maandag 27 juni 2016

7 quick takes


  1. Een beetje later dan normaal, want vandaag is een dag waarop de meiden me een beetje meer nodig hebben. Na een week die vooral in het teken stond van de verjaardag van Sophie, een weekend waarin opa en oma ons bezochten en gisteren Sophies grote feest voelt het gewone leven voor ons allemaal een beetje als een anticlimax. Dus veel tranen en daardoor veel knuffels, veel aandacht en veel slaap (zodat ik toch nog iets gedaan krijg.).
  2. Vanmorgen zijn Hartmuts ouders, na een heerlijk weekend samen weer op het vliegtuig gestapt. Sophie is daarom een beetje 'drietig' vandaag. Wat was het fijn om ze hier te hebben. Vrijdag is Sophie samen met ze op stap geweest zodat ik mijn handen vrij had om te bakken voor het feestje. 'S avonds zijn we even langs het strand geweest (brrr, het was koud) en daarna gingen we opwarmen en even eten op de markt in Muizenberg, een van onze favoriete plekjes. Zaterdag begon met de parkrun waar ik samen met mijn schoonvader de 5km ging rennen (hij zal in zijn leven niet weer zo snel rennen zegt hij) en daarna gingen we naar de promenade waar Sophie voor het eerst in de blauwe trein mocht, iets waar ze al heel vaak om gevraagd had. Zondag was het natuurlijk tijd voor de kerk en daarna het feest waar het al weken over ging.
  3. En wat was het feestje leuk. We hadden bij alle pagina's van het boek van Rupsje Nooitgenoeg een soort eten gemaakt en het hoogtepunt was natuurlijk de echte Rupsje Nooitgenoeg-taart. Hartmut had van balonnen een rups langs de deur gemaakt en die viel ook erg in de smaak. Sophie vond het allemaal reuze spannend. Normaal kan ik haar dutjes wel een beetje verschuiven maar toen we haar vroeger op bed deden voor haar middagdutje zodat ze op haar feestje lekker wakker zou zijn weigerde ze te slapen, een half uur voor het begon viel ze pas in slaap dus in het begin van het feestje was ze lekker duf.  Nouja, het gaat nooit precies zoals je in gedachten hebt.
  4. Haar echte (kleine) verjaardag was ook leuk. Cadeautjes, ballonnen en een cupcake 's morgens op bed, trakteren bij het speelgroepje, 's avonds lekker eten en de hele dag spelen met allemaal cadeautjes. Sophie wil elke dag wel jarig zijn en ik weet nog niet helemaal hoe ik het in haar hoofd ga krijgen dat het nu echt heel lang duurt voor het weer zo ver is.
  5. Doris begreep uiteraard nog niet zo veel van alle heisa rond de verjaardag maar heeft wel enorm genoten van de ballonnen, spelen met inpakpapier en vooral van het feit dat opa en oma er waren. Uren knuffelen, lieve glimlachjes en twee paar extra armen die haar wilden ronddragen. Nu is ze niet helemaal fit, ik weet niet wat ze heeft, zaterdagnacht wilde ze helemaal niet slapen en vandaag wil ze juist alleen maar slapen. Maar dan wel alleen als ze onze rupsenknuffel in haar armen heeft en dat is een probleem. Want die rupsenknuffel is ook een van Sophies lievelingsknuffels. Tot nu toe weet ik Sophie te overtuigen dat ze hem niet van Doris af mag pakken maar zodra Doris hem een seconde niet vast heeft is ze hem kwijt want dan vindt Sopie dat het haar beurt is. 
  6. Het is de laatste dagen echt heel koud en we waren daarom blij dat er vorige week maandag hout bezorgd zou worden voor de kachel. Tenminste, dat was het plan. Helaas belden ze om drie uur af (terwijl ik er de hele dag voor thuis had gezeten om op ze te wachten) en kwamen ze de volgende dag... met hout dat helemaal kleddernat geregend was. Hartmut probeerde een vuurtje te maken, werd knetterchagrijnig, smste boos het bedrijf dat we hier niets mee konden en dat hij een oplossing wilde. Die kregen we, we mochten het hout houden en kregen het geld terug. Met die oplossing kunnen we wel leven. Het hout is mooi opgestapeld onder een dak dus het zal wel drogen en wij kunnen deze winter weer lekker warm blijven. Goeie service, volgend jaar kopen we weer hout bij hen!
  7. Ik kwam er net achter dat het deze week al Juli is. eeek, de eerste helft van het jaar is zomaar voorbij gevlogen. Gelukkig hebben we ook in de tweede helft van het jaar genoeg om naar uit te kijken dv, volgende week komt mijn nichtje en haar vriend voor een maand hierheen, een paar weken daarna komen mijn broertje en zijn vrouw, we hebben een bruiloft in George waar we een minivakantietje van gaan maken en de gewone dingen van het leven zijn ook heel mooi en bijzonder. Fijne week allemaal!

