dinsdag 3 mei 2016

5 months with Doris



Hoi lief meisje van me,

Wat hebben we het druk he? Vorige week die lange vlucht naar Nederland, de bruiloft van oom Theo en tante Paula en nu die onophoudelijke stroom van vriendelijke mensen die je allemaal willen zien. En wat doe jij dat allemaal goed, je blijft maar vriendelijk lachen en wil bij iedereen wel even op schoot. Je wilt helemaal niets van al die gezelligheid missen en vindt het dan ook maar niets als ik je naar bed breng om even een dutje te doen... stel je voor dat er dan wat leuks gebeurt waar jij niet bij bent!!

De afgelopen maand is weer voorbij gevlogen, en jij hebt niet stil gezeten... met de nadruk op zitten want dat kan je steeds beter. Dat nieuwe perspectief op de wereld bevalt je wel en je vindt het heerlijk om te zitten, rond te kijken en om te spelen. Alles wat je in je handen krijgt gaat meteen richting je mond, alles wil je proeven. Als wij eten zit je nieuwsgierig te kijken en zodra je de kans hebt grijp je wat wij eten om het in je eigen mond te stoppen. Daarom gaan we nu langzaam met vast eten beginnen, af en toe een korstje werk je al lekker weg. Dat is leuk omdat je dan gezellig mee kan doen als wij aan het eten zijn, maar het maakt je ook gelijk zo veel groter en we zijn ons kleine baby'tje nog helemaal niet zat. Maar jij groeit en groeit maar. Je hebt deze maand ook je eerste tandje gekregen en de tweede komt ook al bijna door. Niet zo handig want met het borstvoeden heb je me al een paar keer aardig zeer gedaan.

Lieve Doris, je hebt vast al wel gemerkt dat je twee moeders hebt, en ik hoop dat je daar mee kan leven want ik geloof niet dat je grote zus haar rol als moedertje snel zal opgeven. Als jij iets doet wat in de ogen van Sophie niet mag leest ze je goed de les. 'Nee Dodo, mag niet afpakken/opeten/slaan/zo doen, Dodo trap zitten!'. Gelukkig heb je nog lang niet door waar het om gaat en kun je er om lachen, zodra je kan mag je best wel een beetje van je afbijten hoor, laat Sophie maar niet over je heen lopen.

Lieve Doris, Dodo, Doortje, popje, lieffie... we zijn stapelgek op je. We zeggen voor de grap altijd dat jij, anders dan de andere baby's, wel de handleiding gelezen had omdat je alles volgens het boekje doet. Je bent een gemakkelijke, goedlachse lieverd en je vult me met trots en vertedering. Jouw glimlachjes kleuren mijn wereld mooier, jouw blije geknuffel als ik je uit bed haal maakt me warm van binnen en als ik je, alleen of samen met je zus, hoor giechelen maakt mijn hart een sprongetje van dankbaarheid. Wat ben ik blij dat jij er bent, en wat ben ik blij dat jij jij bent.

Liefs Mamma

maandag 18 april 2016

7 quick takes...


