maandag 15 december 2014

7 quick takes...



  1. De zomervakantie is begonnen! Heerlijk.... 
  2. We kunnen nog even genieten van onze gasten die morgen vertrekken. Zometeen gaan we braaien bij Oudekraal, een braaiplek aan het strand. Je neemt je picknickmand, vlees en kolen mee, maakt een vuurtje en terwijl je wacht tot de kolen heet worden duik je (als je dapper bent want het water is nogal koud) het water in om vervolgens in de warme zon weer op te drogen en je vlees klaar te maken. Yum! 
  3. Dit weekend zijn we met oom Henk en tante Annie naar een paar van onze favoriete plekken in de omgeving van Kaapstad geweest. Babylonstoren, de mooiste moestuin waar we verse nectarines uit de bomen konden plukken en genoten van alle mooie planten. En Fairview waar we een wijn en kaasproeverij deden en weer veel leerden over wijn en alles wat daarbij hoort. 
  4. Woensdag rijden we richting Namibie. Het is 1500 km, een lange reis die we op willen breken over twee dagen. Ik hoop dat het allemaal goed gaat, vooral omdat Sophie en het autozitje op z'n zachts gezegd geen goede vrienden zijn.
  5. Maar als we dan eenmaal aangekomen zijn kunnen we heerlijk genieten van rust, tijd met de familie, heerlijk weer, kerst, braaien en gewoon niet zo veel hoeven... ik kan niet wachten! We hopen op 2 januari weer terug te komen en ik weet niet of ik voor die tijd nog een blog kan plaatsen (dit heeft te maken met een combinatie van gebrek aan zin, tijd en internet).
  6. Iets waar ik nog steeds niet aan kan wennen is kerst in de warmte. In de kerk gaan de preken over kerst, ik heb kerstversiering opgehangen, we luisteren naar kerstmuziek en toch, ik zit in een zomerjurk... Ik weet wel dat het gaat om de gedachte achter kerst maar zelfs dat lijkt in mijn Europese hoofd een beetje verbonden met winterweer. 
  7. Met Sophie gaat het prima. Ze lijkt elke dag nieuwsgieriger en elke dag meer vastbesloten om te gaan kruipen. Ik ben benieuwd wanneer ze het ook echt gaat doen (het hoeft nog lang niet wat mij betreft). Ze heeft ook besloten dat ze niet wil slapen als het gezellig is. Niet dat zij zo gezellig wordt als ze heel moe is, maar ze wil er wel bij zijn en absoluut niet slapen. Helemaal niet handig. 

woensdag 10 december 2014

7 quick takes (a little late)



  1. Even een hele snelle blog. Want ik heb gemerkt dat als ik mijn takes niet schrijf ik pas weet dat mensen het lezen want ineens krijg ik allemaal vragen waarom ik het niet geschreven had. Maandag was ik een beetje ziekig, en mijn baby begreep niet zo goed dat haar moeder niet zo veel aandacht voor haar had die dag dus ik hoop dat jullie wel begrijpen dat ik niet zo veel aandacht voor mijn blog had. (Ik ben weer beter hoor!)
  2. Oom Henk en tante Annie uit Nederland zijn op bezoek en het is heel gezellig. Het is altijd leuk om te zien hoe mensen genieten van de stad waar wij zo genieten en om de wereld door hun ogen te zien.
  3. Een van de leukste dingen die we gedaan hebben was het vieren van sinterklaas. Wij hadden cadeautjes, zij hadden cadeautjes, er waren gedichten, een banketletter, gevulde speculaas en 'muizen en kikkers'. Het was net echt... behalve dat we niet rond de open haard maar buiten bij een vuurtje zaten en dat we niet snert, stamppot of een ander wintergerecht aten maar dat we onze buiken gevuld hadden met braaivlees. Maar het was net zo leuk...
  4. Zaterdagavond hadden we het eindejaarsfeestje van Hartmuts werk. Het thema was 'WildWest' en anders dan je van een ingenieursfirma zou verwachten (ik had het in ieder geval niet verwacht en verbaasde me het eerste jaar) is iedereen mooi verkleed. WildWest is niet zo'n moeilijk thema, maar wel heel erg leuk. Met een rodeaostier, een blackjacktafel, veel strobalen en klappertjespistolen was het dus ook een erg geslaagd feestje.  
  5. Het was een heerlijk zomerweekend dus uiteraard moesten we met onze gasten wandelen bij de Tafelberg en naar het strand. De foto is gemaakt terwijl we wandelden op de 'Pipetrack', een oude route langs de waterpijp die Kaapstad vroeger van drinkwater voorzag. Een schitterende route met prachtige uitzichten over de tafelberg en de oceaan, waardoor je denkt dat je midden in de natuur bent hoewel je eigenlijk gewoon in hartje Kaapstad zit.
  6. Sophie blijkt een waar allesetertje te zijn. Alles wat we haar voorzetten (behalve de broccoli) wordt met smaak gegeten. Handig! Voor de rest gaat het ook goed met haar. Ze vindt het bezoek reuze gezellig, lijkt vastberaden om snel te leren kruipen (oei, ons huis is daar nog helemaal niet klaar voor) en slaapt 's nachts steeds langer. 
  7. Volgende week om deze tijd zitten we als het goed is in de auto op weg naar NamibiĆ« en hebben we hopelijk al heel wat kilometertjes achter ons. Heerlijk, lekker vakantie met de familie. Tijd doorbrengen op de farm, naar het strand in Swakopmund... Ik kan niet wachten! 

maandag 1 december 2014

7 quick takes...