Sophie was 'echt jarig!', ze kreeg in een winkel van een mevrouw een helium ballon en dat maakt ehet helemaal af. 

Zelfs bij het dutje moest de ballon mee.



Met oma in de blauwe trein

Knuffels van opa


Klaarwakker om 1 uur 's nachts






dinsdag 21 juni 2016

2 years with Sophie



Sophie, mijn lieve kleine grote meisje,

Morgenvroeg word je wakker in een slaapkamer vol ballonnen, gaan we cadeautjes uitpakken op het grote bed, mag je trakteren bij je speelgroepje en gaan we 's avonds pasta eten, want dat heb jij uitgekozen. Morgen vieren we dat je twee bent. En vieren dat zullen we want dat kan je als de beste! Je hebt het al weken over je verjaardag, ik moet een 'hupsienooitienoeg taart'' maken en daar moeten twee kaarsjes op. En al je vriendjes moeten komen en samen gaan we lekker eten. Als je het erover hebt kan je je enthousisme niet verbergen. Je krijgt een grote glimlach op je gezicht, je gaat sneller praten en maakt grote gebaren me je handen.

Dat enthousiasme voor de grote en kleine dingen om je heen zijn zo typisch jou. Je bent een genieter, en wil iedereen daarbij betrekken. 'Kom mee mamma, lekker buiten zitten.' Als je iets moois ziet wil je altijd zorgen dat Doris het ook ziet. Als we auto rijden hoor ik vanaf de achterbank de hele tijd een klein stemmetje ommentaar geven op alles wat we tegen komen. 'Kijk Dodo, mooie bomen buiten, en daar is kranen, die gaan bouwen!' Of ik hoor je troosten, als Doris het even niet meer leuk vindt, 'Niet huilen Dodo, zijn er bijna!' en daarna ga je meestal een slaapliedje zingen.

Je bent nog altijd een ukkepuk, groeien doe je haast niet. De romper die je aan had op de foto van mijn verhaal een jaar geleden pas je nog steeds. Maar daar trek jij je niets van aan, je bent sterk en klimt overal bovenop of je vindt er wel een (gevaarlijke) oplossing voor. Wat wel een groeispurt gekregen zijn je haren, en dat vinden we allebei erg leuk. Elke morgen beslis jij of je 'taarties' of 'vleggies' of misschien wat anders in je haren wil en daarna moet je altijd even in de spiegel kijken of ik het wel goed heb gedaan.

Je bent een kleine slimmerik. Je kent alle letters van het alphabet, kan tot tien tellen, kent de meeste kleuren en vormen en je doet me versteld staan met de dingen die je weet. Plekken waar we maanden geleden geweest zijn herken je, liedjes zing je mee nadat je ze een keer gehoord hebt (soms wel een beetje door elkaar, gisteren zwommen 'alle eendjes in de gloria'), en je weet alles wat ik zeg terug te vertellen. Als we bij het eten bidden weet jij ook altijd iets waar we voor bidden en als we gaan danken kunnen we niet gewoon danken voro het eten maar moeten we alles noemen waarvoor we dankbaar zijn, tot aan de tomatensaus toe.

Je persoonlijkheid is groot en vol passie. Je lacht het hardst, huilt het verdrietigst en stampt het kwaadst.  Je vind het vaak frustrerend als je handen nog niet kunnen wat je hoofd al wel kan, als je motoriek je een beetje in de steek laat. Vol enthousiasme kan je met potloden en papier aan komen lopen. 'Sophie gaat brief voor oma schrijven!'. Als je dan aan het werk gaat en wat er uit je potlood komt meer op gekras dan op letters lijkt word je boos, 'Mamma doen, Sophie kan niet!'.

