maandag 1 september 2014

7 quick takes...




  1. Het is vandaag 1 September, volgens de mensen hier is de lente dus begonnen. Volgens mij klopt dat meteorologisch gezien niet helemaal, maar de zon trekt zich gelukkig weinig aan van wat meteorologisch klopt. Die stond dit weekend (en het vorige weekend ook al) namelijk al op een zomerstandje. Helemaal niet erg natuurlijk. Het leuke aan de eerste warme lenteweekenden is dat ze iedereen zo vrolijk maken. Na de lange, lange winter (lees: 2 maanden) binnen te hebben gezeten wordt iedereen door de warme zonnestralen naar buiten gelokt om lekker dingen te ondernemen. Naarmate de zomer langer duurt hebben mensen minder het gevoel dat ze van elk zonnestraaltje gebruik moeten maken door eropuit te gaan maar in die eerste weken is het overal vol met vrolijke mensen die genieten van het weer. 
  2. Wij besloten gistermiddag te genieten van het heerlijke weer op de promenade aan zee. Gelukkig waren we niet de enige mensen die besloten om daar te van genieten. Er heerste een gezellige drukte en een van de leukste dingen aan de promenade vind ik dat het de beste plek is om te ervaren dat we echt in 'the Rainbow Nation' wonen. Zo veel verschillende kleuren, culturen, leeftijden, religies en tradities smelten daar samen tot een vrolijk geheel van mensen die ongeacht afkomst of bestemming samen genieten van de zilte wind, de golven en de ondergaande zon. 
  3. Deze week heb ik aardig wat op de planning staan. Donderdagavond vliegen we namelijk naar Namibië voor de bruiloft van Hartmuts broer. Sophie zal dus ook voor de eerste keer het land verlaten en voor het eerst in mijn leven ben ik nu al bezig met een koffer. Normaal gesproken doe ik dat 5 minuten voor ik richting het vliegveld vertrek maar met haar erbij ben ik toch een stukje banger dat ik dingen vergeet. Het zal allemaal wel goed komen, we hebben in ieder geval ontzettend veel zin in deze reis. Het zal heerlijk zijn om familie weer te zien en we kunnen niet wachten om Sophie aan iedereen voor te stellen!
  4. Er staat nog een reisje op de planning. Een week nadat we terug komen uit Namibië vliegen Sophie en ik naar Nederland. Ze heeft haar Europese paspoort al twee weken in huis, dan is het nu toch hoog tijd om daar gebruik van te gaan maken ;-) We kijken enorm naar deze reis uit (ik tenminste, ik denk niet dat Sophie enig idee heeft van hoe leuk het zal zijn). Het zal geweldig zijn om binnen een maand Sophie niet alleen te kunnen voorstellen aan de Namibische kant van de familie maar ook aan de Nederlandse kant!
  5. Deze week heeft Sophie een ontwikkeling ondergaan die mij heel erg blij maakt. Ze vind boekjes namelijk ineens heel erg leuk! Voor deze week hield ik wel eens een boekje voor haar neus maar keek ze meestal ongeïnteresseerd de andere kant op. Nu kijkt ze vol interesse terwijl ik haar olifanten en neushoorns aanwijs en volgt ze mijn vingers terwijl ik kuikentjes tel. Ze zal er wel niet verschrikkelijk veel van onthouden maar het begin is er, een boekenwurm in de maak!
  6. Terwijl ik dit schrijf heeft de klok net zeven uur geslagen, staat de wasmachine al aan en ben ik al terug van de sportschool. Ik geniet zo van dat vroege uurtje sporten, als de wekker gaat om half 5 is het altijd wel even pijnlijk maar dat ben ik snel vergeten als ik mezelf in het zweet sta te werken. En dat het zo vroeg is heb je in de sportschool zelf helemaal niet door, er zijn altijd al zo veel mensen! Het geeft me wel een goed gevoel te weten dat ik niet de enige gek ben die er al zo vroeg staat. 
  7. Op de promenade is een nieuw aangrijpend kunstwerk geplaatst om aandacht te vragen voor de jacht op neushoorns. De afgelopen jaren is deze illegale jacht drastisch toegenomen. Vorig jaar zijn er alleen al in Zuid Afrika meer dan 1000 neergeschoten. Het tragische is dat de jacht lucratief is vanwege het feit dat er in veel Aziatische landen geloofd wordt dat de hoorn van de neushoorn magische stoffen bevat die je sterker en meer potent maken. Volstrekte onzin natuurlijk,  maar helaas wel het doodsvonnis voor heel wat dieren.
Ps: En stiekem nog een foto van een verliefde vader..

maandag 25 augustus 2014

7 quick takes....


