maandag 25 juli 2016

7 quick takes...



  1. Goeiemiddag! Even gaan zitten om een blogje te schrijven. Ik heb een warme kop thee naast me staan en drie truien over elkaar aan. Want hoewel het zonnetje schijnt en het buiten wel aardig lekker is is het in ons huis ijskoud. Ik heb altijd het gevoel dat ons huis in de winter elke week een graad afkoelt om aan het einde van de winter nog een graad of 10 te zijn. Zonder centrale verwarming is het ook niet te doen om alle kamers op temperatuur te krijgen en te houden. Dit is een andere reden waarom we zelfs in de winter vaak buiten eten, als het buiten 15 graden is in de zon is het nog altijd aagenamer dan binnen.
  2. De meiden en ik hebben hele week met zijn drietjes overleefd en vinden elkaar nog steeds lief. Hartmut was de hele week in Botswana voor zijn werk en dat was iets waar ik best wel tegenop zag. Gelukkig viel het mee, we hebben ons vermaakt, het huis staat nog overeind en is nog steeds schoon, we hebben aardig  gezond gegeten en samen leuke dingen gedaan. Maar nu kunnen we niet wachten om Hartmut weer te zien. Nu nog hopen dat het allemaal goed gaat,Hartmut stuurde me net een berichtje dat zijn vlucht een uur vertraagd was. Oei! Ik hoop dat hij zijn aansluiting in Johannesburg nu wel gaat halen.
  3. Sophie heeft me deze week weer veel aan het lachen gemaakt. Ik zou haar gewoon een microfoontje moeten laten dragen zodat al haar grappige uitspraken bewaard blijven. Vorige keer regende het een keer een hele ochtend. Komt Sophie naar me toe:'Mamma, ik heb een brief geschreven, zal ik voorlezen?' Ondertussen trekt ze een papier tevoorschijn waar ze met wat pennenkrabbels een brief gemaakt heeft. 'Liebe wind, wil je alsjeblieft regen wegblazen. Sophie vindt regen niet leuk want Sophie wil naar buiten knuffelen met een boom. knuffelen.' Nadat ze haar papier had opgeborgen zei ze:'en daarna gaan Sophie en de wind een kopje thee drinken en samen heel hard lachen.'
  4. Doris is helemaal gek op Sophie en Sophie is geloof ik een beetje bang voor Doris. Ze kan namelijk steeds sneller kruipen en gaat altijd op zoek naar waar Sophie is. Sophie schrikt zich elke keer een hoedje als Doris  dan ineens weer opduikt en zich weer aan haar op probeert te trekken of een graai doet naar haar speelgoed. Als ze Doris wel ziet aankomen weet ze niet hoe snel ze haar speelgoed op een veiliger plekje (bovenop de tafel) moet brengen. Arme Doris wil zo graag meedoen met wat Sophie doet maar daar is de grote zus voorlopig nog niet van gediend. Ik voorzie dat ik nog heel wat opvoedkundige diplomatie in de strijd moet gooien voor dat dat wel zo ver is. 
  5. We hebben deze week weer een paar leuke avonturen gedaan. We zijn  naar een diamantenuseum geweest ('maar mamma, hoe kan aarde knijpen? Aarde heeft geen handjes?' Nadat de meneer had uitgelegd dat diamanten ontstaan onder grote druk en veel hitte (drukken = knijpen)). Ook hebben we een ritje gemaakt in het 60 meter hoge reuzenrad in het centrum van de stad, Het ding staat er al jaren maar ik was er nog nooit in geweest. Sophie vond het van tevoren al heel erg leuk en ikw as een klein beetje bang dat ze zich opgesloten zou voelen maar dat viel mee. Vol bewondering keek ze naar de boten in de haven, het mooie uitzicht op de tafelberg en alle kleine mensjes die ver beneden ons heen en weer liepen. Ik heb een filmpje gemaakt van de verwachtingen van Sophie van tevoren. Ze dacht duidelijk dat het heftiger zou zijn. (filmpje onder de tekst)
  6. Jullie merken vast wel dat ik vaak over de dingen die we met Adventure Clubs doen schrijf. Dit za de komende tijd alleen maar meer worden omdat ze me een parttime baantje hebben aangeboden. Vanaf nu ga ik door hen betaald worden om te facebooken, instagrammen, twitteren (tweeten?) en pinteresten. Helemaal leuk! Ook leuk om te zien wat een kleine instagramverslaving toe kan leiden. De directrice van Adventure Clubs (die ik via via een klein beetje ken) vertelde me namelijk dat ze helemaal fan is van mijn stijl en of ik niet voor ze wilde werken. Ik vind het leuk omdat het gemakkelijk te combineren is met de meiden, ik het gewoon vanuit huis en vooral op mijn telefoon kan doen. Wat nog belangrijker is is dat het iets is waar ik echt in geloof; families helpen om hun kinderen zo veel mogelijk ervaringen te geven om hun ontluikende nieuwsgierigheid te voeden en te stimuleren. Via deze link (facebook.com/officialadventureclubs) een kort filmpje over wat ze doen. 
  7. Ik kreeg weer een smsje van Hartmut, nu om te zeggen dat een megagroot vliegtuig hen ophaalde uit een klein dorpje in the-middle-of-nowhere in Botswana. En het lijkt allemaal nog net te gaan lukken met zijn vlucht richting Kaapstad. Mooi, dan kunnen we nu echt aftellen. Tot volgende week!




