donderdag 22 juni 2017

3 years with Sophie.


He lieverd,

Woensdag, 21 Juni, 23:30
Ik lig al op bed en denk na over drie jaar geleden. Het was het WK en Duitsland speelde tegen Ghana. Pappa en ik gingen naar cafe Verdi, het buurtcafe hier vlakbij, om het te kijken. De wedstrijd had geen winnaar. Het werd 2-2. Dat wist ik niet meer maar ik heb het net even opgezocht. Ik keek toen wel naar het scherm maar nam niet echt in me op  hoe 22 mannen (en de halve wereld) zich 90 minuten lang met een bal en twee doelen bezig hielden. Ik speelde namelijk mijn eigen wedstrijd, een wedstrijd met mijn hormonen en een buik die op springen stond. Mijn weeën waren begonnen en na wekenlange oefenweeen en valse hoop durfde ik eindelijk te geloven dat het zo ver was. Eindelijk mochten we ons kleintje gaan verwelkomen.

Is het echt al drie jaar geleden dat ik een klein, donker, harig frummeltje op mijn borst gelegd kreeg waar ik op slag verliefd op werd? Dat frummeltje dat mij zou leren over liefde, over geduld, over loslaten, over opoffering en over hoe mooi de wereld is. Om jou in ons leven te hebben voelde vanaf dat eerste moment aan als een vanzelfsprekendheid. Hoe was het leven ooit leuk geweest zonder jou?

Is het echt nog maar drie jaar geleden dat ik een klein, donker, harig frummeltje op mijn borst gelegd kreeg? Dat frummeltje dat me meenam in een geweldig avontuur, dat mijn ogen opende voor al het kleine moois, dat mijn uithoudingsvermogen zou testen ( zowel fysiek als mentaal) en waardoor ik heel veel nieuwe dingen zou gaan leren.

Nu ga ik slapen, ik kan niet wachten om je morgenvroeg te zien, om je je cadeautjes te geven en om samen met jou te genieten van jouw speciale dag waar we al een half jaar voor aan het aftellen zijn.

Donderdag, 22 Juni, 8:12
Ik gluur langs mijn laptop en zie een intens gelukkig meisje spelen met haar nieuwe cadeautjes. Doris is ondertussen 'Happy Birthday" aan het zingen, voor de 7276e keer vandaag. Je werd pas laat wakker, we konden haast niet wachten tot we je blije gezichtje zouden zien. Maar we moesten een beetje geduld hebben want Sophie laat zich niet opjagen, dat doet ze nooit. Doris vond het niet zo leuk dat zij geen cadeautjes kreeg en je verbaasde ons door haar groothartig een van jouw cadeautjes uit te laten pakken waar ze zelfs me mocht spelen.

Je wordt zo groot schat, je begint na te denken over hoe jou gedrag anderen kan beinvloeden en doet steeds vaker je best om het voor een ander leuk te maken en dat maakt me blij. Je wereld wordt ook steeds groter. Samen gaan we op veel avonturen en daardoor weet je veel over heel veel dingen en dat komt steeds terug als ik je hoor spelen met een eindeloze fantasie. Je duplomannetjes graven diamanten op, in je speelkeuken maak je sushi en je verteld me dat dat uit Japan komt en dat je dat met stokjes moet eten en als we in de auto rijden hebben we de heerlijkste gesprekjes over alles wat er in je hoofd opkomt. Je hebt een mening over alles en weet dat perfect te articuleren. Het is een voorrecht om mijn dagen samen met je door te mogen brengen maar soms wordt ik wel heel moe van je onverzadigbare nieuwsgierigheid. Overal stel je vragen over en je hebt gelijk door als ik me er met een gemakkelijk antwoord vanaf probeer te maken. "Maar hoe zit het echt dan mam? Hoe zou je het tegen grote mensen uitleggen?" Want je wilt altijd het 'grote mensen antwoord'. Soms best lastig als ik zelf sommige dingen niet eens goed snap. Tegenwoordig wil je bijvoorbeeld graag Frans leren (Waarom ook niet he, nu je Engels, Duits en Nederlands onder de knie hebt ;-)) Dus mijn online woordenboek maakt overuren als jij wilt weten hoe je 'onweer', 'rijst' en 'metro' in het Frans zegt.