  1. Na een 'pauze' van vergaderingen en dergelijke bezigheden is het leven weer helemaal zoals het voor Sophie was (behalve natuurlijk dat ik nog niet werk en dat Sophie er nu wel is). Deze week hebben we bijna elke avond wat en ik vind het heerlijk om weer een wereld te hebben die groter is dan vieze luiers en borstvoeding. 
  2. Begrijp me niet verkeerd hoor. Ik geniet ook ontzettend van de dagelijkse dingen met Sophie. Ik ben zo dankbaar dat ik elke dag bij haar kan zijn om te genieten van dit steeds vrolijker wordende meisje. Ze is ontzettend aan het veranderen en groeien. Dit weekend werd ik er helemaal sentimenteel van. Toen ze pas geboren was was ze zo'n klein hulpeloos ding in haar wiegje, dat niet veel meer deed dan slapen, nu vult ze hem al aardig op en begroet ze me met een grote glimlach als ik haar er na haar middagdutje uit haal, klaar voor weer een heleboel liedjes en spelletjes.
  3. Vanavond hadden Hartmut en ik een vergadering waar we allebei eigenlijk heen moesten. Nu had Hartmut bedacht dat het een veel beter idee was als ik alleen zou gaan zodat hij ook eindelijk eens alleen met Sophie zou zijn. Helaas voor hem slaapt ze 's avonds....
  4. Gisteren hebben we Sophie voor het eerst meegenomen naar de top van een berg(je). Lion's Head is een van onze favoriete bergbeklimmingen in Kaapstad en het was dus ook vanzelfsprekend dat dit een van de eerste bergen was waarvan Sophie de top zou zien. Op de heen en terugweg heeft ze geslapen, en bovenop is ze alleen even wakker geweest om te eten. Erg indrukwekkend vond ze het dus niet. We kunnen niet wachten tot ze oud genoeg is om zelf te klimmen!
  5. Dit weekend hadden we een braai met vrienden. 3 koppels die net een baby gekregen hadden en twee die in verwachting waren. Een jaar geleden had ik het een gruwel gevonden, het ging alleen maar over baby's en zwangerschap, en nu vond ik het nog leuk ook. De dames zaten binnen te kletsen dus toen ik even naar buiten ging om bij de mannen en het vuur te kijken verwachtte ik dat het gesprek over de rugby zou gaan, die op dat moment aan de gang was, maar ook daar werden tips uitgewisseld over het leven met een baby. 
  6. Ik ben ondertussen een ster geworden in het negeren van starende blikken. Als ik met Sophie in de draagdoek over straat ga heb ik veel bekijks, ik denk dat ik minder aandacht zou trekken als ik in een clownspak rond zou lopen. Een draagdoek is hier erg ongebruikelijk en de meeste mensen hebben nog nooit zoiets gezien. Ik ging net even naar de winkel en werd in de 100 meter die dat van mijn huis is drie keer aangesproken. De eerste dame vroeg waar ik de draagdoek gekocht had want haar dochter was zwanger en het leek haar ideaal. De tweede keer was het een kleurling die zei dat dit een veel beter idee was dan een baby op de rug dragen zoals de Afrikanen doen want die typische platte neus komt omdat ze teveel tegen de rug van de moeder gedrukt zijn. De derde keer was het een bezorgde oudere dame die me vroeg of mijn baby ziek is, (ik heb deze vraag al veel vaker gehad) want een gezonde baby wordt op de rug gedragen, een zieke baby moet een beetje meer in de gaten gehouden worden en wordt dus van voren gedragen...
  7. Ik probeer elke week om ook dingen te schrijven die niet over Sophie gaan. En toen kwam ik dit plaatje tegen....
     

vrijdag 22 augustus 2014

2 months with Sophie...


