maandag 25 mei 2015

7 quick takes...




  1. Is het echt al een week geleden dat ik een blog schreef? Volgens mij speelt de tijd een spelletje met me. Of ik heb het gewoon heel druk gehad, waardoor ik niet door had dat de dagen voorbij gingen en een week voorbij vloog voor ik het door had. Dat kan ook. Want ik heb het erg druk gehad, met Sophie, voor m'n werk en voor een nieuw project waar ik bij betrokken ben.
  2. Op mijn werk ben ik druk bezig met het schrijven van een paar wetenschappelijke artikelen. Op zich leuk werk, maar je moet je wel erg goed concentreren en dat lukt niet altijd als Sophie in de buurt is. Ik ben daarom blij dat ze weer beter is en overdag weer dutjes doet die minstens 1,5 uur duren, dan krijg ik tenminste een beetje gedaan.
  3. Ik heb al wel vaker geschreven over het project van Embrace waar ik bij betrokken ben (jonge moeders ondersteunen bij het moederschap) en we hebben bij ons in de gemeente al een pilot gedaan maar vanaf Juni gaat het echt beginnen. Deze week gaan we elke ochtend naar de kliniek om jonge moeders te vertellen over het programma. Het lastige is dat wij misschien wel kunnen vinden dat moeders baat hebben bij een dergelijk programma (en onderzoek heeft dat ook bewezen) maar dat moeders die druk bezig zijn met overleven helemaal geen tijd hebben om na te denken over hoe je een betere ouder bent en dus waarschijnlijk ook niet direct zelf zullen vragen om een programma zoals wij dat aanbieden. Het is dus hopen dat we de juiste mensen tegen gaan komen.. spannend!
  4. We hebben een heerlijk weekend gehad, lekker rustig en traditioneel. Zaterdag heb ik een grote pan met snert gekookt (lang leve Hollandse rookworst!) en een paar broden gebakken, Hartmut heeft voetbal gespeeld en wij hebben hem tussen de buien door nog even aangemoedigd. Aan het eind van de dag was het weer een stuk beter en zijn we nog even naar het strand geweest waar Sophie al haar energie kwijt kon in het in het rond gooien van zand. Heerlijk. Gisteren zijn we naar de kerk geweest en 's middags naar de jaarlijkse straatbraai van een collega van Hartmut. Hij had ons al heel vaak uitgenodigd maar dit was de eerste keer dat we konden komen. Erg gezellig, banken en luie stoelen waren op straat gesleept, stoffen vlaggetjes hingen vrolijk in de wind te wapperen en de braai maakte overuren om al het vlees gaar te maken. Sophie genoot van alle aandacht en natuurlijk het meest van de aanwezige honden waarmee ze vol liefde haar broodje ging delen. De eigenaren waren er niet zo blij mee maar toen ze Sophies trotse glimlach zagen was ze snel vergeven.
  5. Sophie is, behalve haar neus die nog loopt, weer helemaal beter. En dat merken we aan alles. Ze is weer volop aanwezig, wil de hele dag spelen, klimt overal bovenop, luistert maar de helft van de keren als we 'nee' zeggen en wil de hele dag door boekjes lezen. Reuze gezellig!
  6. Wat mijn zwangerschap betreft gaat het ook goed. We hebben dit weekend voor het eerst een 'buikfoto' genomen. Arme baby, bij Sophie zaten we er bovenop vanaf het moment dat we zwanger waren, deze keer is zelfs voor mensen die we niet kennen al duidelijk te zien dat we een baby verwachten. Helaas denk ik wel dat dit een bekend fenomeen is bij een tweede.. minder tijd, minder aandacht, alles is minder nieuw... het feit dat deze baby een superleuke grote zus heeft zal veel moeten goedmaken!
  7. Ondertussen ben ik bezig met het organiseren van Sophie haar eerste verjaardagsfeestje (ieks). We willen het vooral klein en simpel houden en nodigen alleen de de vrienden en hun kinderen uit die een baby hebben gekregen vlak voor of na ons. Blijkbaar hebben we een vruchtbare vriendengroep want zonder erg veel moeite hadden we ineens een lijstje met 13 'vriendjes en vriendinnetjes' van Sophie. Eens kijken hoe we dat klein en simpel gaan houden. Gelukkig vindt Sophie mensen erg gezellig, hoe meer hoe beter... 

