maandag 24 augustus 2015

7 quick takes...




  1. Goeiemorgen! het is weer maandagmorgen en het begin van een, zoals het nu lijkt, heel normale week. In ieder geval meer normaal als vorige week toen Hartmut de hele week weg was en ik alleen het schip drijvende moest zien te houden. Dit is overigens prima gelukt maar Sophie en ik waren allebei erg blij toen Hartmut vrijdagavond weer op de stoep stond en we weer 'compleet' waren.
  2. Sommige dingen zouden altijd moeten werken en mogen eigenlijk nooit kapot gaan. Een van die dingen is een naaimachine, ik denk dat een kapotte naaimachine nooit goed uitkomt. Ik wilde een jurkje naaien voor Sophie voor de bruiloft over twee weken en had alle delen mooi uitgeknipt toen mijn naaimachine er ineens mee ophield. Vol goede hoop bracht ik hem nog naar de monteur die hem ieder jaar een 'beurt' geeft maar de volgende dag werd ik gebeld dat ik beter uit kon kijken naar een nieuwe omdat repareren wel erg veel zou kosten. Vervelend! Omdat ik goed wil bedenken wat ik wil en niet halsoverkop een nieuwe wil kopen heb ik eerst maar even de machine van iemand geleend zodat ik in ieder geval het jurkje af kan maken. Dus als iemand goede tips heeft voor een machine... ik luister graag!
  3. Het is haast onwerkelijk dat Sophie en ik over twee (!) weken al op het vliegtuig stappen. Het komt nu echt dichtbij. Voor die tijd wil ik nog een heleboel dingen doen en afmaken en het weekend voordat ik weg ga krijgen we nog familiebezoek uit Duitsland dus tijd om stil te zitten krijgen we niet. 
  4. Vandaag ben ik 27 weken zwanger, nog drie maanden te gaan en dus officieel in het laatste trimester. Wat is de zwangerschap tot nu toe voorbij gevlogen!Alles gaat zo goed en ik ben ontzettend dankbaar. De baby is een kleine druktemaker en het schoppen begint soms al een beetje pijnlijk te worden, dat gaat nog wat worden de komende weken. 
  5. Een van de hoogtepunten van de jaargetijden in Zuid Afrika is het voorjaar als overal de meest prachtige voorjaarsbloemen bloeien. Velden vol met 'daisies' die zich openen zodra de zon tevoorschijn komt en die samen een schitterend kleurtapijt vormen. Het weer voor deze week ziet er goed uit dus Hartmut gaat proberen of hij Woensdag vrij kan krijgen zodat we naar een nationaal park kunnen gaan waar de mooie bloemen in combinatie met zeezichten en wilde dieren garant staan voor een heerlijke dag. Ik hoop dat het lukt en dat het weer meewerkt.
  6. Het leven in Zuid Afrika is leuk maar er is ook een harde realiteit die je dwingt tot het maken van keuzes. De laatste weken merken we steeds vaker dat dingen uit de tuin verdwenen zijn. Een bezem, een tuintafeltje, schragen. Niet heel grote dingen maar wel erg vervelend. We vermoeden dat onze nachtelijke bezoeker een drugsverslaafde is die heeft ontdekt dat we geen hond en geen alarm hebben en dus een erg gemakkelijke prooi zijn. Het is dus nodig om maatregelen te nemen, maar wat doe je dan. Elektrische bedrading bovenop het hek? Het werkt goed maar creëert ook afstand en geeft het idee dat we ons eigen ontoegankelijke fort aan het bouwen zijn waar alleen mensen van 'ons soort' welkom zijn. Een hond? Naast dat het leuk kan zijn is het ook veel werk en lastig als we weg willen enzo. Overal laserstralen die gaan piepen als er mensen langs lopen? Een goede oplossing maar het geeft ook veel valse alarmen waarvoor je soms midden in de nacht zonder reden wakker schrikt. Het is een lastige overweging (en ook allemaal niet goedkoop) maar we leven nu eenmaal in een land waar je jezelf en je spullen moet beschermen. Ik kan best leven zonder al die spullen, maar ik kan niet zo lekker slapen als ik me niet veilig voel.
  7. Ik moet gaan, de wasmachine staat te piepen en ook Sophie laat duidelijk merken dat ze wakker is. Tegenwoordig leg ik vaak een boek in haar bed zodat ze zich nog even kan vermaken nadat ze wakker is en ik nog wat meer tijd heb om andere dingen te doen. Gelukkig is Sophie een echte boekenworm en kan ze zichzelf prima 'voorlezen'. Zo lief om te zien. 

maandag 17 augustus 2015

7 quick takes...