  1. Stapels was, een paar koffers die ingepakt moeten worden en een heleboel klusjes die eigenlijk nog af moeten. En dus helemaal geen tijd om een blog te schrijven..
  2. Die stapels was zijn dit weekend ontstaan. Met het team waarmee Hartmut werkt gingen we kamperen in Yzerfontein, op ongeveer een uur van Kaapstad. De camping was 50 meter van het strand dus je kunt wel raden wat wij veel gedaan hebben. Avonden rond het kampvuur (heerlijk, maar vandaar ook dat ik heel veel stinkwas heb), overdag wandelen en spelen op het strand en 's nachts slapen in een tent (voor Sophie en Doris de eerste keer dus erg spannend en erg leuk!)... het was een goed weekend.
  3. Voor het inpakken van de koffers heb ik nog een hele dag de tijd want morgen (!) vliegen we naar Nederland! Hoera! 
  4. En toen was het ineens al weer middag. Ik werd afgeleid, van het een kwam het ander en nu is de dag al weer half voorbij. Maar de laatste boodschappen zijn gehaald (Mamma, uw Zuid Afrikaanse bestellingen zitten in de koffer ;-)) de derde was hangt en de meiden slapen. 
  5. Het is heerlijk warm weer. 28 graden dus Sophie heeft lekker buiten gespeeld. We hadden een klein verjaardsgfeestje georganiseerd. Een van de meiden van het gezin dat (nog steeds) bij ons woont werd vandaag 3 dus dat moest natuurlijk gevierd worden met kaarsjes, een taart en een cadeau. 
  6. Met de meiden gaat het goed. Sophie kan niet wachten om EINDELIJK weer naar opa en oma te gaan  en heeft het de hele dag over vliegen (meneer kom lekker ete brenge in vlietuig,misschien yoghurt, Sophie eet lekker yoghurt), wat ze met opa en oma gaat doen (Sophie kinderboerderij toe en heel veel boekjes jese) en de bruiloft (kussie geve, dan, hoera! Taart ete!!). Doris is niet helemaal fit en heeft een beetje een naar hoestje, ik hoop dat het snel weer over gaat. 
  7. De volgende blog schrijf ik als het goed is vanuit Nederland. Misschien... als ik tijd en zin heb om te schrijven ;-) 
Prima verkeersbord!



Verjaardagsfeestje in de tuin

Als Sophie gaat trouwen krijgen we chocoladetraat, aldus Sophie. En dat gingen we daarom gelijk maar even bakken. 

Dit meisje wil het liefste de hele dag zitten.

Twee zusjes spelen samen... 

maandag 11 april 2016

7 quick takes


  1. Goeiemorgen allemaal. Even tijd maken voor een blog. Soms (zoals vandaag) heb ik niet zo veel motivatie maar een gewoonte is gemakkelijk te breken en moeilijk om weer in te bouwen. Dus ik blog maar rustig verder. Over een paar jaar vind ik het vast heel erg leuk dat ik al onze verhalen zo heb  opgeschreven. Ik vind het nu al heel erg leuk om alles van een paar jaar geleden terug te lezen.
  2. We hebben een rustig weekend gehad waarin niet veel moest maar vooral heel veel mocht. Lekker sporten, Hartmut aanmoedigen langs de lijn omdat zijn voetbalseizoen ook weer begonnen is, schoonmaken, koken, wandelen in het bos en bij de zee... Heerlijk. 
  3. Ondertussen ben ik in mijn hoofd weer begonnen met het inpakken van onze koffers. Wat moet er allemaal mee, wat mogen we zeker niet vergeten? Morgen over een week vliegen we dus we kunnen nu echt beginnen met aftellen. We zijn ook druk bezig met het maken van een planning voor onze tijd in Nederland dus als jullie ons nog willen zien, laat het weten!! 
  4. De wereld om ons heen ziet er behoorlijk herfstig uit met veel gele en rode bomen en de weg de bezaaid ligt met bladeren... maar aan de temperaturen was deze week niets te merken van het nieuwe seizoen, temperaturen van boven de 30 graden en dus elke dag heerlijk buitenspelen en kliederen met water.
  5. Wel fijn want we hebben het huis nog steeds vol kinderen (zie vorige blog) heerlijk als je ze gewoon naar buiten kunt sturen zodat ze zich uren kunnen vermaken met het maken van 'soep', 'thee' en 'pudding'. Hun ouders hebben nog steeds geen woning gevonden en dat is dus wel een zorgenpuntje. Bidden jullie mee dat ze snel een fijne en veilige plek vinden?
  6. Met de meiden gaat het verder goed. Sophie wordt met de dag eigenwijzer en ik lig elke dag in een deuk om de dingen die ze zegt. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar dit filmpje...
  7. Doris kan steeds beter zitten. Daarvan heb ik ook een filmpje gemaakt.
Een video die is geplaatst door Anneke (@annekejagau) op





maandag 4 april 2016

7 quick takes

We hebben veel te weinig foto's met ons viertjes. Deze is gemaakt door een vriendelijke vreemdeling en ik ben er erg blij mee!