donderdag 21 mei 2015

11 months with Sophie



Dag lief meisje van me,
wat is deze maand snel voorbij gegaan he?! Een paar dagen nadat hij begon vertrokken we naar Nederland en het voelt nog steeds alsof we nog niet helemaal terug zijn. Wat deed je het goed tijdens onze reis, je was ontzettend flexibel, ging overal slapen waar wij je te slapen legden en je vrolijke karakter zorgde ervoor dat iedereen spontaan verliefd op je werd. En jij werd geloof ik verliefd op alle aandacht want dat mis je nu best wel. Je hebt het liefste zo veel mogelijk mensen om je heen en nu je het weer hele dagen alleen met mij moet doen kan ik zien dat je helemaal opleeft als we bezoek hebben of als we ergens heen gaan waar je andere mensen ziet.

Dit is ook een van de redenen waarom we zo blij zijn dat er een broertje of zusje voor je onderweg is. Als alles goed gaat wordt het eind November geboren, jij zal dan 17 maanden zijn. Nog zo klein dat het voor jou haast zal zijn alsof je nooit alleen bent geweest. We zullen het wel druk krijgen maar ik denk dat het wel goed is voor jou als je niet meer altijd in het middelpunt van alle aandacht en belangstelling zal staan. Maak je geen zorgen hoor... je bent en blijft altijd onze oudste dochter en we zullen altijd stapelgek op je zijn!

Je wordt steeds zelfstandiger en elke keer verbaas je ons weer met de nieuwe dingen die je kan. Toen je vader deze week een washandje in bad gooide pakte je het snel en kroop je naar de zeepfles om er wat zeep op te doen. Daarna begon je jezelf te wassen. Je wilt je eigen tanden poetsen (maar dat komt er meestal gewoon op neer dat je de tandpasta van de borstel eet). Als je een haarborstel ziet ga je je haartjes kammen en als ik met je schoentjes aan kom steek je vaak je voeten al uit om het mij gemakkelijker te maken. Je vindt het gezellig om dingen met mij te doen maar je vader is je absolute favoriet. Als je hem ziet krijg je de grootste glimlach op je gezicht en je wordt nergens vrolijker van dan wanneer hij je in de lucht gooit of als je samen verstoppertje speelt.


Nog 1 maand en dan vieren we dat je een jaar bij ons bent. Die gedachte maakt me een beetje weemoedig. Wat is het een mooi jaar geweest maar wat is het ook snel voorbij gegaan. Nu je groter wordt zien we steeds vaker stukjes van de persoon die jij aan het worden bent. Die slimme, wilskrachtige, eigenwijze en nieuwsgierige meid bevalt ons wel. Met jou gaan we nog heel wat beleven!

Liefs van je moeder



zondag 17 mei 2015

7 quick takes...