Vaak lijkt het alsof er geen einde komt aan je energievoorraad. Uren kan je dansen, zingen, rondrennen en overal vragen over stellen. Maar je kan ook heerlijk rustig met je duim in je mond ergens gaan zitten om een boekje te lezen om om met je grote blauwe ogen alles om je heen rustig op je in te laten werken. Ik vraag me vaak af wat voor gedachten er achter die ogen schuilgaan. Wat voor toekomst jou te wachten staat. Je komt er wel meid, maar ik hoop en bid dat de wereld lief is voor je.

Ik bid voor wijsheid om je te geven wat je nodig hebt zonder je te verwennen. Ik bid voor geduld om met je temperamentvolle karakter om te gaan. Ik bid voor energie om samen met jou door het leven te kunnen huppelen. Want huppelen is leuker dan lopen, en het gaat ook sneller.. zeg je.

Lief meisje, ik huppel graag met je mee en ben ontzettend trots op je!
Liefs Mamma

Ps: Hieronder is je 'interview' zodat we als we over 20 jaar nog altijd een kijkje in het hoofd van de drie-jarige Sophie kunnen hebben.




maandag 19 juni 2017

7 quick takes...


  1. Goeiemorgen! Even weer tijd maken voor een blogje. De tijd gaat zo snel voorbij dat ik elke week weer blij ben dat ik hier tijd voorgemaakt heb zodat ik kan teruglezen wat er allemaal gebeurde. De meiden zijn lekker aan het spelen, en ik ga zo even opruimen. Het was een lang weekend (Vrijdag was jeugddag) en Imke is op bezoek dus we zijn maar weinig thuis geweest. Het weer was fantastisch, beetje koud maar wel zonnig. Eigenlijk niet goed natuurlijk, want we hebben regen nodig, maar wel het perfecte weer om van Kaapstad te genieten. 
  2. Mensen die van lange blogs van mijn hand houden mogen blij zijn dat ik niet type met mijn benen want die zijn zo moe vandaag dat er weinig uit zou komen. We hebben gisteren de Tafelberg beklommen en het was 3,5 jaar geleden dat ik dat gedaan had. Ik was vergeten hoe steil en lang het is, maar gelukkig maakt het uitzicht als je eenmaal boven bent dat helemaal goed. Het is niet zo dat ik zo unfit ben maar bij de route die we namen, (de kortste en veiligste omdat er heel veel mensen zijn) ga je verschrikkelijk snel omhoog. Zo steil dat het soms net voelt alsof je een kilometer lange trap aan het beklimmen bent, en geloof me, dat is best zwaar. Maar het was natuurlijk ook heel leuk. Sophie stond erop dat ze het laatste stuk zelf zou lopen en ze heeft inderdaad de laatste 25%, met een beetje hulp van Hartmut, zelf beklommen. En trots dat ze was! Moe was ze trouwens ook, de hele terugweg heeft ze in de rugzak geslapen. Doris niet, Doris heeft de hele heen,- en terugweg liedjes gezongen en mij verteld wie er allemaal mee waren (Pappa mee, Sophie mee, Mamma Mee, Doortjie mee, Tanne Imke mee. Kjimmen berg op!)
