maandag 16 januari 2017

7 quick takes...

Lekker, plant!
  1. De eerste (redelijk) normale week van het jaar is al weer voorbij. Als deze week een indicatie was van hoe de rest van het jaar gaat verlopen ben ik te vreden. het was gezellig, we hadden tijd voor elkaar, hielden ons aan onze goede voornemens en de meiden hadden over het algemeen een vreedzaam samenzijn. Dat het zo kalm voelde had vast veel te maken met het feit dat de dagen rustig begonnen, Hartmut kon twee keer een beetje later opstaan omdat hij naar de tandarts moest om gaatjes te laten vullen (voor het eerst van zijn leven!) en een half uurtje langer slapen is erg fijn!
  2. Aan het begin van een nieuw jaar heb ik altijd de onweerstaanbare drang om een beetje orde in mijn chaos aan te brengen. Ik wil altijd alles wat we te lang niet gebruikten weggooien, maak lijstjes omdat dat fijn is en houd heel trouw mijn agenda bij. Elk jaar neem ik me dan ook voor dat dat iets is dat ik niet alleen in Januari zal doen, maar dat voornemen mislukt eigenlijk altijd. Maar nu is het nog Januari, en ik heb nog een groot vertrouwen dat het dit jaar helemaal anders zal zijn (natuurlijk! Waarom niet?). Mijn verder lege agenda staat vol maaltijdplannen, dagschema's, weekplanningen en zelfs Sophie heeft een eigen kalender om alles wat zij doet bij te houden. (wat ze geweldig leuk vindt! 'Zal ik ook een plaatje maken van de WC? Wat dat moet ook vandaag. maar dan moet dat elke dag, toch?')
  3. Het weekend was goed, redelijk rustig, en dat was fijn. Zaterdagmorgen hebben we van alles gedaan dat gedaan moest worden. (in het Engels zeggen ze 'to run errands', ik heb daar nog geen mooie nederlandse vertaling voor gevonden.)  Een van die dingen die we moesten doen was naar de Makro, anders dan in Nederland, kan iedereen daar gewoon heen gaan. Het was een echt uitje voor de meiden, de hoge stellingen vol met spullen, al die mensen, de grote verpakkingen maar vooral de heftrucks die af en aanrijden. Ze keken hun ogen uit terwijl wij groot insloegen om kleine kortingen te krijgen ;-)
  4. Gisteren zijn we gelijk uit de kerk op de trein gestapt. Iets was we, gezien het feit dat we een dochter die naast ballerina's ook gek is op treinen, veel te weinig doen. We gingen naar Kalk bay, een klein vissersplaatsje waarvoor we ongeveer 20 minuten met de trein moesten. Onze meegenomen bolletjes aten we op terwijl we op depier zaten en keken hoe vissers hun boten uitladen, 'viswijven' de vissen schoonmaakten en een paar brutale zeehonden er als de kippen bij waren om de ingewanden en kopen van die schoongemakate vissen op te eten. Zelfs als je er maar een uurtje bent voelt Kapk Bay als een kleine vakantie, het spreekt dus voor zich dat we genoten.
  5. Uiteraard moesten we dit weekend ook 'Wie is de Mol' kijken. Hartmut zei dat hij dit jaar niet zo fanatiek zou zijn als het afgelopen jaar maar het feit dat hij de uren nadat we keken over vrijweinig andere dingen praatte doet mij anders geloven. Sophie is er trouwens al uit, volgens haar is Doris de mol.
  6. De komende week beginnen veel gewone dingen weer. Zometeen gaan we voor mijn werk naar een 'little professors' avontuur waar we leren hoe vulkanen werken, woensdag begint het speelgroepje van de kerk weer en op donderdag gaan we voor mijn werk naar een voetbaltraining voor peuters. We zullen eens zien of Sophie het talent van haar vader en ooms heeft.
  7. Maar nu eerst de soep afmaken. Het eten voor vanavond is al half klaar (minute steaks met gestoomde worteltjes rijst en champignon saus) en de soep voor morgen (cyrry soup met flespompoen, worteltjes en verse koriander) moet alleen nogeven gepureerd worden. Doris slaapt en Sophie speelt met haar treintjes dus van die rust moet ik optimaal gebruik maken. Fijne week!



Ze lijkt ineens zo groot. 




Soph en haar vriendje.