  1. Hoi... Daar ben ik weer! Tijdens onze reis naar Nederland heb ik de blog ernstig verwaarloosd. En geef me nu eens ongelijk. Ik had wel wat beters te doen dan m'n laptop aanzetten om te schrijven en bovendien zit niemand zit te wachten op verhalen over bezoekjes aan de HEMA en de Albert Heijn. Maar we zijn weer terug in Kaapstad en het leven gaat weer z'n normale gangetje. En bij dat normale gangetje hoort ook een blog zodat jullie nu en ik over tien jaar kan lezen wat er bij ons allemaal gebeurd.
  2. We hebben een geweldige tijd gehad. Twee bruiloften, quality time met vrienden en familie, heerlijk voorjaarsweer, fietstochtjes, ontelbare bezoekjes aan de kinderboerderij en de Hema en lekker eten, een paar dagen op familiebezoek in Duitsland... genoeg om terug te kunnen kijken op een paar heerlijke weken. 
  3. Op de heenweg hadden we een 10 uur lange tussenstop in Dubai geboekt. Lang genoeg om van het vliegveld af te gaan om de stad een beetje te verkennen. Niet lang genoeg om te verdwalen dus we hadden van tevoren wel alles uitgebreid uitgezocht en gepland. We hebben er een heerlijk dagje gehad. Hoewel het nog niet eens zomer is was het er stikheet en we snappen nu ook een stuk beter waarom alle gebouwen daar airconditioning hebben. We hadden kaartjes gekocht om de Burj Khalifa, het hoogste gebouw ter wereld, te bezoeken. In 1 minuut met de lift van 1 tot 450 meter, dat voel je wel in je oren! Nadat we van het overweldigende uitzicht over wolkenkrabbers genoten hadden hebben we de metro naar de oude binnenstad genomen. Wat een contrast, van luxe en moderne gebouwen naar smalle drukke straatjes. Wel erg leuk om de bedrijvigheid op goudmarkt, de Hindoestaanse markt en de kruidenmarkt te zien, om een oude houten boottaxi over de kreek te nemen en om rond te dwalen in het oude Dubai. 10 uur laten kwamen we uitgeput van het vele wandelen weer op het vliegveld aan waar we snel verder konden vliegen naar onze eindbestemming. 
  4. De belangrijkste reden om naar Nederland te vliegen was natuurlijk de bruiloft van mijn zusje Hester. Het was prachtig en we hebben genoten. Zij en haar man waren het stralende middelpunt van een ontzettend mooie dag. Zo veel liefde en geluk, zo veel leuke zelfgemaakte details, zo veel leuke mensen, zo'n mooi feest. We zullen er nog lang van nagenieten...
  5. Jullie hebben het waarschijnlijk allemaal al wel gezien op Facebook en Instagram maar omdat het zo leuk is moet ik er hier natuurlijk ook een stukje over schrijven. Ik ben weer zwanger en daar zijn we ontzettend blij mee. Als alles goed gaat komt de baby eind November en nadat we Zaterdag op de echo een superdruk bewegend klein kindje gezien hebben kunnen we niet wachten om Sophie's broertje f zusje te leren kennen om te zien of we een tweede druktemaker mogen verwelkomen of dat er misschien toch een paar rustige genen beschikbaar waren ;-) 
  6. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit weekend niet echt uitkeek naar twee kinderen omdat we met een onze handen al vol hadden. We waren alle drie ziek en om tussen het afvegen van loopneuzen en het rennen naar de wc om over te geven door ook nog een huilende zieke Sophie die precies dezelfde klachten had te troosten was geen pretje. Het was de eerste keer dat Sophie ziek was dus we hadden geen idee hoe we het moesten aanpakken. Daar kwam nog bij dat Sophie ook overduidelijk het gezelschap dat ze de afgelopen weken steeds om zich heen had mistte en daarom extra aanhankelijk was. Pffft... nu zijn we allemaal weer aan de beterende hand en het leven met een extra baby ziet er al weer een beetje leuker uit. 
  7. En nu zijn we weer thuis, in Kaapstad waar de winter begonnen is. Overdag is daar nog niet veel van te merken maar 's avonds als de zon weg is wordt het snel een stuk kouder. Dus dit weekend hebben we een halve ton hout gekocht voor de open haard. Je moet toch wat als je geen CV hebt en wel warm wil blijven...

woensdag 22 april 2015

10 months with Sophie

Mijn lief meisje,

terwijl ik deze brief schrijf zit je naast me in de kinderstoel die pappa voor je gebouwd heeft te eten. Quiche met spinazie en feta. Niet echt eten voor een baby, maar je geniet er wel van. Als mensen je zien eten moeten ze altijd lachen. Je bent een kleine ukkepuk maar je kan ontzettend veel eten. Je wilt ook eigenlijk niet geholpen worden dus meestal geven we je gewoon wat wij eten en help je jezelf. Je lust bijna alles en het is erg gezellig om bij je aan tafel te zitten.Je moet wel eerst een goed laagje in je buik hebben, tot die tijd heb je geen zin in sociaal doen en is al je aandacht bij het eten. We merken dat je genoeg gehad hebt als je wat nog over is met ons wilt delen. Lekker sociaal hoor, we krijgen gewoon je afdankertjes.

De laatste weken lijkt je ontwikkeling geen babystapjes meer te maken maar ren je elke dag met grote sprongen verder. (nog niet letterlijk, maar het lijkt er op dat dat niet meer lang zal duren) Als ik 'klap eens in je handjes' zing doe jij met veel enthousiasme de gebaren mee, als de wasmachine piept omdat hij klaar is kruip jij er zo snel je kan naartoe omdat je me wilt helpen met de was in de mand doen en ophangen. Je hebt nu ook door hoe je van een trap af moet en gisteren was ik je ineens kwijt. De buitendeur stond open en je had besloot dat buiten spelen (waarvoor je eerst een flinke trede naar beneden moet klimmen) veel leuker was dan binnen spelen.