  3. Vrijdag zijn we de wijnlanden ingeweest voor een wijnproeverij en een adventure bij een 'big cats park". Zo indrukwekkend om leeuwen en tijgers van zo dichtbij te zien en horen grommen. Ik was blij dat er twee hekken tussen ons in zaten. Doris niet, die vroeg aan de verzorgster (die toevallig een Nederlandse was), "Tijger kjuffelen en pelen please?" en vond het maar niets dat dat niet mocht. 
  4. Zaterdag waren we bij een tentoonstelling vol optische illusies waar je in en op de kunstwerken mocht lopen en vooral heel veel fotos mocht maken. Eerst snapte Sophie het niet maar je zag haar hersenen kraken. Toen ik haar een foto liet zien ging er ineens een lichtje branden en vond ze het erg leuk. De tentoonstelling was bij het Waterfront dus daarna namen we onze gasten mee naar een typische Kaapstad markt die daarnaast is. We waren er zelf ook nog nooit geweest maar zullen er zeker wel eens terug komen. Heerlijk eten, een gemoedelijke sfeer, fijne muziek en een prachtig uitzicht op palmbomen en de oceaan. Op de terugweg reden we de iets langere, maar prachtige route naar huis langs de Atlantische kunst en we stopten even bij mijn lievelingsstrand (Llandudno) om uit te waaien. Het is zo fijn om Kaapstad aan gasten te laten zien ;-)
  5. De afgelopen dagen waren dus druk maar vol hoogtepunten. Woensdag had ik een andere heel erg leuke ervaring waar ik nu nog niet teveel van kan zeggen maar waar jullie meer over horen als ik dat wel mag doen. In het kort komt het er op neer dat ik mee heb gedaan aan een nieuwe kennisquiz van een grote internationale tv zender en het was een fantastisch leuke en leerzame ervaring. Zo gaaf om achter de schermen te zien hoe televisie gemaakt wordt en ook om zelf eens voor de camera te staan. (ik vond het een stuk minder spannend dan ik dacht.)
  6. De komende week zal vooral in het teken staan van de verjaardag van Sophie. Donderdag is haar echte (kleine) verjaardag waar ze van ons cadeautjes krijgt, ze mag kiezen wat ze wil eten (vooralsnog pasta, maar dat kan nog veranderen.) en waar ze zeker weten wel kaarsjes wil uitblazen, "maar de taart hoeft niet zo groot hoor mamma, een klein taartje is ook wel ok".. Zondag mag ze nog een keer kaarsjes uitblazen want dan vieren we haar verjaardag groots met alle vriendjes en vriendinnetjes die ze zorgvuldig uitgekozen heeft. We kijken er naar uit!
  7. Ik ga aan het werk, wassen draaien en ophangen, en zometeen naar een 'messy play' adventure, vooral gaat hier helemaal in op dus als we daarvan terugkomen ga ik nog meer was hebben. Fijne week!