  1. Het was vanochtend een vroege morgen. Deze keer niet door wekkertje Sophie maar doordat Hartmuts wekker om 4 uur ging zodat hij een vroege vlucht richting Port Elizabeth kon halen. Hij is daar de hele week voor z'n werk en Sophie en ik zullen het met z'n tweetjes moeten zien te rooien. De eerste was zit er al in, ik ga zo luiers spoelen om de tweede ook snel te kunnen draaien en daarna maar even de zooi van het weekend opruimen.
  2. Terwijl ik dit schrijf krijg ik een berichtje van Hartmut dat hij veilig geland is. Op het verkeerde vliegveld. De piloot had 2 pogingen tot landen gedaan maar blijkbaar was het zo mistig dat besloten moest worden om door te vliegen naar het volgende vliegveld. Nu is het even afwachten tot de mist weggetrokken is en dan kan hij als het goed is terugvliegen naar waar hij moet zijn. 
  3. Die mist zal wel snel optrekken want de weersvoorspellingen voor deze week lijken perfect. Bijna elke dag temperaturen boven de 20 graden. Om het wat dragelijker te maken dat Hartmut er niet is zullen we denk ik lekker veel uitstapjes naar het strand en het park maken. Werken kan in de avonden ook wel.
  4. Mijn ziekenhuiscontrole vorige week ging goed. De baby doet het prima, ik heb alleen een lage bloeddruk maar ben verder ook helemaal goedgekeurd en als dingen blijven zoals ze nu zijn mag ik gewoon thuis bevallen. Heel veel reden tot dankbaarheid!
  5. Gisteren was het tien jaar geleden dat ik voor het eerst in het vliegtuig stapte richting Kenia. Wat is er in die tien jaar veel veranderd, wat ben ik blij dat ik toen niet wist wat er allemaal op mijn pad zou komen (als iemand het mij had kunnen vertellen zou ik diegene niet geloofd hebben denk ik.).  Het lijkt zo kort geleden, ik kan me al die gevoelens die ik toen had nog levendig voor de geest halen. Ik ben blij en dankbaar voor alles dat ik mocht meemaken en kijk gespannen uit naar wat de toekomst ons nog brengen zal. Dat we niet voor altijd in Kaapstad blijven wonen staat wel vast. Dat we uiteindelijk over een paar jaar naar Namibië verhuizen is het plan, maar onze droom is dat we voor die tijd nog ergens in Afrika een tussenstation hebben. We zullen zien en leven in vertrouwen.  
  6. Ondertussen begin ik me langzaam voor te bereiden op onze reis naar Nederland. Ik heb een nieuwe telefoon (hoera, heel veel opslagruimte!) en ben vast wat filmpjes en apps aan het verzamelen om Sophie bezig te houden tijdens de lange vlucht. Ik liet haar een app zien en tot mijn grote schrik snapte ze na een keer wat ze moest doen en hoe ze moest swipen. Worden kinderen tegenwoordig geboren met een extra gen zodat ze gelijk weten hoe je met telefoons, tablets en computers om moet gaan? 
  7. Ik moet mijn kleine klauteraapje even uit een potentieel gevaarlijke positie bevrijden. Ze heeft allemaal speelgoed bovenop elkaar gestapeld en probeert daarmee bovenop een kast te klimmen. Ontzettend leuk volgens haar, iets minder geslaagd naar mijn mening. Fijne week allemaal!

