maandag 24 november 2014

7 quick takes



  1. Maandagmorgen, tijd voor een blog. Ik heb al weer lekker degelijk het huis gepoetst, de was opgehangen en boodschappen gedaan. Ik moet dan altijd een beetje om mezelf lachen. Het leek me altijd verschrikkelijk om een huisje-boompje-beestje leven te hebben, en daar zit ik nu. In mijn huisje, met mijn baby...Oerdegelijk. En dat beestje lijkt ook te gaan komen, Hartmut is een kippenhok aan het ontwerpen en dat blijft natuurlijk niet leeg staan...
  2. Het was een zomerweekend dus uiteraard moesten er weer bergen beklommen worden. Deze keer deden we dat met Job en Kim. Job komt uit Belgie en ik ken hem uit de tijd dat ik in Leuven studeerde. Kim komt uit Zuid Afrika en vorig jaar zijn ze getrouwd. het was erg gezellig, erg warm, en uiteraard erg mooi.
  3. De moeder waar ik vorige week over schreef is vrijdagavond bevallen van een gezond meisje. Ze was 2,1 kilo en was gezond en sterk genoeg om gelijk bij de moeder te blijven. We zijn dankbaar dat het zo gegaan is. 
  4. Mensen vroegen mij of ik nu ook eigenlijk werk. En ja, dat doe ik zeker. Als Sophie slaapt (en gelukkig doet ze dat overdag heel erg goed) werk ik, zodat ik als ze wakker is tijd heb om met haar te spelen en het huishouden te doen. En dat gaat eigenlijk prima. Natuurlijk kan het best zijn dat we over een paar dagen, weken of maanden dingen moeten veranderen omdat het niet meer gaat, maar we leven bij de dag in dit geval. We kijken ook vooruit hoor, ik kreeg net een mailtje dat ik de laatste weken van februari vrij moet houden. We zijn bezig met een beursaanvraag voor een project in Oeganda en als we hem krijgen mag ik dan weer naar Oeganda reizen. Leuk!
  5. Dit weekend was Sophie 5 maanden (daarover kun je in deze blog lezen) en heeft ze voor het eerst iets anders te eten gekregen dan melk. De laatste paar weken was ons eten niet meer veilig voor haar grijpgrage handjes en als wij een lepel of vork richting onze mond bewogen ging haar mond open. We waren dus erg benieuwd hoe het zou gaan maar al snel bleek dat dat nergens voor nodig was. Tijdens haar eerste maaltijd zat ik met mijn camera in de aanslag om alle gekke gezichten vast te leggen maar mevrouw deed alsof ze haar hele leven al wortel gegeten had. Ze had geen probleem met het opeten van en wortel en ook banaan nu al grote favoriet. Als ze de fruitschaal ziet begint ze al enthousiast met haar armen te wapperen. 
  6. Deze week is het Thanksgiving in Amerika en je zou haast denken dat we Amerikaans zijn, deze week vier ik het namelijk twee keer. Morgen een Thanksgiving high tea bij een vriendin (hmm... pumpkin pie) en donderdag een diner bij andere vrienden (en ik heb gehoord dat ze zelfs een heuse kalkoen besteld hebben). Leuk, Amerikaanse vrienden ;-)
  7. Volgens die Amerikanen mag je pas met kerstversiering en kerstmuziek beginnen na Thanksgiving. Gelukkig ben ik geen Amerikaan dus ik hoef me daar niet aan te houden. Ik vind kerstmuziek namelijk geweldig, en helemaal het nieuwe album dat we gekocht hebben. Pentatonix is een van de beste acapella koren (of ben je een acapella band?) die ik ken en ze hebben een fantastische versie van het lied 'Mary did you know' gedaan, sowieso al een van mijn favoriete kerstliedjes. De rest van het album is ook prachtig dus dat is waar ik nu de hele dag naar luister...

zaterdag 22 november 2014

5 months with Sophie

Hoi lief Sophietje,

5 maanden ben je vandaag. Ik zeg het elke maand, maar deze maand was nog veel leuker dan alle voorgaande maanden. (Als dat zo blijft gaan ben ik verzekerd van een gelukkig leven.)