Maar lieve Sophie, je kan het wel, je kan zo veel, en je gaat de komende jaren nog veel meer kunnen en leren. Ik ben zo verschrikkelijk trots op je. Niet omdat je dingen goed kan, niet om wat je allemaal weet. Maar gewoon omdat jij jij bent. Mijn grote meisje dat de wereld aan het ontdekken is, mijn lieve meisje dat met haar duim in haar mond en een boek in haar hand naar me toe komt zodat we het honderdste boekje voor de dag samen kunnen lezen, mijn mooie meisje met je  blonde haren, sprekende blauwe ogen en stralende glimlach. Ik hou van je zoals je bent, vergeet dat nooit! We zijn zo ontzettend dankbaar dat God ons heeft uitgekozen om jouw ouders te zijn en we bidden voor wijsheid en kracht zodat je bij ons thuis een veilige plek hebt om wortels te schieten maar ook zin krijgt om je vleugels uit te slaan om te ontdekken wat Gods plan met jouw leven is.

Liefs van Mamma


maandag 20 juni 2016

7 quick takes


  1. Goeiemorgen! Tijd voor een nieuwe blog, even een snelle want we hebben heel wat te doen. Sophie is deze week jarig (en zij zal er wel voor zorgen dat dat niet ongevierd voorbij gaat), Hartmuts ouders komen donderdagavond om het weekend hier te blijven, we hebben wat vergaderingen en zo is er altijd weer genoeg te doen. Niet erg hoor!
  2. We gaan zo de auto in. We moeten de laatste paar klinieken bezoeken voor mijn werk en dan zit het er weer op voor deze ronde. Dan hebben we weer heel wat mensen gezien, verhalen gehoord en zijn we weer wat ervaringen rijker. Die bezoeken aan de klinieken en mensen in de townships zetten me altijd aan het denken. Je ziet zo veel, hoort zo veel. Zo veel problemen, zo weinig oplossingen. Zo veel kinderen, zo weinig kansen. Soms om een beetje moedeloos van te worden. Ik zou willen dat ik het mooier kon maken maar dat kan ik niet. De armoede, de uitzichtloosheid, het gebrek aan oplossingen... het trof me deze keer meer dan anders. 
  3. Zaterdag hebben we de klinieken die verder weg liggen bezocht. Het is handig en gezellig om dat in het weekend te doen want dan kan Hartmut mee en maken we er een beetje een roadtrip van. Het was mooi weer (toen nog wel) en we genoten van het prachtige landschap. We hadden maar een paar adresjes dus alle tijd om leuke dingen te ontdekken onderweg.  In Zuid Afrika zijn overal langs de weg plekjes van mensen die dingen verkopen. Soms heel simpel met een paar potjes jam in een klein schuurtje, soms heel uitgebreid. Wij wilden hout kopen voor de kachel en de padstal waar we stopten was een hele uitgebreide met een soort kinderboerderij erbij, de meiden vonden het geweldig. Lunch werd gehaald bij een wijn en kaasboerderij waar we vers brood en heerlijke kaas kochten en we aten het op bij de volgende boerderij waar we ook nog even een kleine chocoladefabriek bezochten. Toen we weer terug naar huis reden was het mooie weer een beetje op en begon het te regenen. Sindsdien is dat niet meer opgehouden maar dat is niet zo erg, binnen met het haardvuur aan is het ook gezellig.
  4. Sophie is dus deze week jarig en daar heeft ze het de hele dag over. Woensdag is haar 'kleine verjaardag', dan vieren we het bij ons thuis, gaan we naar de speelgroep waar we elke woensdag heen gaan en mag ze daar trakteren (Sophie zegt 'wat lekkers parkeren') en eten we pasta want dat wil Sophie.  Zondag is haar 'grote verjaardag' dan krijgt ze haar taart en komen haar vriendjes... daar kijkt ze het meest naar uit. Over cadeautjes heeft ze het niet echt maar over haar vriendjes die taart komen eten des te meer.
  5. Doris is de afgelopen week veranderd van een baby in een peuter. Ok, niet helemaal maar ineens kan ze van alles. Het kruipen gaat steeds sneller, ze kan vanuit een kruippositie gaan zitten en ze trekt zich overal aan op omdat staan natuurlijk veel leuker is. Ook klinkt het alsof ze heel bewust 'pappa' en 'mamma' zegt. Ik zei de hele tijd dat dat niet kon omdat ze nog te jong was maar ze lijkt ons er echt mee te bedoelen dus we geloven het maar.
  6. Donderdag zijn we naar het aquarium geweest. Ik had kaartjes gekregen van een vriendin en die verliepen bijna dus we 'moesten' wel. Wat een straf ;-) Sophie is op het moment helemaal gek op haar boek over vissen en ze keek er vooral heel erg uit om een clownvis te zien. Eenmaal in het aquarium rende ze, samen met een boek van het ene dier naar het andere, dolgelukkig dat zeepaardjes, zeesterren en inderdaad ook clownvissen echt bleken te bestaan.  
  7. Hier nog even een filmpje van Doris. Want als ik mijn opschepverhalen over haar van een andere moeder zou lezen zou ik het ook niet geloven ;-)