maandag 10 augustus 2015

7 quick takes





  1. Het is weer maandag, en dus tijd voor een blog. Hoewel we vroeg uit bed waren (dankzij ons kleine wekkertje), de was al weer aan staat en er een lange lijst is van dingen die we moeten doen is het geen gewone maandag. Hartmut is namelijk ook gezellig thuis omdat het vandaag een van de vele nationale feestdagen is in Zuid Afrika. Niet dat er veel gevierd wordt, maar we zijn allemaal vrij omdat het vrouwendag is. Eigenlijk was het gisteren de feestdag, maar als een vrijde dag op een Zondag valt is het land vrij op maandag. Stel je voor dat je een vrije dag mist...
  2. Ik ben blij voor Sophie dat Hartmut nog een dagje extra thuis is want sinds Robert en Hester gisteren weer richting Nederland gevlogen zijn vindt ze het duidelijk nogal stilletjes. Ze zal de extra aandacht en gezelligheid missen! 
  3. Ze zal het maar een tijdje  met alleen ons moeten doen, want over minder dan een maand vliegen we weer naar Nederland. Deze keer om een van mijn broers te zien trouwen. We kunnen niet wachten om er te zijn, maar als ik eerlijk ben zie ik wel op tegen de reis. Het is gelukkig een rechtstreekse vlucht, maar dan nog, 12 uur lang een stoeltje delen met een beweeglijke Sophie terwijl een 30-weken-zwanger-buik in de weg zal zitten klinkt me niet erg ontspannend in de oren. Maar we zullen zien, we verwachten gewoon het ergste, dan kan het alleen maar meevallen.
  4. Vrijdagavond zijn we met Hester en Robert naar de musical 'West Side Story' geweest. Het was een prachtige productie met geweldige acteurs en schitterende decors en we hebben erg genoten. Hoewel het een musical is is het verhaal ver van zoetsappig. Ik had de film al wel eens eerder gezien maar het verhaal van gangs en geweld kwam nu extra hard bij me binnen. Het speelt in New York in de jaren 50 maar het zou net zo goed in het Kaapstad van vandaag kunnen zijn. Voor veel mensen hier is de verdeeldheid en het geweld van straatbendes een dagelijkse realiteit en veel moeders zijn elke avond weer bang als hun zoons niet thuiskomen omdat een mensenleven in een gang vaak niets waard is. Verschrikkelijk.
  5. Woensdag ga ik naar het ziekenhuis om 'in te checken' voor het geval ik niet thuis kan bevallen. Met Sophie was het plan altijd thuis de weeën op te vangen om dan tegen de tijd dat ze bijna geboren zou worden naar het ziekenhuis te gaan om daar te bevallen. Dat is nooit gebeurd omdat het thuis zo ontspannen was (voor zover bevallen ontspannen is) dat we besloten thuis te blijven. Deze keer zal een thuisbevalling vanaf het begin het plan zijn, maar ik moet een back up hebben en om betere zorg te kunnen krijgen in het ziekenhuis is het handig om er al heen te gaan zodat ze een dossier van deze zwangerschap hebben. 
  6. Ondertussen zijn we ook eindelijk begonnen met het voorbereiden van de babyspullen (ik denk dat de kamer van Sophie al bijna klaar was toen ik 25 weken zwanger was). Hartmut zit nu namelijk achter de computer om een ledikantje te ontwerpen en straks gaan we hout kopen zodat Hartmut kan gaan bouwen en ook deze baby een fatsoenlijk plekje zal hebben om te slapen. Erg veel hoeven we verder niet te hebben omdat alles van Sophie best nog een ronde mee kan. 
  7. De foto boven deze blog heb ik ook op vrijdag gemaakt. Het was belachelijk mooi weer en we besloten om naar het strand te gaan. Deze winter hebben we het nog niet echt koud gehad en er is ook nog maar weinig regen gevallen. Wel lekker natuurlijk, maar je kan goed zien dat de natuur in beetje in de war is. Overal zijn al voorjaarsbloemen. Ik heb in mijn tuin tulpenbollen geplant. Die komen ook al op maar ik verwacht er niet zo veel van, ik denk niet dat het koud genoeg geweest is maar we zullen zien. 

maandag 3 augustus 2015

7 quick takes...


  1. Vandaag ontbreekt het me een beetje aan motivatie en inspiratie om een blog te schrijven. Niet dat we niets hebben meegemaakt of dat ik me niet goed voel, integendeel. We hebben het goed en het gaat goed. Ik heb gewoon niet zo veel zin in schrijven, en bovendien nog een aardige lijst liggen met andere dingen die ik ook nog moet doen. 
  2. Als je gasten hebt is het extra leuk als je woonplaats zich van zijn beste kant laat zien. En dat heeft Kaapstad zeker gedaan afgelopen weekend. Haast zomerse temperaturen, een fijn briesje en dus het perfecte weer voor lekker veel buitenactiviteiten.
  3. Zaterdag ging Robert met Hartmut voetbal spelen, ik denk dat het spel en de organisatie een beetje meer amateuristisch waren dan hij gewend is maar ze hebben het wel leuk gehad en gelukkig ook nog gewonnen. Wij hebben lekker in het zonnetje zitten kijken en voor het feit dat Hester en ik alle goals gemist hebben zullen we Sophie de schuld maar geven.
  4. Gisteren hebben we Lion's Head beklommen. Hoewel ik ondertussen niet meer kan tellen hoe vaak ik boven ben geweest blijft het elke keer indrukwekkend het is extra leuk als we nieuwe mensen mee mogen nemen omdat we dan weer meer stilstaan bij hoe mooi het allemaal is.
  5. Sophie vindt het bezoek ook nog steeds erg gezellig en voor mij is het ook erg handig om wat extra voorleeshulp te hebben. Want boekjes lezen is, naast buiten spelen, nog steeds Sophie haar meest geliefde activiteit. Meestal heb ik voor 7 uur 's morgens al minstens 10 boekjes voorgelezen. (uit mijn hoofd opgezegd.)
  6. Voor m'n werk zijn we druk bezig met het aanvragen van geld voor een project in Kenia en Oeganda. Als we het niet krijgen lijkt het er op dat m'n baan binnen nu en een jaar niet meer bestaat, als we het wel krijgen gaan we de komende paar jaar een heel gaaf project opzetten in die twee landen. Er zitten veel voor en nadelen aan beide kanten en ik kan eigenlijk niet goed kiezen wat ik beter zou vinden, spannend dus!
  7. We zijn al plannen aan het maken voor de kerstvakantie, mijn schoonfamilie wil komen (Leuk!!) dus we moesten even nadenken over welke data etc goed zouden werken. Gek om daar nu al over na te denken, en nog gekker om te bedenken dat, als alles goed gaat, dat vrolijk trappelende prulletje in mijn buik dan gewoon vrolijk zal liggen trappelen in de draagzak of op het strand... 