Allerliefste Sophie,
het wordt dus echt alleen maar leuker! Als andere mensen dat een maand geleden zeiden kon ik dat maar moeilijk geloven, maar nu..... Als het mogelijk is dat we nu twee keer zo veel van je houden als vorige maand weet ik zeker dat we dat doen. Stapelgek zijn we op je. Je stralende glimlach als we liedjes met je zingen, je enthousiaste getrappel met je armpjes en beentjes als je op je speelkleed ligt bent, je duimpje in je mond als je slaapt... Bij alles wat je doet kijken je vader en ik elkaar aan en kunnen we niet geloven dat je van ons bent.

Je maakt het ons wel gemakkelijk hoor. 's Nachts krijgen we nog genoeg slaap omdat je al lekker lange stukken achter elkaar kan slapen. We kunnen je ook overal mee naar toe nemen omdat je zo rustig bent, en dat doen we dus ook. Je bent al bij vergaderingen, op wijnboerderijen, bergen en stranden geweest. Je bent ook al een paar keer op het vliegveld geweest om mensen te halen en te brengen. Over twee weken ga je zelf voor het eerst vliegen om naar je allereerste bruiloft te gaan. Ik ben benieuwd hoe dat gaat ! 

Je bent een ontzettend tevreden en gelukkig meisje, maar je laat ook overduidelijk merken dat je een sterk karakter hebt. Als er iets gebeurt wat niet naar je zin is kan je zo verschrikkelijk boos worden. Gelukkig laat je jezelf dan ook weer gemakkelijk troosten. Je bent ook nog steeds ontzettend nieuwsgierig, alles wil je zien. Ik denk dat het eerste woordje wat je kan zeggen 'waarom' gaat zijn.

Lieve Sophie, jij maakt ons leven mooier en we genieten van elke dag met jou...

maandag 18 augustus 2014

7 quick takes...