Helicopters landen en zien opstijgen en de wind voelen in je haren.... het leukste uitje!

Staan is de grootste hobby van Doris!

maandag 18 juli 2016

7 quick takes...


  1. Goeiemiddag! Vandaag begon al vroeg. De taxi stond namelijk om half 5 voor de deur om Hartmut op te halen die nu onderweg is naar Botswana. Ik moet eerlijk zeggen dat ik toen nog niet helemaal wakker was maar daar brachten de meiden snel verandering in. Om 6 uur zaten we dus klaawakker (de meiden, ik niet) aan de havermoutpap en kon de dag beginnen. Daardoor heb ik al wel lekker veel gedaan en is mijn lijstje voor vandaag bijna helemaal weggestreept.
  2. De hele afgelopen week was het heerlijk weer en ook in het weekend leek het wel zomer. We konden dus lekker ijsjes eten, wandelen op het strand, buiten lunchen en genieten van de warme winterzon. Vandaag is het ook nog lekker maar daarna lijkt het gedaan met het mooie weer. Niet meer dan logisch natuurlijk maar dat lekkere weer went veel sneller dan regendagen. 
  3. Sophie is weer it haar dalletje omhoog geklommen en de volijkheid zelve. Ze produceert aan de lopende band grappige opmerkingen die me aan het lachen maken, dus hier zijn er een paar. 
    • Ik: ´mijn knie doet een beetje zeer.´Sophie:´mijn knie is niet zeer, mijn knie is gewoon blij.´  
    • Doris huilt. Sophie: ´Asjeblieft niet huilen Dodo, dan wordt Sophie ook heel verdrietig.´
    • Ik:´Even kijken wat voor weer het vandaag wordt.´ Sophie: ´Er is nog geen weer, het is nog helemaal donker.´
  4. Voor Doris is het maar goed dat Hartmut degene is die weg gaat want ze is een echt mamma´s kindje. Vaak is zelfs Hartmut niet genoeg en roept ze klagend ´Mama´ tot ik er weer aan kom. Dan krijg ik van haar de grootste knuffels en kusjes. Heel fijn voor mij natuurlijk maar ik hoop wel een beetje dat het een fase is. Ze kan trouwens ook heel goed ´pappa´zeggen hoor. En volgens Sophie kan ze ook ´Sophie´ zeggen, maar dat geloof ik eigenlijk niet ;-).
  5. Vandaag is mijn zusje jarig en over twee dagen ben ik zelf jarig. Hartmut is natuurlijk weg en zonder familie enzo in de buurt zal het een beetje een onverjaardagse verjaardag worden. Ik zou het aankomend weekend vieren met vriendinnen maar in mijn eentje een feestje organiseren is een beetje lastig dus dat doen we dan maar over een paar weken. 
  6. Ons bezoek (nichtje Nienke en haa vriend Vincent)  is aan het backpacken en af en toe krijg ik blije berichtjes over hoe leuk en mooi Zuid Afrika is. Sophie vraagt elke dag waar ze zijn want ze vindt het reuze gezellig met ze. Volgende week komen ze nog weer naar hier voor bijna een week dus dan moet Sophie nog maar even heel erg genieten.
  7. En dan nog even een paar foto´s die we dit weekend gemaakt hebben. Die waar we alledrie dezelfde kleren aan hebben moest gewoon gebeuren, ook al is het een beetje cheesy. Ik beloof plechtig dat de meiden bijna nooit dezelfde kleren aan hebben, en dat ik daar al helemaal niet aan mee doe,  maar af en toe is het wel grappig. 