Een video die is geplaatst door Anneke (@annekejagau) op
Sophie doet de boodschappen

De slang in het aquarium was ook een grote favoriet


Doris genoot ook

maandag 13 juni 2016

7 quick takes

Ik bouw, zij gooit om. Honderdduizend keer. 

  1. Een hele vroege blog (tenminste, ik heb hem vroeg geschreven, ik weet natuurlijk niet hoe laat jij hem leest.) omdat we zometeen in de auto stappen om voor mijn werk weer een paar klinieken te bezoeken. Vorige week hebben we er al heel wat gedaan en ook deze week staan er nog aardig wat op het programma. Reuze gezellig, Doris en Sophie achterin de auto, een cd met kinderliedjes aan zodat Sophie en ik kunnen meezingen en daar gaan we. In de klinieken is het ook heel gezellig voor de meiden, overal krijgen ze koekjes, knuffels en een heleboel aandacht.  Ons hoor je niet klagen over mijn werk.
  2. Dit weekend kwamen Esther en Regina, dochters van vrienden van ons logeren. Dat was al wel vaker gebeurd maar het was al weer een hele tijd geleden. Sophie vond het maar wat gezellig om er twee grote zussen bij te hebben en we hebben samen een heleboel leuke dingen gedaan. Het hoogtepunt was voor iedereen denk ik ons uitstapje van Zaterdag. We gingen namelijk naar het Science Centre, een plek waar heel veel te leren valt over de wetenschap, vooral door zelf dingen te voelen, horen en voelen. Voor iedere leeftijd is er wel wat te doen. Sophie vond vooral de echte astronaut (het was alleen maar een pak) en het model van de treintjes leuk. Esther en Regina vonden de show het leukste waar met hulp van allerlei dingen die je in je moeders keuken kan vinden spectaculaire proefjes werden gedaan en Hartmut en ik waren vooral onder de indruk van de echte Camera Obscura. Ik wist eigenlijk niet precies wat het was, maar nu wel en het was erg indrukwekkend. 
  3. Toen Hartmut Esther en Regina ophaalde hoorde hij dat het Reginas verjaardag was. Dat wisten we niet en dat hadden hun ouders ook niet verteld toen we hen uitnodigden voor een weekend bij ons. Ze komen uit Zambia en verjaardagen zijn daar duidelijk niet net zo belangrijk als bij ons. Gelukkig had ik al cupcakes gebakken en nadat de meiden die versierd hadden was het prachtig om de glunderende oogjes van Regina te zien toen we er 7 kaarsjes op hadden gezet. 
  4. Ondertussen zijn de ziektekiemen ons huis weer uitgevlucht geloof ik. We zijn allemaal weer gezond en op de been. Ik merk wel, vooral aan Sophie, dat ze echt een beetje op kracht moest komen. Eigenlijk moest ik deze week naar het bureau om de meiden te wegen maar dat heb ik maar even uitgesteld. Ze zijn al de zwaarste niet en ik heb het gevoel dat ze allebei een beetje zijn afgevallen terwijl ze ziek waren, als we dan daar komen en ze zijn erg licht krijg ik weer van die afkeurende blikken. Het slaat natuurlijk nergens op dat ik ze eerst wat 'vetter' wil maken want wie houd ik daarmee nou voor de gek maar toch...
  5. Het betoverde speelbos waar ik over schreef was een groot succes, Sophie zat al snel bovenop het klimrek en ik stond doodsangsten uit want het was echt heel oog. Bij de tandarts (zie vorige week)was het Sophie die doodsangsten uitstond want hoewel we alleen maar keken en ze nog helemaal niet in de stoel hoefde te zitten vond ze het maar niets. Dat wordt nog wat als we haar binnenkort echt meenemen voor een controle. Deze week gaan we ook weer mee met een avontuur, naar het museum deze keer. Ze gaan de kinderen dingen uitleggen over de schilderijen en daarna mogen de kinderen zelf gaan knutselen, ik ben benieuwd!
  6. Doris gaat ondertussen als een speer vooruit. Letterlijk want ze kan steeds beter kruipen. Waar ze tot een paar dagen geleden vooral achteruit en in rondjes ging gaat ze nu ook vooruit en recht op haar doel af. Een hele nieuwe fase waar we allemaal een beetje aan moeten wennen. 
  7. We hebben de afgelopen week echt een paar heel warme dagen gehad. Dat is natuurlijk allemaal wel fijn maar ik ben blij dat er voor de komende dagen regen is voorspeld. Normaal zijn er rond deze tijd van het jaar al heel wat flinke regenbuien geweest maar tot nu toe staat de teller van deze winter op 2 goede regenbuien. We zitten in een grote periode van droogte en de voedselprijzen schieten omhoog dus regen is erg welkom. 
Buiten spelen is haar lievelings.