  1. Het huis is weer leeg. Pappa en mamma zijn zaterdag weer veilig aangekomen in Nederland. Hun beddengoed hangt ondertussen vrolijk te wapperen aan de waslijn, om klaargemaakt te worden voor onze volgende gasten. Wat hebben we het samen fijn en goed gehad. Die eerste weken toen mamma mij met alles kon helpen terwijl ik herstelde van de bevalling. De slome dagen thuis waar we samen genoten van Sophie, waar we korte wandelingetjes deden en waarin Sophie steeds groter en ik steeds sterker werd. En toen kwam mijn vader en werd het tempo een beetje opgekrikt. Leuke dingen doen, een wijnboerderij bezoeken, een berg beklimmen, Kaapstad ontdekken, samen een weekendje weg. Af en toe bleven Sophie en ik een dagje thuis want het arme kind moet natuurlijk wel een beetje opgevoed worden met rust, reinheid en regelmaat... ;-) ik ben ontzettend dankbaar dat ijn ouders voor zo'n lange tijd konden komen om samen te kunnen genieten van de kostbare eerste weken van Sophies leventje. Ze zullen veel van Sophies ontwikkeling alleen op afstand meemaken, maar niemand kan van hen afpakken dat ze de eerste glimlachjes, het eerste gebrabbel, de eerste keer rollen en zo veel andere 'eerste keren' hebben kunnen meemaken...
  2. Gisteren heeft Sophie voor het eerst haar teentjes in de grote oceaan kunnen steken. Het was een heerlijke zomerdag, midden in de winter. Een van die dagen dat je naar de zonsondergang zit te kijken terwijl de warme zilte wind met je haren speelt, het strandzand tussen je tenen kriebelt en je nog lang niet denkt aan naar huis gaan omdat het, ondanks het feit dat de laatste zonnestralen net verdwenen zijn, nog steeds lekker warm is. We gingen met vrienden braaien aan het strand, we hadden een heerlijk plekje tussen de rotsen, met een klein strandje haast voor onszelf. Het was een van die dagen die je het gevoel geeft dat je op een hele lange vakantie geweest bent. Een van die dagen waarop we dankbaar zijn dat we in Kaapstad wonen en waarop we tegen elkaar zeggen dat we hier best de rest van ons leven kunnen blijven wonen...
  3. De trots in Hartmuts ogen op de foto's spreekt boekdelen. Hij is zo verliefd op zijn dochter. Het is heerlijk om te zien hoe hij steeds meer in zijn rol als vader groeit. Hoe foto's van en met Sophie langzaam maar zeker al zijn oude profielfoto's en achtergronden vervangen. Hij draait zijn hand niet om voor het verschonen van luiers, doet haar altijd in bad (ik heb het nog maar een keer gedaan) en knuffelt het liefst de hele tijd met zijn dochter. Ik ben zo dankbaar dat ik dit niet alleen hoef te doen maar dat Hartmut en ik Sophie samen mogen opvoeden...
  4. Een link naar een artikel dat perfect beschrijft hoe ik me soms voel als mensen die ik helemaal niet ken, (of wel ken maar zij kennen Sophie niet) op me af komen met ongevraagd advies over Sophie... http://www.mcsweeneys.net/articles/hello-stranger-on-the-street-could-you-please-tell-me-how-to-take-care-of-my-baby
  5. Woensdag ben ik samen met Sophie en mijn ouders naar een concert van Stef Bos geweest. Hij is natuurlijk Nederlander maar woont het grootste gedeelte van zijn tijd in Kaapstad met zijn Zuid Afrikaanse vrouw en kinderen. Hij is een kunstenaar met woorden en de manier waarop hij de Zuid Afrikaanse maatschappij vol liefde bezong en besprak was ontroerend treffend. 
  6. Hartmut en mijn vader hebben de afgelopen week nog hard gewerkt aan het vernieuwen van de elektrische bedrading in ons huis en zijn ondertussen ook begonnen aan het bouwen van een schuifdeur voor onze nieuwe badkamer... het is allebei nog niet af maar ik denk eigenlijk dat Hartmut stiekem al weer aan het broeden is op een nieuw bouwproject. Hij kan gewoon niet niet aan het bouwen zijn. 
  7. Als laatste nog een link naar een artikel dat ook in Zuid Afrika erg relevant is helaas. http://www.gatesnotes.com/Development/Why-Does-Hunger-Still-Exist-Africas-Table-Day-One Het klassieke plaatje van Afrika (hongerbuikjes, dunne armpjes en beentjes etc) komt hier gelukkig niet zo veel voor. Maar dat wil niet zeggen dat alles qua voeding in orde is. Kinderen krijgen genoeg om in leven te blijven, maar niet genoeg gezond eten om zich optimaal te kunnen ontwikkelen. Vanwege een ongezond en eenzijdig dieet blijven kinderen vaak klein maar wat nog veel erger is is het feit dat de hersenen onvoldoende vetten en voedingsmiddelen krijgen om zich goed te kunnen ontwikkelen waardoor de kinderen al op heel jonge leeftijd ontwikkelingsachterstanden oplopen die nooit meer in te halen zijn... tragisch om te zien hoe op die manier hele generaties niet tot ontplooiing kunnen komen. Nu ik zelf elke dag zie hoe Sophie groeit en vooral heel snel ontwikkeld door goede voeding ben ik nog meer aan het nadenken over hoe ik een steentje kan bijdragen om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk baby's in Kaapstad dezelfde kansen krijgen..


maandag 11 augustus 2014

7 quick takes...