Toen ik met Hartmut trouwde kreeg ik er gratis een vriendin bij, mijn schoonzusje.

Ik ging met Sophie naar het Zwanenmeer in het theater deze week. Ze vond het geweldig!

maandag 12 juni 2017

7 quick takes...

Modemeisje Doris. Tijdens een avontuur had ze deze tutu in de verkleedkist gevonden en die moest natuurlijk aan.

  1. Goeiemorgen! Een kort blogje vandaag. Ons internet is al een paar dagen kapot dus ik schrijf op mijn telefoon. Dat schrijft niet zo lekker weg dus ik zal het kort houden. 
  2. Hartmut is weer terug en de meiden (en ik natuurlijk ook) waren dolblij om hem te zien. Het hele weekend hingen ze als koalatjes aan zijn armen. Hopelijk hebben ze er vandaag vrede mee dat hij weer gewoon aan het werk is want er zit niets anders op.
  3. We hebben overigens een goede week gehad samen. Een week die vooral in het teken stond van "the mother of all storms". De grootste storm in 30 jaar tijd Kaapstad getroffen had. Het was inderdaad erg nat en de windsnelheden bereikten zelfs cycloon-waarden. Gelukkig viel de schade waar wij wonen mee maar dat kan niet iedereen zeggen. Honderden mensen verloren hun huis aan rukwinden en overstromingen. Er was erg veel regen maar helaas nog lang niet genoeg om de waterramp waarin we leven minder te maken. We hebben nog 20 tot 30 zulke grote stormen nodig in de komende winter om onze dammen halfvol te krijgen. En dat is statistisch haast onmogelijk dus we blijven bezuinigen.
  4. De meiden vonden de storm over het algemeen wel leuk, overdag dan. 'S avonds vonden ze het een beetje spannender. Gelukkig hebben ze zich prima binnen vermaakt toen we, met een waarschuwing van de overheid, niet naar buiten mochten tijdens de grote storm. Doris heeft eindeloos boekjes gelezen en gekleurd en Sophie heeft honderdduizend scenario's bedacht en gespeeld met poppetjes rn dieren. En Doris heeft Sophie's rommel steeds weer opgeruimd want Sophie is daar niet zo goed in (mijn kind) terwijl Doris nu al als heen ander kan opruimen en organiseren en daar ook heel blij van kan worden (Hartmuts kind).
  5. We kregen net een berichtje dat Imke, mijn schoonzusje in het vliegtuig gestapt is en vooral Sophie kan niet wachten tot ze er is. 3 jaar geleden was ze er ook deze tijd van het jaar. Samen hebben we toen heel wat kilometers gelopen en heel wat curries gegeten in de hoop dat de weeën zouden beginnen. Het mocht allemaal niet baten en ze was al weer terug in Duitsland toen Sophie geboren werd. Deze keer weten we gelukkig wanneer Sophie jarig is en blijft ze tot na haar verjaardag. Hoera!
  6. Die verjaardag is echt een dingetje in het hoofd van Sophie, ze kan niet wachten en praat er elke dag uren over. Ook over wat er allemaal gaat veranderen als ze straks drie, en dus heel groot is. Zo zal ze dan, naar eigen zeggen, niet meer duimen, zonder huilen haar haren laten wassen, niet meer in haar neus peuteren, niet meer haar mond afvegen aan haar mouw, netjes eten, altijd lief zijn voor Doris en altijd helpen met opruimen. Het moge duidelijk zijn; ik kan niet wachten ;-).
  7. De meiden zijn lekker aan het spelen terwijl Sophie uit volle borst meezingt met een CD met Duitse kinderliedjes en Doris ondertussen onverstoorbaar "slaap kindje slaap" zingt. De meiden worden steeds meertaliger en dat is zo leuk om te zien. Doris kwam gisteren naar mij toe en zei "bedje (zo noemen de meiden hun knuffeldeken) is blanket". Mijn hart maakte een sprongetje. Het eerste teken dat ze door heeft dat er meer manieren zijn om hetzelfde te zeggen, en dus een heel belangrijk teken. Ik ga even meezingen, opruimen en de kamer voor Imke klaarmaken. En hopen dat het internet weer snel gemaakt is. Fijne week!
Wandelen in een herfstig bos. 

Toen ik even niet aan het opletten was vond Doris de suikerpot...

Dit weekend gingen we naar het Science Centre. Vooral de bouwafdeling was een groot succes.

Doris heeft een eindeloos geduld als ze Hartmut mag helpen.

Sophie bij het Waterfront. De tas ziet er spannender uit dan de inhoud (saaie mailots en haarelastiekjes) maar in combinatie met de ballon die de meiden ergens kregen werd het ineens heel fotogeniek.



maandag 5 juni 2017

7 quick takes...

Na een avontuur met vriendjes ijs halen...