Je bent een ontzettend vriendelijke baby. Zo vriendelijk dat je al een reputatie hebt opgebouwd die je moet waarmaken (wat een druk op je jonge schoudertjes ;-)). Gisteren was ik met je in een winkel waar ik regelmatig kom en toen een van de meisjes die er werkt je zag riep ze gelijk haar collega's erbij. 'Kijk, dit is die vriendelijke baby waar ik het over had, ze lacht echt naar iedereen.' En ja hoor, haar enthousiasme voor jou werd beloond met een gulle glimlach en een vrolijke giechel.

Je vindt het niet erg als andere mensen je willen vasthouden om even te knuffelen maar je laat toch duidelijk een voorkeur merken voor je vader en voor mij. Als je bij iemand anders op de arm bent strek je na een tijdje je armpjes uit als teken dat wij je weer moeten overnemen. Zodra je dan bij ons in de armen bent gaat je duim je mond in en kijk je tevreden rond.

Tot nu toe ben je groot en sterk (vooral sterk, nog niet zo heel groot) geworden met alleen borstvoeding maar vandaag gaan we beginnen met je eerste vaste eten. Ik zal me benieuwen wat je er van gaat vinden. Ik denk wel dat je er klaar voor bent want als wij aan het eten zijn kan niets anders je meer interesseren. Je volgt onze handelingen nauwlettend en zodra onze lepel richting onze mond gaat gaat ook jouw mondje open alsof je mee wil eten. Zo leuk hoe je elke keer nieuwe dingen leert.

Lief meisje van me, je maakt me gelukkiger dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Alle vieze luiers, ondergespuugde kleren, gebroken nachten en onafgemaakte klusjes omdat jij aandacht nodig had zijn het dubbel en dwars waard!

Liefs van je moeder




 

maandag 17 november 2014

7 quick takes...