  1. Nadat ik me er twee weken van af gemaakt heb met foto's en een filmpje is het wel weer eens tijd voor een echte maandagmorgenblog. Dus bij dezen. Het is een typsche maandagmorgen. De meiden zitten nog in hun pyjama, de was staat aan en ik heb een hele waslijst aan dingen die ik deze week maar het liefst nog vandaag gedaan wil krijgen.
  2. We hebben een heerlijke tijd gehad in Namibie, maar dat was denk ik al wel duidelijk. Het weekend aan de kust om Hartmuts oma te bezoeken was geweldig leuk, en daarna zijn we een bijna een week op de farm geweest. Rustig en tegelijk zo veel indrukken voor de meiden. We genoten allemaal.
  3. We kwamen thuis in een vol huis. Een familie uit onze kerk heeft tijdelijk geen woning en omdat we met pasen weg zijn en over twee weken weer weg gaan hadden we aangeboden dat ze wel bij ons mochten komen zodat ze meer tijd hadden om iets passends te vinden. Ze hebben 3 dochters (4 jaar, 2 jaar en 3 weken) dus met 5 meiden in huis is er voor ons genoeg te doen. Ze komen uit Congo (DRC) en we leren veel van elkaar. JE leert een cultuur pas echt kennen als je bij elkaar in huis woont. Ik vroeg gisteren of het goed was als ik hun kinderen terechtwijs, hun antwoord: ''Natuurlijk, een kind is van jezelfs zolang je het ind e buik bij je draagt, daarna is het het kind van de gemeenschap en heeft iedereen het recht, maar ook de plicht om het op te voeden'.
  4. Over 2 weken en een dag vliegen we naar Nederland. We hebben er erg veel zin aan maar het zorgt er ook voor dat ik een beetje het gevoel heb in een limbo te leven. Deze 3 weken zijn te kort om ergens echt aan te beginnen omdat ik steeds het gevoel heb toch weer bijna weg te gaan. Aan de andere kant ook wel fijn, een tijd van een beetje reflectie, wegstappen van de gewone dingen en nadenken over welke dingen voor ons belangrijk zijn en waar we onze tijd aan willen geven. 
  5. Waar ik zeker tijd aan gaf was een eindgesprek met mijn baas. Het is nu April en mijn zwangerschapsverlof is voorbij. Mijn contract zou lopen tot het einde van mijn verlof (wat een luxe he?!) dus nu ben ik officieel geen onderzoeksverloskundige meer. Hoewel het een ontzettend leuke baan was waar ik veel geleerd heb en waarin ik veel kansen heb gekregen ben ik ook blij dat het nu voorbij is zodat ik me helemaal (op mijn kleine contract met Johnson en Johnson na) kan richten op de meiden. Doris was gister al weer 4 maanden en dat deed me beseffen dat (lekker cliche) het allemaal heel erg snel gaat. 
  6. Doris was gisteren 4 maanden en Sophie denkt geloof ik dat ze 4 is, of misschien zelfs 40. Als je haar vraagt of ze iets wil zegt ze 'jazeker, graag'. Ze kan trouwens ook eindelijk beleeft zijn in het Nederlands. Na maandenlang alleen het Duitse 'bitte' te hebben gebruikt is er nu ook een Nederlandse versie, 'Alsjebibs'. Ze kijkt ook erg uit naar de bruiloft, ze weet precies wie er gaan trouwen, heeft het over de mooie witte jurk en dat er cadeautjes zullen zijn. En als je haar vraagt waarom we een feestje hebben zegt ze:'Hoera, Sophie taart eten!', want dat is natuurlijk het belangrijkste. Ik ben soms ook blij dat ze Nederlands praat en dat niet iedereen om ons heen dat kan verstaan. Deze week in de winkel ineens heel hard:'Maaaamaaaaa, Sophie moet scheetje doen'.
  7. De blog kan ik van mijn lijstje strepen. Nu op naar de andere (minder leuke) dingen. Fijne week allemaal!