Doris vindt het kinetische zand dat ze voor haar verjaardag kreeg geweldig!

Zie je Sophie in de reuzenboom in ons park?

maandag 9 januari 2017

The '7 quick takes' got hijacked by holiday spam.

Goeiemorgen!

Geen 7 quick takes vandaag want ik heb zo veel te zeggen dat het eerder '7 short novels' zou worden. En ik heb ook zo veel foto's dat ik er moeilijk 'maar' 7 kan delen want ik moet er gewoon meer laten zien.
Dus even een kleine reportage van onze heerlijke vakantie. We reden over kilometers lange stoffige zandwegen, zagen halfwoestijnen, wijngaarden, duinen, bergen en heuvels. We zwommen in de oceaan en in talloze beekjes en rivieren, we vingen visjes en insecten, we lazen boeken, maakten vuurtjes en hadden dagenlang geen telefoonnetwerk. We beklommen bergen, bewonderden indrukwekkende rotspartijen en kanoden tot we spierpijn hadden. We vierden oud en nieuw midden in de bergen (en lagen voor 10 uur op bed), we bakten oliebollen op een kolenvuurtje in een 'heksenketel', we waren te gast op een bruiloft waar we met blote voeten in het zand tussen de bomen dansten en we genoten met volle teugen.

Het was heerlijk!

Wandelen bij de Orange Rivier.

Ze waren vaak (niet altijd)  zo lief voor elkaar!

Doris wordt ook een echte avonturier. 

Aapjes kijken op de camping. Letterlijk. Dat klinkt heel leuk, maar is eigenlijk vooral heel lastig want ze stelen je eten waar je bij zit. 

Een van de mooiste momenten van de vakantie. Zwemmen in het koele water van een natuurlijke bron tussen de rotsen terwijl het buiten 45 graden is.  
Zo'n foto moest wel een beetje he?! Dit is wat je verwacht van een kindertijd in Afrika. 



';Daar is mijn letter, we genoten van de creatieve padstallen waar je lokaal eten kan kopen.

Oliebollen uit de heksenketel!

Deze dames genoten.

Zie je Sophie?

Geen slecht plekje om even een dorstig meisje van wat melk te voorzien.

Pappa helpen met patat bakken.

Leuk speelplekje.

Even samen wandelen, zo fijn dat opa en oma konden oppassen!



Stokbrood bakken...


In de grot bij Arniston.

Vrolijkerd!

Dit droppie deedniets liever dan lekker hangen in dr campingstoel.


Wandelen in de 'Hemel en Aarde Vallei'

Bloemetjes geplukt tijdens die mooie wandeling.


donderdag 22 december 2016

2,5 years with Sophie

Dag lieverd,
je bent vandaag 2-en-een-half en toen je hoorde dat het je 'halve verjaardag' was veranderde je ineens in het jarigste meisje dat ik ooit gezien heb. We waren niet van plan om het te vieren maar we konden er niet meer om heen.

We aten een halve quiche,met 2 en een half kaarsje erop, je zong zo hard je kon en vol enthousiasme 'happy birthday' zodat we niets anders konden doen dan meezingen. En na het eten hadden we brownies met sterretjes. Ik denk dat we er een nieuwe familietraditie bij hebben.

Je bent een heerlijk kind, en ik zou boeken over je kunnen schrijven, maar je hebt zelf ook veel te zeggen dus ik heb je geinterviewd en je grote en kleine vragen gesteld zodat jelater zelf kan zien wat voor praatjesmaker je was. Ik moet soms lachen om hoe je dingen zegt. je praat goed nederlands maar dan ineenskomt er een Duitse uitrdukking of eenEngels woord in je Nederlandse zin naar boven. Ooit zal dat wel goed komen toch? Ooit zul je al je talen wel perfect uit elkaar kunnen houden. Wij kunnen jenu in ieder geval goed verstaan en je maakt ons leven leuker (en een stuk grappiger)door het van commentaar te voorzien.

Liefs van mij.


maandag 19 december 2016

7 quick takes..

iemand is dol op verven.