  1. Bij ons in de buurt is een prachtig park waar ik graag en veel kom. Gisteren hebben we er ook weer goed gebruik van gemaakt, 's middags met een picknick met onze gemeente en 's avonds met een 'Christmas carols by candlelight' concert. Prachtig, samen het kerstverhaal bij langs door kerstliedjes te zingen in de open lucht bij een ondergaande zon en als het dan helemaal donker is allemaal je kaarsje aansteken en 'Joy to the World' zingen. Kippenvel!
  2. Vandaag krijgen we bezoek uit Nederland. Mijn oom en tante blijven iets meer dan twee weken bij ons logeren en uiteraard hebbenw e al weer veel te veel leuke dingen bedacht die we willen doen, nu nog leren om ook realistisch te zijn in wat we echt kunnen doen.
  3. Deze week is het sinterklaas, een geluk voor mij dus dat er Nederlanders in huis zijn. Jammer dat Sophie nog te klein is om pepernoten mee te bakken. Dat ga ik dan zelf maar doen. Toen ik in Nederland was heb ik ook amandelspijs meegenomen. Nu moet ik een hele moeilijke beslissing maken. Ga ik er gevulde speculaas of een banketletter mee bakken...
  4. Zaterdag zijn we met onze 'opvoedcursus' naar het science centre geweest. (net zoiets als Nemo, maar dan kleiner). Het doel was om te leren dat leren leuk is, in de meeste Afrikaanse scholen draait leren vooral om nazeggen en niet om ervaring en toepassing en als je dan aan ouders vertelt dat ze hun kind moeten stimuleren om te leren gaan ze het al snel leren rijtjes opzeggen. Dus in het science centre kon iedereen leren leren op een andere manier. Proefjes doen, voelen en ervaren stond centraal. De kinderen hebben genoten maar de ouders nog veel meer.
  5. Sophie vindt eten geloof ik het allerleukste dat er is. Alles wordt met een groot enthousiasme aangevallen en dat kleine lijfje kan verbazingwekkend veel eten op. Alles wat we tot nu toe gegeven hadden at ze graag, behalve broccoli, dat werd uitgespuugd en het stronkje dat ze in haar hand had werd met afschuw weggegooid. Deze week maar weer een keer proberen.
  6. Gisterochtend had Sophie een oppas en gingen Hartmut en ik voor dag en dauw weg op de motor. We deden mee met de toy run, een korte rit waar 15.000 motorrijders aan mee doen. De bedoeling is dat iedereen knuffels en speelgoed meeneemt wat dan verzameld wordt om met kerst uitgedeeld te kunnen worden aan kinderen in ziekenhuizen en weeshuizen. Geweldig om de diversiteit van mensen te zien, mensen zoals ons, die de motor voor woon-werkverkeer gebruiken, hipsters op antieke motors en typische motorclub leden in zwart leer, met ruige baarden en overal tatoeages. Net als bijna iedereen hadden we de knuffels aan de motor vastgebonden en het was een fantastisch gezicht. Vooral de angstaanjagend uitziende clubleden met veel zwart en leer leken ineens zelf een beetje aandoenlijk met al die knuffels. Ik had nooit verwacht dat ik dit nog eens zou zeggen over een motorevenement maar het was echt leuk. 
  7. Vandaag is het 'Wereld AIDS dag'. Ik heb niet veel dat ik erover wil zeggen, of eigenlijk juist heel veel en ik weet niet waar ik moet beginnen. Herinneringen, pijn en verdriet, het verliezen van mensen die me dierbaar zijn en families zien die hun dierbaren verliezen. Het moet genoemd worden, mag niet vergeten worden. De epidemie lijkt minder erg, misschien omdat het echt onder controle is, waarschijnlijk omdat het voor de media niet meer interessant is. Maar dat maakt het verdriet, de pijn en het lijden niet minder erg.