maandag 11 juli 2016

7 quick takes...

Doris mag alleen met het speelgoed van Sophie spelen als Sophie slaapt. Arme Doris!


  1. Goeiemiddag. Er is al weer een week voorbij gevlogen en het is al weer maandag. Het begin van de week was rustig, we deden de gewone dagelijkse dingen maar er was niet zo veel bijzonders. Dat veranderde op Donderdag want toen kwam er bezoek!
  2. Ons bezoek (nichtje Nienke en haar vriend) is erg gezellig. En het is natuurlijk altijd leuk om een reden te hebben om Kaapstad te laten zien en opnieuw te genieten van al het moois dat er te zien is. Zaterdag zijn we met zijn allen de wijnlanden in geweest, het was ontzettend lekker weer (nog steeds) met temperaturen boven de 25  graden. We hebben chocolade, kaas, bier en wijn geproefd, genoten van de mooie uitzichten en het erg gezellig gehad.
  3. Wij zijn dus allemaal naar een wijnfarm geweest behalve Sophie. Het is winter dus de ranken zijn allemaal een beetje kaal en toen ik Nienke vertelde dat we een wijnfarm opreden zei Sophie: 'Dit is niet een wijnfarm, dit is een stokjesfarm, kijk maar daar.'(terwijl ze naar de kale wijnranken wees.) Een beetje gelijk heeft ze natuurlijk wel, en ze weet ook nog niet wat wijn is dus voor haar zullen het voorlopig stokjesfarms zijn, stokjes zijn tenslotte leuker dan wijn als je twee bent.
  4. Ik geloof dat ik nu ook weet waar het over gaat als mensen het over de peuterpuberteit hebben. De laatste dagen is het humeur van Sophie net zo wisselvallig als een Nederlandse zomer met heel zonnige uurtjes maar ook grote onvoorspelbare onweersbuien. Pff... lastig om daar goed mee om te gaan. 
  5. Volgende week gaat Hartmut voor een dag of 9 naar Botswana. Nienke en Vincent zijn dan aan het backpacken dus ik sta er alleen voor met de meiden. Ik kan niet zeggen dat ik er razend enthousiast over ben maar we zullen er het beste van maken. Gelukkig staan er al wat leuke dingen op het programma en ik ga gewoon elke avond een andere mensen uitnodigen om te komen eten zodat ik ook een beetje volwassen gesprekken kan hebben ;-).
  6. Vanmorgen hebben Doris en Sophie voor het eerst kennis gemaakt met sneeuw en ijs. Met de adventureclub gingen we naar snowworld. Ontzettend kitch en nep, maar als je kinderen hebt is het opeens wel weer grappig. Het was niet zo ver van Hartmuts werk en hij kon er ook wel even uit om gezellig met ons mee te gaan. Doris wist niet zo goed wat ze van de sneeuw en de kou moest denken maar vond de bewegende nagemaakte prehistorische dieren erg interessant. Ook Sophie zei later dat ze warm leuker vindt dan koud, maar samen met mij of Hartmut in een rubberband van een sneeuwhelling af gaan is natuurlijk wel heel erg leuk. Op de terugweg vertelde ze dat ze alles een beetje spannend maar ook heel erg leuk vond, geslaagd uitje dus denk ik. 
  7. Nu liggen de meiden lekker te slapen en ga ik nog even wat opruimen. Fijne week allemaal weer!