maandag 27 juli 2015

7 quick takes



  1. Maandagmorgen, het is 11 uur en ik heb het gevoel dat ik er al een hele dag op heb zitten. Luiers spoelen (wanneer kan ik met zindelijkheidstraining beginnen?), wassen draaien, de auto naar de garage brengen voor een beurt, een vergadering met mijn baas, al mijn mails beantwoorden.. nu heb ik even een kop thee gezet en ga ik een blogje schrijven. Thuis werken is zo gek nog niet.
  2. Over zindelijkheidstraining gesproken, grappig hoe culturen daarin verschillen. Waar mijn blanke vrienden me echt nog niet vragen of Sophie al zindelijk is beginnen mijn Afrikaanse vrienden suggesties te maken dat het toch echt tijd is om er mee te beginnen want al hun kinderen waren zindelijk voor ze 1,5 waren. Op zich zie ik er wel wat in, een zo goed als zindelijke Sophie als de baby komt (het is dan toch zomer dus zo erg zijn ongelukjes niet.) Sophie verteld me vaak wel als ze een vieze luier heeft, 'bah' zegt ze dan terwijl ze naar haar billen wijst, heel handig!
  3. We hebben een heerlijk weekend gehad met Robert en Hester, zo leuk dat ze er zijn! Het weer werkte prima mee en Kaapstad liet zich van z'n beste kant zien. We hebben gewandeld, gegeten, kaas en chocolade geproefd, wijnlanden bekeken en gewoon gezellig samen genoten. Sophie vindt het ook allemaal erg gezellig en oom en tante zijn helemaal geaccepteerd en mogen elke dag heel wat boekjes voorlezen. 
  4. Voor Sophie hadden Hester een kartonnen boekje gemaakt met foto's van de bruiloft, een grote hit, maar ze hadden alle bruiloftsfoto's van henzelf en alle foto's van Sophie er net zo goed uit kunnen laten. De enige foto waarin Sophie geïnteresseerd is is de familiefoto waar ze elke keer weer vol enthousiasme Hartmut aanwijst. 'Pappa' is haar grote held en niets maakt haar zo blij als wanneer ze hem ziet op de foto, of nog beter, in het echt! 
  5. Ondertussen zouden Hartmut en ik denk ik wel een advies-reisbureau voor de Kaapregio kunnen beginnen. We hebben zo vaak gasten en hebben ondertussen zo veel mooie en leuke plekken 'uitgetest' dat we voor iedereen een reis op maat zouden kunnen plannen... dus, wie is de volgende?
  6. Zaterdag heb ik ook weer een echo gehad. Zoals je gisteren in mijn blog kon lezen lijkt het er op dat we een lange baby krijgen, grappig en onverwacht. Volgens mij schrijf ik elke week hetzelfde over deze zwangerschap, het gaat goed, ik voel me lekker en de baby in mijn buik is erg druk. Reden tot dankbaarheid!
  7. Ondertussen is Sophie wakker geworden en zit ze naast me een broodje te eten. We gaan zo even naar buiten wat boodschappen doen en genieten van het mooie weer. Ik heb nog veel werk te doen vandaag dus ze mag lekker buiten spelen zodat ze lekker moe is en lang gaat slapen. Hoe langer haar dutje is, hoe meer werk ik kan doen.