maandag 24 november 2014

7 quick takes



  1. Maandagmorgen, tijd voor een blog. Ik heb al weer lekker degelijk het huis gepoetst, de was opgehangen en boodschappen gedaan. Ik moet dan altijd een beetje om mezelf lachen. Het leek me altijd verschrikkelijk om een huisje-boompje-beestje leven te hebben, en daar zit ik nu. In mijn huisje, met mijn baby...Oerdegelijk. En dat beestje lijkt ook te gaan komen, Hartmut is een kippenhok aan het ontwerpen en dat blijft natuurlijk niet leeg staan...
  2. Het was een zomerweekend dus uiteraard moesten er weer bergen beklommen worden. Deze keer deden we dat met Job en Kim. Job komt uit Belgie en ik ken hem uit de tijd dat ik in Leuven studeerde. Kim komt uit Zuid Afrika en vorig jaar zijn ze getrouwd. het was erg gezellig, erg warm, en uiteraard erg mooi.
  3. De moeder waar ik vorige week over schreef is vrijdagavond bevallen van een gezond meisje. Ze was 2,1 kilo en was gezond en sterk genoeg om gelijk bij de moeder te blijven. We zijn dankbaar dat het zo gegaan is. 
  4. Mensen vroegen mij of ik nu ook eigenlijk werk. En ja, dat doe ik zeker. Als Sophie slaapt (en gelukkig doet ze dat overdag heel erg goed) werk ik, zodat ik als ze wakker is tijd heb om met haar te spelen en het huishouden te doen. En dat gaat eigenlijk prima. Natuurlijk kan het best zijn dat we over een paar dagen, weken of maanden dingen moeten veranderen omdat het niet meer gaat, maar we leven bij de dag in dit geval. We kijken ook vooruit hoor, ik kreeg net een mailtje dat ik de laatste weken van februari vrij moet houden. We zijn bezig met een beursaanvraag voor een project in Oeganda en als we hem krijgen mag ik dan weer naar Oeganda reizen. Leuk!
  5. Dit weekend was Sophie 5 maanden (daarover kun je in deze blog lezen) en heeft ze voor het eerst iets anders te eten gekregen dan melk. De laatste paar weken was ons eten niet meer veilig voor haar grijpgrage handjes en als wij een lepel of vork richting onze mond bewogen ging haar mond open. We waren dus erg benieuwd hoe het zou gaan maar al snel bleek dat dat nergens voor nodig was. Tijdens haar eerste maaltijd zat ik met mijn camera in de aanslag om alle gekke gezichten vast te leggen maar mevrouw deed alsof ze haar hele leven al wortel gegeten had. Ze had geen probleem met het opeten van en wortel en ook banaan nu al grote favoriet. Als ze de fruitschaal ziet begint ze al enthousiast met haar armen te wapperen. 
  6. Deze week is het Thanksgiving in Amerika en je zou haast denken dat we Amerikaans zijn, deze week vier ik het namelijk twee keer. Morgen een Thanksgiving high tea bij een vriendin (hmm... pumpkin pie) en donderdag een diner bij andere vrienden (en ik heb gehoord dat ze zelfs een heuse kalkoen besteld hebben). Leuk, Amerikaanse vrienden ;-)
  7. Volgens die Amerikanen mag je pas met kerstversiering en kerstmuziek beginnen na Thanksgiving. Gelukkig ben ik geen Amerikaan dus ik hoef me daar niet aan te houden. Ik vind kerstmuziek namelijk geweldig, en helemaal het nieuwe album dat we gekocht hebben. Pentatonix is een van de beste acapella koren (of ben je een acapella band?) die ik ken en ze hebben een fantastische versie van het lied 'Mary did you know' gedaan, sowieso al een van mijn favoriete kerstliedjes. De rest van het album is ook prachtig dus dat is waar ik nu de hele dag naar luister...

zaterdag 22 november 2014

5 months with Sophie

Hoi lief Sophietje,

5 maanden ben je vandaag. Ik zeg het elke maand, maar deze maand was nog veel leuker dan alle voorgaande maanden. (Als dat zo blijft gaan ben ik verzekerd van een gelukkig leven.)

Je bent een ontzettend vriendelijke baby. Zo vriendelijk dat je al een reputatie hebt opgebouwd die je moet waarmaken (wat een druk op je jonge schoudertjes ;-)). Gisteren was ik met je in een winkel waar ik regelmatig kom en toen een van de meisjes die er werkt je zag riep ze gelijk haar collega's erbij. 'Kijk, dit is die vriendelijke baby waar ik het over had, ze lacht echt naar iedereen.' En ja hoor, haar enthousiasme voor jou werd beloond met een gulle glimlach en een vrolijke giechel.

Je vindt het niet erg als andere mensen je willen vasthouden om even te knuffelen maar je laat toch duidelijk een voorkeur merken voor je vader en voor mij. Als je bij iemand anders op de arm bent strek je na een tijdje je armpjes uit als teken dat wij je weer moeten overnemen. Zodra je dan bij ons in de armen bent gaat je duim je mond in en kijk je tevreden rond.

Tot nu toe ben je groot en sterk (vooral sterk, nog niet zo heel groot) geworden met alleen borstvoeding maar vandaag gaan we beginnen met je eerste vaste eten. Ik zal me benieuwen wat je er van gaat vinden. Ik denk wel dat je er klaar voor bent want als wij aan het eten zijn kan niets anders je meer interesseren. Je volgt onze handelingen nauwlettend en zodra onze lepel richting onze mond gaat gaat ook jouw mondje open alsof je mee wil eten. Zo leuk hoe je elke keer nieuwe dingen leert.

Lief meisje van me, je maakt me gelukkiger dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Alle vieze luiers, ondergespuugde kleren, gebroken nachten en onafgemaakte klusjes omdat jij aandacht nodig had zijn het dubbel en dwars waard!

Liefs van je moeder