijd met vrienden doorgebracht, Zaterdagmorgen eerst naar een Duits voorleesuurtje in de Duitse boekenwinkel, daarna meelopen met de Sister March (waarover later meer) en scherp indisch eten in ons favoriete goedkope restaurant. De meiden vinden scherp eten gelukkig ook lekker dus we aten allemaal onze buiken vol. 's Avonds nog even naar 'de hel' waar we vorig jaar heel veel bramen vonden. Helaas hadden we dit jaar niet zo veel geluk. Door de droogte groeide er bijna niets. Gisteren zijn we uiteraard naar de kerk geweest waarna we een lunch hadden met de kerkleiders. 's avonds gingen we braaien bij vrienden. Zij hebben een zwembad in hun huis dus onze waterratjes konden weer even lekker zwemmen wat ze erg leuk vonden. 
  5. De laatste tijd kan ik me erg boos en verdrietig maken over wat er in de wereldwijde politiek maar ook de samenleving allemaal gebeurt. Zo erg dat we het nodig vonden om mee te lopen met de Kaapstadse 'Sistermarch', in solidariteit met de Women's march die gehouden werd in Washington om op een vreedzame manier te protesteren tegen de schendingen van mensenrechten in het algemeen en vrouwenrechten in het bijzonder met als extra aanleiding het begin van het presidentschap van Trump, die met het schenden van al die rechten soms weinig problemen lijkt te hebben. Ik snap dat dat meelopen door sommigen niet helemaal begrepen zal worden, waarschijnlijk vooral vanwege het standpunt rond abortus dat de meeste feministen hebbem, maar ik geloof dat de schendingen van rechten van anderen, en het creeeren van een platform waar het uispreken van haat tegenover iedereen die, op welke manier dan ook, anders is dan jij gevaarlijk genoeg is om tegen te protesteren. Bovendien maakt het  feit dat er pro-abortus mensen deel uitmaakten van het protest het geen pro-abortus protest. Het was mooi, er werd gezomgen, er werden gedichten voorgelezen en er was verbroedring (verzustering) onder de vele mensen die op de oppervlakte allemaal heel verschillend waren maar vanbinnen streden voor hetzelfde. 
  6. Morgen moet ik mijn presentatie over ons 'Microbiome' waarvoor ik vorig jaar het land door vloog nog een keer geven. Deze keer gewoon in Kaapstad dus logistiek is het geen probleem. IIk hoop dat ik alles nog een beetje weet want ik heb niet zo veel voorbereidingstijd doordat mijn baas het eenbeetje vergeten was en ik het dus niet wist.
  7. Goed, wij gaan weg naar een 'adventure'. Dieren knutselen uit stenen die we op het strand vinden. Fijne week!



    Kijken bij het water.