  1. Goeiemorgen! Lekker vroeg, want ik ben wat vroeger op dan normaal. Waar mijn dagen normaal gesproken rustig beginnen omdat Hartmut de meiden ontbijt geeft was ik nu wakker vanaf het moment dat de meiden wakker waren. Hartmut is gisteravond weg gegaan en komt pas Vrijdag weer thuis dus er zullen nog meer van die vroege ochtenden komen. Op zich is vroeg wakker worden niet zo erg, maar vroeg opstaan wel! Het is bijna winter en hoewel het overdag nog heerlijk weer is is het 's nachts behoorlijk koud, en die temperaturen neemt ons huis zonder goede isolatie en centrale verwarming dan ook gelijk over. Brrrr.
  2. Hartmut is in Johannesburg voor een conferentie. Hij heeft op eigen initiatief in de avonduren een wetenschappelijk paper geschreven dat hij mag gaan presenteren op de conferentie. Waar de conferentie precies over gaat snap ik niet helemaal (het onderwerp is 'bliksem en het aarden van dingen', ik zou daar vrij snel over uitgepraat zijn, maar ik ben dan ook geen ingenieur ;-)) maar ik ben ontzettend trots op Hartmut! Hij is gewoon goe din bijna alles!
  3. Waar hij bijvoorbeeld ook heel erg goed in is is in het maken van speelgoed. Voor Doris had hij deze week halve maantjes gemaakt die perfect passen bij haar regenbogen (Deze dus, duur maar de meiden spelen er echt elke dag op zo veel verschillende manieren mee). Met deze halve maantjes die perfect op de halve bogen passen kunnen ze er nog veel meer mee dus het viel goed in de smaak. Daarnaast hebben we samen, van oud hout, conservenblikken en een stuk stof een boomhut gebouwd, de meiden zijn helemaal in hun nopjes met hun nieuwe huis en Sophie is een beetje verontwaardigd dat ze er niet in mag slapen. 
  4. Nog even over het weer. Het is dus erg koud in de ochtenden dus ik zet maar extra veel kopjes thee, draag lekker warme pantoffels en doe maar een dikke trui aan. Die dikke trui kan meestal uit zodra ik het huis uitga want zoals ik al zei is het buiten heerlijk. veel te lekker eigenlijk. het had al lang moeten regenen en we hebben die regen zo vreselijk nodig. Eerst leek het erop dat het deze hele week zou gaan stormen maar nu is er alleen nog maar voor Woensdag regen voorspeld, een dikke tegenvaller want de watercrisis wordt steeds enger en we hebben het water steeds harder nodig.
  5. Als je denkt dat klassieke muziek niets voor kinderen is ben je nog nooit naar een van de concerten van Little Maestros hier in Kaapstad geweest. Zaterdag zijn we weer naar zo'n concert geweest en het was fantastisch. Elke maand staat een bepaald instrument of een componist centraal en deze maand was de vleugel aan de beurt. Bij de concerten is een heel ongedwongen sfeer, kinderen mogen zitten en kijken, meeklappen, spelen op instrumentjes, liggen op de grond en luisteren of meedansen, het maakt allemaal niet uit. De pianist liet ons kennismaken met vele verschillende stukken die geschreven zijn voor de piano en Sophie begon te stralen toen haar lievelingsliedje 'Twinkle twinkle' en een paar van de variaties die Mozart daarop componeerde gespeeld werd. 
  6. Je hebt vast wel eens gehoord over de grote hoeveelheden plastic die in de oceaan ronddrijven en hoe slecht dat is voor de dieren. Deze week gingen we met AdventureClubs naar een Ocean Explorers project. De mensen die daar werken geven kinderen les over de zee. We leerden over diertjes in de zee, zochten er wat op in de rotsen langs het strand (we vonden zeesterren, anemonen, een heleboel schelpdieren, zee-egels en een pinguin). Daarna gingen we het strand opruimen en met de gevonden voorwerpen gingen we knutselen. Erg om te zien hoeveel zooi er op het strand ligt, maar gelukkig kan je er wel mooie dingen mee maken. Hopelijk leren de meiden hierdoor dat je afval in de prullenbak moet gooien maar vooral ook dat je moet proberen om zo weinig mogelijk afval te creeren. 
  7. Ik ga de was ophangen. We gaan zometeen voor AdventureClubs naar een trampolinepark. De meiden staan nu, zonder trampoline, al te stuiteren omdat ze het zo leuk vinden dus dat gaat nog wat worden. De rest van de week heb ik ook lekker vol gepland zodat we aan het einde van de dag allemaal moe zijn en iedereen zonder problemen gaat slapen. Fijne week! 
Als de pianist zegt dat je met je ogen dicht moet luisteren is dat, vooral voor Doris, best moeilijk.