  1. Het is al weer maandag! Zoals gewoonlijk zijn de week en het weekend weer voorbij gevlogen. Gisteren was het weer heerlijk weer en jammer om binnen te blijven. We trokken de wandelschoenen weer aan en beklommen Muizenberg Peak, 15 minuten bij ons vandaan. Tijdens de klim heb je prachtige uitzichten over de Indische Oceaan en als je wat hoger kunt kun je aan de andere kant van het schiereiland ook de Atlantische Oceaan zien. Rondom ons bloeiden de prachtigste bloemen en het moge duidelijk zijn dat we ontzettend genoten hebben. Helaas was de top zo koud en winderig dat we niet te lang konden blijven, anders had de wind ons nog zo meegenomen!
  2. Over het algemeen is alles in Zuid Afrika prima georganiseerd maar een groep organisaties die nogal eens roet in het eten gooien zijn de vakbonden. In Europa kent men stakingen die dingen vertragen en lastig zijn, maar hier is het altijd een graadje erger. De vakbonden zijn namelijk ijzersterk en zullen er alles aan doen om er voor te zorgen dat er naar hun (naar mijn mening vaak belachelijke eisen) geluisterd wordt. Voor dat gebeurt houden stakingen niet op. Nu zijn er al bijna drie maanden stakingen bij de post, omdat de vakbonden zeggen dat de postbodes onder andere hun salaris verdubbeld willen hebben. Aan het begin van de staking was dat ook zo maar na een tijdje zag iedereen wel in dat dat veel teveel was. De postbodes wilden dus wel settelen voor minder maar de vakbonden bedreigden iedereen die weer aan het werk wilde. En dus zitten postbodes thuis zonder loon, krijgen de mensen in Zuid Afrika al bijna drie maanden geen post meer en zijn de vakbonden nog steeds niet bereid hun eisen te veranderen. Wie het snapt mag het zeggen...
  3. Vandaag is het 'World Prematurity Day'. Een dag waarop wereldwijd aandacht gevraagd wordt voor de 15 miljoen babies die wereldwijd ieder jaar prematuur geboren worden en voor de 1 miljoen babies die zo klein of ziek zijn dat ze dat niet overleven. Voor de gelegenheid worden belangrijke gebouwen overal op de wereld met paars licht beschenen (de 'Cape Town Eye' een groot reuzenrad bij de Waterfront is vandaag paars) en veel mensen dragen paars. Overal zijn samenkomsten voor ouders van premature kinderen en voor artsen en verloskundigen die er veel aan kunnen doen om het te voorkomen of de zorg te verbeteren. Vanwege mijn werk was ik er professioneel altijd al zijdelings bij betrokken maar nu Sophie in ons leven is voel ik me ook emotioneel enorm betrokken en wil ik doen wat ik kan om ervoor te zorgen dat ouders erkenning en kinderen betere zorg krijgen!
  4. Er zijn vaak momenten waarop ik blij ben dat ik verloskunde gestudeerd heb. Dit weekend was ook zo'n moment. Zaterdagmorgen waren Hartmut en ik weer bij de ouderschapsgroep die we leiden en een van de moeders kwam binnen. Ze is zwanger en zag er niet goed uit. Ik stelde haar wat vragen en het werd me duidelijk dat ze een heleboel symptomen van pre-eclampsia had. Ik zei dat ze naar het ziekenhuis moest gaan maar dat hoefde niet volgens haar, haar afspraak was immers al bijna (volgende week maandag!). Gelukkig kon ik haar overtuigen en is ze toch gegaan want in de avond belde haar man om te vertellen dat ze was opgenomen en dat ze er alles aan deden om de bloeddruk naar beneden te krijgen. Ik hoop dat alles goed komt maar weet in ieder geval dat ze nu in de handen van artsen is die er alles aan zullen doen om er voor te zorgen dat zij en haar baby zo gezond mogelijk zullen zijn. 
  5. Sophie en ik hebben de dag en nacht met z'n tweetjes prima overleefd. De beloning was dat Hartmut halverwege de ochtend op woensdag weer lande en de rest van de dag vrij genomen had zodat we tijd hadden om samen weg te gaan. We trokken de wijnlanden in en hebben een heerlijke wijn en kaasproeverij op een mooie wijnfarm gehad. Elke keer weer verbazen we ons erover hoe goedkoop zoiets is, je betaalt maximaal 3 euro om dan een paar heerlijke soorten wijn te kunnen proeven. Wonen in Kaapstad maakt je wel een beetje een wijnsnob want ik weet nu precies wat ik lekker vind, wat voor wijn ik bij welk gerecht wil en welke wijn ik echt niet lekker vind. 
  6. Zaterdag was de intocht van Sinterklaas in Nederland. Ik zal maar niet schrijven over de rellen (Belachelijk, van beide kanten!), maar de sinterklaastijd is de tijd dat ik Nederland het meeste mis. Bijna alles is na te maken en na te doen hier, maar Sinterklaas is zo uniek, dat kan je niet uitleggen en de sfeer kan je niet namaken. Ik wil toch mijn best doen voor Sophie. Nu is ze nog klein en snapt ze er nog niets van, maar we willen haar zo opvoeden dat ze haar culturen kent en Sinterklaas is daar een groot deel van. Ik had een pietenmuts voor haar gemaakt en wilde de intocht gaan kijken. Mijn teleurstelling was groot toen ik merkte dat dat niet kon omdat uitzending gemist de rechten voor het programma alleen in Nederland heeft. Zodra ze merken dat je in het buitenland bent kan je het niet meer kijken. Ik moest dus maar genoegen nemen met een cd met Sinterklaasliedjes (Dank je Ciska!) en tegen de tijd dat Sophie het wel snapt gaan we via youtube gewoon een oude intocht bekijken!
  7. Sophie rolt, dat kan ze al een beetje langer maar afgelopen week heb ik het eindelijk op de camera vast kunnen leggen. Het gaat nog niet altijd goed. De belangrijkste oorzaak daarvan is dat haar duim haar veel te dierbaar is en dat het op de buik liggen nou niet zo leuk is dat ze daarvoor haar duim uit haar mond wil halen. Hieronder een filmpje voor de fans :-)

maandag 10 november 2014

7 quick takes...