  1. Het is Maandagavond, bijna elf uur en ik had al de hele tijd het gevoel dat ik iets aan het vergeten was tot ik me net ineens bedacht dat ik nog helemaal geen blog geschreven had. helemaal vergeten! Dus nu even een heel snelle, voor de trouwe fans. De komende twee weken zal ik trouwens sowieso niet bloggen omdat we op vakantie zijn (hoera hoera hoera!). Geen schermpjes, geen werk, geen dagelijkse beslommeringen maar heel veel tijd voor elkaar, of juist even lekker alleen met een goed boek of gewoon even helemaal niets. Ik kan niet wachten!
  2. In tegenstelling tot mijn schoonmoeder (hoi Elke!) waarmee we op vakantie gaan ben ik nog niet zo heel erg georganiseerd en moet ik geloof ik snel beginnen met het maken van lijstjes van wat we nodig hebben enzo zodat ik kan gaan inpakken. Elke is  al maanden klaar met haar maaltijdplan, heeft de helft van de maaltijden al gekookt en ingevroren zodat we op dagen dat we reizen niet bij aankomst nog een hele maaltijd in elkaar hoeven te zetten en weet precies wat ze mee moet nemen. gelukkig kunnen we profiteren van elkaars kwaliteiten, ik zal wel mooie foto's maken van liefdevol klaargemaakte maaltijden, want dat is natuurlijk ook heel belangrijk. Maar ik ben dankbaar dat we samen met mijn schoonouders gaan, het zalheel gezellig zijn, maar ik heb ook nog nooit eerder zo lang gekampeerd dus het zal fijn zijn dat er ervaringsdeskundigen mee zijn.
  3. Hartmut moet alleen morgen en woensdagochtend nog werken en dan is hij bijna 3 weken vrij. Sophie kan niet wachten, ze vraagt elke dag of hij nu echt moet werken en wil hem altijd rond een uur of 11 bellen om te vragen of hij al bijna weer thuiskomt omdat zehet veel leuker vindt als hij er is (Jij bent niet mijn allerbeste vriend mamma want pappa is de liefste.)
  4. We hebben een leuk en sociaal weekend gehad. Lunch met vrienden die in Duitsland wonen en de kerstdagen thuis in Zuidelijk Afrika doorbrengen, het jaarlijkse kerstconcert in Kirstenbosch (mijn jaarlijkse kersthoogtepunt), een bezoek aan een leuke tentoonstelling en gewoon lekker klungelen rond het huis. Fijn!
  5. Sophie heeft een CD die we in de auto vaak luisteren. Het  is een luisterboek over een Sophie en na het luisteren kwam Sophie naar me toe: 'Mamma, ben ik een nep-Sophie of een echte? En de Sophie die we op de radio horen, is die echt of nep? Wanneer is een Sophie echt? En kan een nep-Sophie ook spelen met een echte Sophie?' Heerlijke vragen, maar weet jij het antwoord?
  6. Doris praat ook de hele dag, en als je naar haar kijkt is het wel duidelijk dat ze een heleboel bedoeld met wat ze zegt. Steeds vaker komen er ook woorden en klanken uit die we herkennen en dat scheelt een hoop frustratie en zorgt er voor dat we een reuzetrots meisje hebben. Ik bedoel, hoe leuk is het als je tot gisteren gefrustreerd moest schreeuwen en wijzen en dat je nu gewoon 'nana' zegt enje moeder snapt dat je een 'banana' wil. 
  7. Pfff... ik ben tot 7 takes gekomen en val nu bijna om van de slaap.  tijd om af te sluiten en lekker naar bed te gaan. Tot in het nieuwe jaar!
Doris heeft een hele lieve pop in het bedje dat ze voor haar verjaardag kreeg.

Het bedje is ook een heerlijk leeshoekje


In de vader-vliegtuig-race hadden Sophie en Hartmut gewonnen. Volgens Sophie. Volgens mij niet...

Kerst op het zuidelijk halfrond.

Een van mijn hoogtepunten deze week? Een boottocht waar dolfijnen met ons meezwommen.

Zo is boodschappen doen best gezellig. 


maandag 12 december 2016

7 quick takes...

Zomeravonden in het park.