Deze maand (overmorgen om precies te zijn) ga je weer een grote reis maken. Met het vliegtuig naar Nederland om samen met ons heel veel familie te zien en natuurlijk vooral om naar de bruiloft van oom Robert en tante Hester te gaan. Het is al meer dan een half jaar geleden dat ze je allemaal gezien hebben. In die tijd ben je veranderd van een klein schattig popje in een ontzettend gezellig lief maar ook koppig meisje. Ik maak me niet teveel zorgen over of je alle mensen om je heen wel leuk gaat vinden, we merken steeds vaker dat je aandacht geweldig vindt en dat je nu al expres een beetje gek gaat doen om reacties uit te lokken, dat gaat nog wat worden met jou...

Ons kleine lieve meisje, dat veel te snel groot aan het worden is, ik denk altijd dat mijn liefde voor jou zijn toppunt bereikt heeft maar elke maand weer blijkt dat dat niet zo was. Ik ben zo trots op je en ik hou zo veel van je! Ik heb het gevoel dat ik je steeds beter leer kennen, omdat je, met alle nieuwe dingen die je leert, steeds beter kan laten zien wie je bent. En dat meisje dat we leren kennen bevalt me wel. Je enthousiasme, je eigenwijsheid, je grapjes... ons leven met jou is een groot avontuur waar we ontzettend van genieten en als we kijken naar hoe je karakter zich aan het ontwikkelen is zal dat avontuur alleen maar grootser en leuker worden!

Liefs van je moeder.


maandag 20 april 2015

7 quick takes



  1. Deze keer supersnelle takes, want we hebben een superdrukke week. Veel op het programma met als hoogtepunt natuurlijk ons vertrek richting Nederland aanstaande Vrijdag. Ineens vlogen de weken om, en plotseling is het nog maar 4 nachtjes (!) slapen voor we vertrekken.
  2. Gisteravond hebben we een enorme to do lijst gemaakt van dingen die we nog moeten doen. Het pak naar de stomerij, dingen voor de bruiloft afmaken, koffers inpakken (dat zou ik echt graag uitbesteden) etc.. genoeg te doen.
  3. Onderweg naar Nederland hebben we een tien uur durende stop in Dubai, genoeg tijd om van het vliegveld af te gaan en de stad een beetje te verkennen. Het lijkt me een aparte plek om te zijn, zo'n toonbeeld van menselijk kunnen, zo veel rijkdom, maar ook zo veel verscholen armoede. We willen het hoogste gebouw ter wereld bekijken en daarna de metro naar het oude stadsdeel pakken om daar (hoe kan het ook anders voor een keukenfanaat) de kruidenmarkten te bezoeken en de oude stad te bekijken.
  4. Het weekend was heerlijk, dat kwam vooral omdat het ineens weer lekker weer was. In de week was het heel koud maar nu was het ineens weer 25 graden. Lekker weer om te wandelen, lekker buiten te eten en voor Sophie om de hele dag buiten te spelen.
  5. Hierboven een foto van Kirstenbosch, de mooie botanische tuin waar Sophie en ik heel vaak gaan wandelen. Omdat Sophie zo vroeg wakker is  staan we vaak vlak voor zonsopgang voor de poort om dan te kunnen genieten van de prachtige kleuren van de vroege morgen. 
  6. Straks ga ik naar de kapper, je hebt geen idee hoeveel ik daar naar uitkijk. Iemand gaat op Sophie passen en ik heb twee hele uren voor mezelf. Hoe ik het ga laten knippen weet ik nog niet. Het moet vooral gemakkelijk, snel en Sophie proof zijn. Ik googelde al op 'mom hair' maar dan krijg ik het soort van korte kapsels waar ik nog niet aan toe ben :-)
  7. In het nieuws hebben jullie misschien wel gelezen dat er in Zuid Afrika een nieuwe golf van 'Xenophobia' aan de gang is. Angst voor vreemdelingen, het is niet in Kaapstad, en het is vooral de zwarte Afrikaanse bevolking die geweldadig optreden tegen zwarte buitenlanders dus ons treft het niet, maar dat maakt het niet minder erg en eng. Wij zijn ook buitenlanders, maar hebben hier, net als veel Afrikanen uit allerlei landen, een thuis gevonden, als dan ineens je buurman zich tegen je keert, dreigt je te vermoorden en winkel leegrooft is dat onvoorstelbaar. We bidden dat het ergste voorbij is en vooral dat het niet overslaat naar Kaapstad, we hebben hier veel vrienden uit allerlei landen en mijn hart zou breken als ik zou weten dat zij en hun kinderen hun leven niet zeker zijn.