  1. Het is maandagmorgen, vanochtend ben ik al naar de sportschool geweest en nu zit ik aan tafel met een kopje thee, de tuindeuren staan open en de zon schijn al op volle kracht, de wasmachine draait zijn eerste was, het huis ruikt heerlijk want ik heb net muffins gebakken en..... dat is waar het idyllische plaatje stopt. Ik stink want ik heb nog niet gedoucht na het sporten, het huis is een zooi en ik moet nodig een beetje opruimen, en mijn to do lijst is te lang om op een pagina in mijn agenda te passen. (en ook dit nog; een slak heeft mijn courgetteplantjes aangevreten dus de courgettes waar ik op hoopte zullen we dit jaar niet krijgen, stom)
  2. Zaterdag hadden we een braai met wat vrienden en onze ijsmaker is weer tevoorschijn gehaald. Het eerste ijs van het seizoen is een feit. Pina Colada ijs stond op het menu en het was heerlijk. Toen Hartmut een paar jaar geleden in Amerika was heeft hij een ouderwetse ijsmaker meegenomen, de mix die je bevroren wilt hebben gaat in een metalen buis, die buis plaats je in een houten emmer en om de buis komen ijsklontjes en zout. Dan ga je aan een arm zwengelen die er voor zorgt dat de buis en de mixer in de buis ronddraaien en na 30 minuten heb je heerlijk ijs. 
  3. Het was gisteren een heerlijke zomerdag en voor het eerst in weken hadden we helemaal niets in de agenda staan. We hebben dan ook heerlijk met z'n drietjes genoten van een lange wandeling op de Tafelberg. De route trakteerde ons op prachtige uitzichten over de oceaan, Lionshead en de achterkant van het plateau van de Tafelberg. De gele Protea's stonden overal in bloei en omdat het nog maar aan het begin van de zomer is was alles nog groen, over een paar weken zal dat wel anders zijn. De droge zomerwind laat weinig over van frisse groene blaadjes.   Op de foto hieronder zie je hoe Sophie kennismaakt met het koude water uit een van de vele bronnen op de berg, ze vond het maar wat fascinerend.
  4. Gisteren was het ook 25 jaar geleden dat de muur in Berlijn viel. Dat dat een bijzondere gebeurtenis was hoef ik nu verder niet over uit te wijden, dat staat vast. Dat Berlijn voor Hartmut en mij een bijzondere stad is wisten jullie misschien niet maar dat staat ook vast. Hartmut heeft daar tijdens zijn studie een jaar gewoond en we hebben er samen heel wat rondgedwaald. Gisteren zijn we dan ook even naar het stukje van de muur gegaan dat in Kaapstad staat. Mandela heeft dat in 1996 na een staatsbezoek gekregen. Ik denk dat er tussen dat stukje geschiedenis van Duitsland en de geschiedenis van Zuid Afrika veel lijnen te trekken zijn. Toen we voor de muur stonden viel ons weer op hoe ontzettend hoog hij was, eroverheen klimmen was eigenlijk haast onmogelijk. In Zuid Afrika staat geen fysieke muur die de stad verdeeld, maar ik denk dat de sociale en economische muur tussen sommige delen van de stad net zo hoog is. Ik hoop dat die muur ook snel barsten zal vertonen zodat we hem omver kunnen halen...
  5. Morgen zijn Sophie en ik met z'n tweetjes. Hartmut vliegt voor zijn werk naar een windfarm in Tsitsikamma en komt pas woensdag weer terug. Het ziet er naar uit dat hij de komende weken wel vaker voor een nachtje weg zal moeten. Ach, zolang het bij nachtjes blijft is het allemaal nog te overzien. ;-)
  6. Een ding dat Afrikanen heel goed kunnen is het verzinnen van mooie namen voor hun kinderen. Gisteren in de 'motherroom' bij ons in de kerk zaten weer een paar prachtexemplaartjes... voor de mensen die nog inspiratie nodig hebben, wat dacht je van Lamb (lammetje) of Triumph (triomf)? (Allebei jongetjes)
  7. En nu natuurlijk nog een verplichte 'Sophie-Take', het gaat goed met haar. Elke dag is een feestje voor haar, vooral 's ochtends om half 6 is ze erg vrolijk. Zo vrolijk dat je er moeilijk boos om kan worden, bovendien gaat Hartmuts wekker dan ook en is het leuker om wakker te worden van een stralende baby dan van een duffe wekker. 

maandag 3 november 2014

7 quick takes...