  1. Vandaag komen mijn ouders terug van hun roadtrip door Zuid Afrika (hoera!). Nu gaan we de komende dagen nog even heel erg van elkaar genieten want vrijdag brengt het vliegtuig ze weer naar Nederland. De 7 weken van mijn moeder en 4 weken van mijn vader zijn dan voorbij gevlogen, wat hebben we het samen goed en leuk gehad.
  2. De afgelopen (en komende) dagen was het heerlijk weer, echt zomerachtig met elke dag temperaturen boven de 20 graden. Het ideale moment om Sophie voor het eerst mee naar het strand te nemen. Ze leuk de golven ontzettend fascinerend te vinden. Nog een paar weken dan zal de maandenlange Zuid Afrikaanse zomer weer beginnen en zullen we heel wat meer strandtripjes maken. Ik kan niet wachten om samen met Sophie in het zand te spelen. 
  3. Vorige week had ik een 'blind date'. Een vriendin van mij heeft een vriendin die een zoontje gekregen had in dezelfde week als dat Sophie geboren is en ze dacht dat we het, ook buiten het feit om dat we allebei een baby hebben, goed met elkaar zouden kunnen vinden. We besloten dus om samen wat te gaan drinken en het bleek inderdaad dat we meer gemeen hebben dan het feit dat we allebei een jonge moeder zijn. Het was zo leuk dat we vanochtend weer afgesproken hadden. Deze keer om te gaan wandelen, iets wat we ook allebei erg leuk bleken te vinden. Leuk om zo nieuwe mensen te leren kennen!
  4. Fotografie is een grote hobby van mij. Tot een aantal weken geleden vond ik het vooral heel erg leuk om foto's te maken van mooi opgemaakt eten. Nu Sophie in mijn leven gekomen is schiet mijn camera voornamelijk plaatjes van haar. Maar er is een groot verschil tussen baby's en eten. Baby's zitten niet stil, en baby's zijn het mooi kijken na een tijdje helemaal beu en willen al helemaal niet versleept worden naar een plek waar de lichtinval beter is. Dus ik moet mijn perfectionisme een beetje overboord gooien omdat ik anders alle foto's die ik maak gelijk weer zou wissen.  Dus ook al zijn de ogen niet helemaal scherp, ook al zou het perspectief beter kunnen en ook al zou elke professionele fotograaf wel wat op de foto's aan te merken hebben, ik moet ze houden want over 20 jaar maakt dat allemaal helemaal niet uit en ben ik vooral blij dat ik Sophie's steeds veranderende uiterlijk vast heb kunnen leggen. 
  5. Vorige week ben ik met Sophie naar de kliniek geweest voor een heleboel spuitjes en druppels. Hier in Zuid Afrika zijn er nog heel wat meer besmettelijke ziekten die potentieel erg gevaarlijk kunnen zijn voor een baby dan in Europa dus het vaccinatieschema is ook nog veel belangrijker om je eigen kind en daarmee ook andere kinderen te kunnen beschermen tegen gevaarlijke epidemieën. Ik maak dan ook dankbaar gebruik van alles wat de overheid aanbied. De zorg is gratis en voor iedereen toegankelijk en ik was benieuwd hoe het zou zijn. Ik werd niet teleurgesteld. We werden goed geholpen, kregen duidelijke informatie en ik was erg onder de indruk van de kwaliteit van zorg die ik kreeg in deze overheidskliniek. Dat is natuurlijk fijn voor Sophie en mij, maar vooral voor alle moeders die minder toegang tot kennis en betrouwbare zorg hebben. Op deze manier krijgen ze toch goede informatie die hun zal helpen om hun kind het beste te geven.
  6. Ik dacht dat we uit-verbouwd waren maar Hartmut heeft weer een project gevonden. De elektriciteit in ons huis stamt ongeveer uit de tijd dat ons huis gebouwd is (meer dan 100 jaar geleden) en dat kan Hartmut natuurlijk niet aanzien. Dus zo kwam het dat ons huis afgelopen zaterdag weer vol met stof lag, de buren waarschijnlijk gek werden van het lawaai en we 's avonds fijn konden poetsen. Hhartmut was namelijk met een slijptol in de weer om sleuven in de muur te maken waar de nieuwe kabels moeten komen en waar de nieuwe meterkast zal komen te hangen. Het zal denk ik niet zo veel veranderen aan hoe mooi ons huis is (behalve dat de nieuwe meterkast een heel stuk kleiner is), maar het zal vooral een heel stuk veiliger zijn in ons huis en dat is ook  heel wat waard.
  7. Als laatste een link naar een filmpje wat ik gewoon heel erg mooi vind. Het gaat over cacao-boeren die voor het eerst in hun leven chocolade proeven... (deze iets anders gekleurde tekst hiervoor is de link, en je kan er op klikken)