Lekker kleuren terwijl we wachten op ons eten. 

Zoeken naar beestjes.



zaterdag 3 juni 2017

18 months with Doris


Liefste Doortje,
met je blonde piekhaartjes, je poppensnoetje met altijd wel een buil of schram, je minilijfje en megakarakter. Jij gaat me de spreekwoordelijke grijze haren bezorgen, daar ben ik van overtuigd. 
Als ik je te lang niet hoor houd ik mijn hart al vast van wat ik nu weer zal aantreffen. Een met een afgerolde wc-papier versierde wc? Een met tandpasta ingesmeerde vloer? Wasknijpers in een gieter vol met water? jij draait er je hand niet voor om. 

Anferhalf ben je vandaag. Zo klein en zo groot. Je wordt met de dag wijzer en lijkt per uur een nieuw woordje te leren. In de auto hoeven we de radio niet meer aan te doen want jij voorziet ons graag van wat muzikaal vermaak met je uitgebreide repertoire aan liedjes in drie talen. Van 'slaap kindje slaap' naar 'twinkle twinkle little star' via het 'Onze Vader' naar 'bi ba butzeman', reuze gezellig. Je bent sowieso een gezelligerd die het liefste zo veel mogelijk mensen om je heen hebt. Met je guitige glimlach, stralend blauwe ogen en witblonde haartjes wikkel je iedereen met gemak om je vingertje. En de weg naar jouw hart vinden is ook niet zo moeilijk, je hoeft alleen maar de bereidheid te hebben om boekjes te lezen, als mensen genoeg geduld hebben om je onverzadigbare honger naar boekjes te stillen zijn ze je allerbeste vriend.
Je bent een echte knuffelaar, wang tegen wang in de rij voor de kassa, een stevig 'drukkie' bij ieder afscheid en honderdduizend kusjes gewoon omdat je het leuk vindt.
Een echt meisje ben je ook, gek op schoenen, jurkjes en kettingen. Wat aan, om of op kan moet aan, om en op en je loopt vaak in de mooiste creaties door het huis te dansen in je "ballera" (je zelfbedachte woord voor ballerina=jurk).

Sophie (Foefe) is je grootse held, beste vriendin en ergste vijand. Tegen niemand in de wereld kijk je op zoals je tegen haar opkijkt, met niemand kan je zo goed spelen als met haar maar er is ook niemand die je vrolijke bui in boosheid kan doen omslaan zo snel als Sophie dat kan.
Door Sophie dachten we wel te weten hoe we met een koppig en eigenwijs kind moesten omgaan maar jij zet ons weer voor nieuwe uitdagingen. Als jij je iets in je hoofd gehaald hebt moet het precies zo gebeuren. Of het nu gaat om lunchen van een paars (en zeker geen groen of geel) bordje, het dragen van dat ene jurkje of het wel of niet zingen van een bepaald liedje; als het anders gaat dan jij in je hoofd had mag de hele buurt dat weten en schuw je de krokodillentranen niet. Een voorbeeldje? Toen we laatst bij tante Hester waren had ze hele lekkere Mona toetjes gekocht om na het eten lekker van te snoepen. Jij had bedacht dat je een zo'n toetje best alleen op kon eten maar toen bleek dat je maar een klein stukje kreeg werd je verschrikkelijk boos. 'Ik niet? Dan niemand niet!' leek je te denken, en voor we het door hadden sloeg jij met je hand midden in het toetje. Typisch Doortje. 

Lief meisje. Je vult mijn hart met trots, en maakt mijn leven mooier. Elke dag nodig je me weer uit om samen met jou door het leven te wandelen. 'Mamma, kom mee!', terwijl je me met een vastberaden blik aankijkt en je hand niet stopt met wenken tot ik ook echt kom. Jij leeft pas als je samen bent, en ik leef graag met je mee.

Xx
mamma