Sophie in het vliegtuig. De vlucht was helemaal niet zo leuk, Doris en Sophie huilden soms om de beurt en vaak tegelijk bijna de hele vlucht en we waren blij toen we geland waren

Wat is er leuker dan spetteren in een beekje?

Sophie en twee van haar tijdelijke zusjes.

Sophie en Hartmut kijken hoe de helicopters (heppiekoppies) landen en weer weg gaan, ik weet niet wie van de twee het het leukste vond. 

Dikke lol samen

zondag 3 april 2016

4 months with Doris

Hey lief meisje van me,

Vandaag ben je vier maanden, het lijkt alsof je al een eeuwigheid bij ons bent en tegelijk ben je nog zo nieuw en zo klein. Ik heb genoten van deze maand met jou. Het was heerlijk om te zien hoe je weer groter groeide en hoe je je ontwikkelde. Je kan nu heel gericht dingen vastpakken en daarmee zijn we in een heel nieuw hoofdstuk van je leven gekomen. Het hoofdstuk waarin jij en Sophie samen spelen. Het zijn nog maar hele kleine dingetjes, maar mijn hart smelt als Sophie je een knuffel geeft die jij met een grote glimlach aanpakt. Ik krijg tranen in mijn ogen als Sophie je een hoekje van haar geliefde dekentje geeft dat jij mag vasthouden. Want dat dekentje is voor Sophie haar meest waardevolle bezit. Het feit dat jij een stukje, ook al is het maar een heel klein hoekje, krijgt om vast te houden zegt veel over hoe gek ze is op jou. Als je huilt vindt Sophie dat helemaal niet leuk. Ze heeft wel ontdekt dat je het fijn vindt als we voor je zingen en dat doet ze dus ook uit volle borst. Allemaal zelfverzonnen liedjes zoals 'Dodo, niet huilen, sisi Schwester hier, dodo slaap, mamma melk drink'. En meestal zijn die liedjes genoeg om je huilende gezichtje te veranderen in een blije glimlach. Nu al hebben je zus en jij iets bijzonders waar ik nooit tussen zal kunnen komen.

De afgelopen maand is een drukke maand geweest, met als hoogtepunt onze bezoek aan Namibie. Heerlijk vond je het op de farm, lekker buiten op een kleedje naar de bomen kijken, 's avonds in de vlammen van het kampvuur staren, en de hele dag door genoeg aandacht.
Het voelt een beetje alsof je tijdens onze 10 dagen in Namibie twee maanden ouder geworden bent. Die onbeholpen trekjes van een pasgeborene zijn er helemaal af en daarvoor in de plaats ben je steeds gerichter bezig. Je hebt je handen en voeten ontdekt en kan er eindeloos mee spelen. Je kan zitten, een beetje wankel, dat wel, maar je kan zitten. Je rolt (als je daar zin in hebt) van je buik op je rug en ook weer terug. Je bent ontzettend nieuwsgierig, een voeding kan nooit heel lang duren want zodra je een paar druppels melk in je buik hebt moet je al weer omkijken om niet te missen van wat er om je heen gebeurt.

Liefste Doris. je bent nog steeds dat rustige lieve meisje dat 4 maanden geleden in ons gezin kwam. Net als je zus ben je erg vrolijk, maar waar Sophie dat op een heel uitbundige manier is is jouw vrolijkheid meer een kalm en tevreden geluk. Het kost niemand veel moeite om op je vriendelijke gezichtje een glimlach tevoorschijn te toveren en als er tranen zijn (want die zijn er zeker) is het meestal van korte duur. Lief meisje, ik hoop dat je door alle knuffels, alle kusjes, alle lieve liedjes die we voor je zingen een beetje voelt hoe gek we op je zijn. Want dat zijn we, stapelverliefd en zo trots als een pauw!

Liefs van Mamma

Een video die is geplaatst door Anneke (@annekejagau) op