  1. Het is weer maandagmorgen, ik ben een stapel pannenkoeken aan het bakken terwijl Doris ligt te dutten en Sophie aan het spelen is. De pannenkoeken zijn voor vanavond, Hartmut moet voetballen om 6 uur enwij gaan kijken en ondertussen picknicken. Nu denken jullie natuurlijk:'Pannenkoeken? Wat uiterst onverantwoord!'. Maar geen nood, in het weekend maken we altijd groentesap en van de pulp die overmakat maak ik dan pannekoeken. Rueze gezond, met volkorenmeel enzo. 
  2. (12 uur later) Ok, dat was dus niet zo'n goed idee. Een take schrijven duurt langer dan een pannenkoek bakken en ik was er maar net op tijd bij. Omdat we niet zo van aangebrande pannenkoeken houden besloot ik de blog maar even te laten voor wat het was en tegen e tijd dat ik klaar was was de tijd voorbijgevlogen en moest ik andere dingen doen.
  3. De afgelopen week was een stuk rustiger dan de voorgaande weken omdat veel van mijn werk langzaam maar zeker afgerond wordt. Ik had nog een rapport waar ik al weken niet aan toe kwam maar Donderdagavond heb ik Hartmut alleen gelaten met de meiden om het eindelijk af te maken. Ik heb een avond lang gewerkt in een coffee bar bij ons in de buurt en toen de avond voorbij was kon ik mijn rapport verzenden. Weer iets wat ik weg kon strepen en zo komen we langzaam maar zeker steeds meer in vakantiemodus.
  4. Een van de leukste dingen die we deze week gedaan hebben was een 'Surf Adventure'. Een surf les die er eigenlijk vooral om ging dat kinderen de zee leren kennen en niet in paniek raken van de golven, want paniek maakt het juist gevaarlijk. Kinderen en ouders kregen een wetsuit aan (de Atlantische oceaan is verschrikkelijk koud) en na wat peddel lesjes op het land gingen we de zee in om te spetteren, te leren over de golven en vooral om gewend te raken aan het water. Daarna was het tijd om een beetje dieper te gaan om een paar echte golven te 'pakken'. Sophie genoot. Het was '4 spannend en 20 leuk' volgens haar. 
  5. Een paar weken geleden moest Hartmut voor een presentatie naar Johannesburg waarna besloten zou worden of hij genoeg ervaring had om 'professional Engineer' te zijn. De presentatie en het bijbehorende interview verliepen dramatisch vanwege een erg ongeinteresseerde werkgroep die zich van tevoren niet ingelezen hadden en Hartmut aanvielen op dingen die niet relevant waren. Het was dus erg spannend of het zou lukken maar gelukkig kregen we deze week goed nieuws. Hij was geslaagd en mag vanaf nu zijn handtekening onder projecten zetten. We zijn trots op hem! (Sophie niet, toen ik uitlegde waarom we blij waren zei ze: 'ik ben niet trots op pappa, hij kanniet eens een glas maken als ik dat laat vallen.')
  6. Zaterdag hielpen we mee bij een kledingbank voor daklozen. Het was ontnuchterend en zette me aan het denken. Zakken vol met kleren waren gedoneerd en ik hielp mee met sorteren en dingen zoeken als mensen specifieke vragen hadden. Een moeder met een meisje van 5 zocht naar kleren voor haar dochtertje. We hadden niet veel in haar maat maar ze pakte dankbaar aan wat min of meer zou passen. Een vrouw had net een baan gekregen en moest 'nette kleren' hebben. De nette jurk werd de jurk die bovenop de stapel lag omdat het de enige jurk was die ze zo snel zag en ze bang was dat hij weggegraaid zou worden door iemand anders als ze nog verder ging zoeken. Een meisje van mijn leeftijd die ik wel een beetje ken omdat ze niet zo ver bij ons vandaan 'woont' en ik vaak een paartje met haar maak liet me blij zien dat ze een schone onderbroek gevonden had, en het was nog een mooie ook! Ik denk aan mijn eigen klerenkast, en aan die van de meiden en ik voel me dankbaar, boos, schuldig en verdrietig tegelijk. De wereld is zo oneerlijk!
  7. Het is ondertussen Maandagavond, ik wil nog even snel wat foto's nabewerken die ik tijdens een adventure vandaag gemaakt heb en dan een rustig (degelijk) kopje thee drinken met Hartmut. Fijne week!


Knuffels voor vriendinnetje Abigail

Sophie bakt 'Mince pies'. Een traditineel Brits kerstkoekje.

Ondertussen geniet Doris van een koekje.


Zo veel koekjes wil ze!

Sophie vond een rups en toen moest haar 'rupsje nooitgenoeg boek' erbij komen. 'Kijk rupsje, zo groot ben je als je later groot bent. En dan moet je een kokon maken, en dan ben je een vlinden en een vlinder is heel prachtig!'