Hoe hoger hoe beter







maandag 6 juni 2016

7 quick takes...

Sophie in Kirstenbosch

  1. Goeiemorgen! Tijd voor een blog. Doris doet haar erste dutje, Sophie zit bij mij op schoot en op het fornuis staat een pan Briyani te pruttelen voor het avondeten. De eerste blog van Juni, het jaar is al zowat voorbij! Ik keek even terug naar de blogs van twee jaar geleden. Toen waren we aan het wachten tot Sophie kwam en kon ze elk moment geboren worden, ik was namelijk op 10 Juni uitgerekend. Het was maar goed dat we toen niet wisten dat ze nog tot de 22e zou blijven zitten. 
  2. Het weekend ging niet helemaal volgens plan en was erg rustig. Wij hadden afgelopen week allemaal al last van onze maag en darmen gehad meer dit weekend was Sophie aan de beurt en zij kreeg het het ergste van ons allemaal. Het was de eerste keer dat ze echt ziek was en hoewel het allemaal nog best wel meeviel hadden we erg veel medelijden met ons pipse bleke meisje. Ze begint nu weer praatjes te krijgen en ik geloof dat ze weer aan de beterende hand is.
  3. Gelukkig maar want we hebben de komende paar dagen een paar leuke 'adventure club' avonturen op het programma staan. Morgen naar een 'betoverd speelbos' en donderdag naar de tandarts waar de kinderen uitleg krijgen, knuffels onderzocht gaan worden en waar ze even op de stoel mogen zitten. Ik ben benieuwd.
  4. Jullie hebben het vast allemaal al gezien maar toen ik in Nederland was heb ik een fotoshoot en interview gehad voor een online magazine voor moeders. Hier kan je het interview lezen.. http://mamasophakken.nl/
  5. Doris was vrijdag een haf jaar oud dus ik had een halve taart voor haar gebakken. Doris snapte er uiteraard nog helemaal niets van, maar Sophie ook niet. Half huilend vroeg ze aan mij waar nu toch de 'hupsie nooitienoeg' taart was, want die zouden we toch voor de verjaardag maken? Ondertussen snapt ze dat Doris 'een halve jaar' is en dat ze zelf bijna twee is. En dat laatste is toch wel het allerbelangrijkste want als mensen haar iets vragen in het Engels (How are you? Do you want a biscuit? Where is your mommy? Of enige andere vraag) is haar standaard antwoord 'bijna twee'!
  6. Ondertussen ben ik niet meer op mijn laptop aan het typen maar op mijn telefoon. Mijn laptop is weer eens gecrashed en ervaring heeft mij geleerd dat het dan minimaal een uur duurt voor hij weer zin heeft in werken. Ontzettend frustreren en eigenlijk moet ik er wat aan laten doen. Maar dat denk ik altijd alleen als hij het begeeft, als hij dan daarna een paar dagen als een zonnetje loopt vind ik dat het allemaal wel meevalt en is mijn niveau van ergernis weer zo laag dat ik er niets aan doe. Mijn laptop en ik, we hebben een schitterende haat-liefde verhouding. 
  7. En nu nog even over het weer, want dat is nu toch echt wel om over naar huis te schrijven. Morgen voorspellen ze 27 graden! En dat in de winter! Heel lekker natuurlijk, maar de regen mag ook wel komen. Het is tenslotte winter en er is nog altijd grote droogte. 
Ik heb deze week een heleboel foto's uitgeprint en opgehangen in de gang.

Sophie en een vriendinnetje spelen verstoppertje
Wat is Kaapstad toch mooi he?!