  1. Maandagmorgen, terwijl de rest van de wereld aan het ontwaken is ligt Sophie op bed voor haar eerste dutje van de dag. Het leven is vermoeiend als je 4 maanden bent. Het komt mij wel goed uit want de was is al gedaan, het huis is grotendeels aan de kant en ik heb even tijd om mijn blog te schrijven. Als ze dan straks weer wakker is kan ik haar alle aandacht geven, en als ze weer gaat slapen kan ik me volledig storten op het artikel dat ik voor mijn werk moet schrijven. 
  2. We hebben weer een druk weekend gehad, ik heb het gevoel dat ik alleen maar in de keuken heb gestaan om te koken en bakken om vervolgens weer mensen te ontvangen die al dat eten weer op kwamen eten. Gelukkig zijn koken, bakken en mensen ontvangen dingen die ik graag doe dus erg was het niet!
  3. Ik weet dat hij al heel lang bekend is, en ik loop uiteraard ontzettend achter, maar ik heb nog niet zo lang geleden de kwaliteiten van Jamie Oliver ontdekt en twee van zijn boeken gekocht. De recepten van de beste man zijn heerlijk! Ik dacht altijd dat hij te groot en commercieel zou zijn om lekkere recepten te maken. Achteraf snap ik niet waar die gedachtegang vandaan kwam want er is natuurlijk een hele goede reden waarom hij zo bekend is, namelijk omdat zijn recepten fantastisch zijn! Dit weekend heb ik zijn jamtaartjes, een tuingroentensalade, jubileumkip (aanrader!) en een rijstsalade met varkensvlees gemaakt. Er staat van alles nog een klein beetje in de koelkast dus wie honger heeft mag langskomen!
  4. Sophie kan vanaf vorige week zelf zitten en er is een wereld voor haar open gegaan. Liggen vind ze niet meer leuk, dat is natuurlijk voor baby's ;-). Ik word er wel een beetje sentimenteel van want ze lijkt ineens veel groter en ouder. Het is wel erg handig want ik leg gewoon wat speelgoed om haar heen en dan kan ze zichzelf prima vermaken. 
  5. Zaterdag heeft Hartmut geholpen met het opknappen van een kindertehuis met een organisatie die een paar keer per jaar kindertehuizen, ziekenhuizen en dergelijke instanties in een weekend tijd opknappen. Hij was helemaal onder de indruk van de organisatie. 3 dagen lang zijn er drie shifts per dag waar je je op kan inschrijven, aan het einde van de drie dagen is alles schoongemaakt, geverfd, zijn bedden voorzien van nieuw beddengoed en is alles klaar voor gebruik. Geweldig! 
  6. Vrijdag ben ik naar een moeder en baby beurs geweest. Helemaal niet leuk. Ik had gratis kaartjes gekregen dus ik besloot met een zwangere vriendin te gaan die nogal nerveus is over alles omdat er ook presentaties enzo zouden zijn. Die waren wel leuk maar de rest... Verschrikkelijk hoe verkopers onwetende (zwangere) moeders wijsmaken wat je allemaal wel niet nodig hebt voor een baby. Toen ik zwanger was hadden we al niet zo veel gekocht maar nu Sophie er is hebben we helemaal door dat je lang niet alles nodig hebt wat je in de winkels, en door tijdschriften en boeken wijsgemaakt wordt. 
  7. Als laatste nog een leuk nieuwtje. We kunnen weer aftellen! Vorige week hebben we onze tickets geboekt en binnen een half jaar vliegen we met zn drietjes naar Nederland voor 2,5 weken om de bruiloft van Hester te vieren en om samen te genieten van een vakantie in Nederland en Duitsland. Heerlijk!