Leren schommelen, essentieel! 

Als je armen niet lang genoeg zijn om je zelfgepompte water te drinken is dat even niet zo leuk.

Mooie plekjes laten zien.

maandag 4 juli 2016

7 quick takes


  1. Net als vorige week een beetje een late blog. Ik heb er niet echt een goede reden voor, maar ach, moet ik verantwoording aan iemand afleggen? Met twee kleintjes veranderd je dagritme om de haverklap en waar ik eerst elke ochtend tijd had om te schrijven zijn nu de middagen handiger omdat de meiden allebei tegelijk lekker lange dutjes doen en ik dan even tijd heb voor een kop thee, achterstallige mail en vandaag dus mijn blog, heerlijk!
  2. We hebben er al een lekker dagje opzitten. Vanmorgen ben ik even de kasten van de meiden door geweest en en heb ik alles wat niet meer past in een grote zak gedaan en naar een tweedehandskinderklerenwinkel gebracht. Daar breng ik wel vaker dingen heen en van wat ze verkopen krijg ik de helft in tegoed voor de winkel. Ik had nog een beetje tegoed en daarmee heb ik alvast wat leuke dingetjes voor de komende zomer kunnen kopen. Sophie was zo enthousiast over de korte tuinbroek dat ze hem gelijk aan wilde. Gelukkig voor haar is het heerlijk weer dus de rest van de morgen heeft ze op blote voeten en in de korte broek buiten gespeeld. Normaal zou ik de kleren eerst even wassen voor ze ze aan doet maar nu heeft Sophie reden gegeven om hem te wassen want hij zit al onder het zand en de modder. Ik heb het idee dat deze broek de komende zomer veel gebruikt zal worden. 
  3. Heerlijk dit fijne weer, de was die ik vanmorgen gedaan heb kan ik er zo al afhalen. Dan kan ik het bed in de logeerkamer alvast klaarmaken voor onze gasten die donderdag komen. 'Mammas niggie komt deze week' zegt Sophie de hele tijd en we kijken er allemaal erg naar uit. Het weer lijkt mooit te blijven dus we hebben al leuke plannen gemaakt voor het weekend zodat ze Kaapstad van z'n beste kant kunnen zien. 
  4. Het weekend vloog voorbij, vooral omdat het niet echt als een weekend aanvoelde. Hartmut heeft heel erg hard gewerkt aan zijn portfolio dat hij binnenkort hoopt in te leveren zodat hij zich kan laten registreren als professioneel ingenieur. Zaterdag ging hij al om half 7 's ochtends weg naar zijn kantoor. De meiden en ik hebben de hele dag gekookt zodat ik de rest van het weekend en ook vandaag niet hoef te koken. Gelukkig vinden de meiden het allebei erg leuk om in de keuken te zijn dus dat was voor ons alledrie geen straf. 
  5. Aan het einde van de middag hadden we met Hartmut afgesproken bij het aquarium. Sophie heeft van haar opa en oma voor haar verjaardag een abonnement gekregen dus daar zullen we nog heel wat uurtjes te vinden zijn. Sophie en Doris genoten en daarom genoten Hartmut en ik ook (he bah, wat klinkt dat melig). 
  6. Vorige week zijn we naar Vergenoegd geweest. Vergenoegd is een wijnboerderij niet zo ver buiten Kaapstad. Daar hebben ze enorm veel bijzondere werkers. 1071 om precies te zijn. De waggelende werkkrachten lopen elke dag een rondje om de farm waarna ze even gaan zwemmen om vervolgens hun route door de wijngaarden af te leggen waar ze slakken, kevers en ander ongewenst ongedierte opeten. Sophie en de andere aanweige kinderen mochten meehelpen om de eenden eten te geven en zoals je op het filmpje kan zien vond ze dat fantastisch!
  7. En toen was Doris ineens wakker. Het dutje was dus toch iets korter dan ik hoopte, ik heb mijn thee nog niet eens op! Mijn blog is wel klaar, dat dan weer wel. De rest van de thee drink ik lekker buiten op terwijl Doris zand eet en met stokjes speelt. Doei!

Sophie en het verjaardagscadeau dat Hartmut en ik voor haar maakten.

geslaagd pinterest project

Sophie en een vriendinnetje versieren koekjes.

zondag 3 juli 2016

7 months with Doris


Liefste Doris, 

Bijna was ik vergeten om deze brief te schrijven omdat ik me gewoon niet kan voorstellen dat er al weer een maand voorbij is, dat je al weer een maand ouder bent en dat elke dag ons verder weg brengt van 'Doris de hulpeloze baby' en dichter bij 'Doris het zelfstandige kind'. Zeven maanden ben je vandaag, en wat waren die zeven maanden met jou mooi. Je bent een goedlachse lieverd, een knuffelbaar popje maar ook een kind met een eigen mening die wij (maar vooral Sophie als ze weer eens speelgoed van je afgepakt heeft) steeds vaker te horen krijgen. 

Je wilt graag overal bij zijn en alles meemaken maar je kan je ook heel goed alleen vermaken. Als ik ergens mee bezig ben en af en toe om het hoekje kijk zit je vaak heerlijk te spelen met een paar blokjes of wat speelgoed van Sophie. Of je trekt voor de zoveelste keer alle boeken uit de boekentafel. Nu je kan kruipen moet ik je soms wel even zoeken want als je iets ziet wat je wil ga je er als een speer op af. Ik moet ook heel goed opletten want je trekt je overal aan op maar vergeet vaak dat je nog niet los kan staan waardoor je elke dag wel een paar keer hard op je bibs en soms zelfs op je hoofd valt waarna je tranen met tuiten huilt. Maar als ik je, nadat ik je getroost heb weer op de grond zet weet je niet hoe snel je je weer ergens aan op moet trekken. Je drang om te leren wint het duidelijk van de pijn van het het vallen.

Ik wil ook nog even een suggestie doen. Ik merk dat je graag nieuwe dingen leert. Weet je waar je ons echt heel erg blij mee zou maken? Als jij het verschil tussen dag en nacht gaat leren. Veel te vaak ben je om 4 uur klaarwakker en zoek je een speelkameraadje. Weet je, er is echt helemaal niemand in ons huis die daar dan zin in heeft dus misschien kun je dat verschil in de komende maand leren. ;-)

Verder heb ik geen klachten want Doris, als je lacht dan maakt mijn hart een sprongetje, als je brabbelt klinkt het voor mij als po√ęzie en als je je armpjes  uitstrekt en mijn gezicht naar je toetrekt om een dikke natte kus te geven dan smelt ik. En daar ben je goed in, mensen laten smelten. Met je blauwe kijkers, zo diep als de oceaan, je gulle glimlach en je open gezichtje weet je iedereen om je heen te vertederen. Doris mijn popje, ik vind je zo lief, ik vind je zo mooi. Ik ben zo vol verwachting over wat jou in deze wereld allemaal te wachten staat. Jij gaat mensen gelukkig maken door de wereld een beetje mooier te kleuren. Nu doe je dat elke dag al voor ons en daar zijn wij dankbaar voor.


Liefs mamma

Kleine dromer

Met opa

Een nachtelijke speelsessie

Mijn popje

Ondeugd ;-)