maandag 2 maart 2015

7 quick takes...



  1. Maandagmorgen, en dus tijd voor een nieuwe blog. Helaas was deze week zo'n superburgerlijk weekje waarin naast de was, het koken, mijn werk en het lekkere weer vrij weinig gebeurde dus we gaan zien hoe ver we komen. Als de blog heel saai blijkt kan je niet achteraf bij mij gaan klagen want je was gewaarschuwd. 
  2. Dinsdagochtend ging Hartmut heel vroeg naar het vliegveld. Nadat hij weg was konden Sophie en ik allebei niet meer slapen dus zijn we er maar uit gegaan om de zonsopgang te bekijken. Niet zo ver bij ons vandaan is Rhodes Memorial, een in gigantisch bouwerk in de stijl van een Griekse tempel. Het ligt op de flanken van de tafelberg en daarvandaan heb je een prachtig uitzicht over delen van Kaapstad. Daar reden we heen om de zon op te zien komen en een eindje te wandelen. Prachtig zoals je op de foto kan zien.
  3. Toen Hartmut de volgende dag weer geland was haalden we hem op van het vliegveld en voor hij naar zijn werk ging had hij even tijd om met ons naar 'Oude Molen Village' te gaan. We zijn daar vroeger heel vaak geweest en bedachten dan vaak hoe leuk het zou zijn om kinderen daar mee naar toe te nemen. Er hangen schommels aan de bomen, kippen lopen overal los rond, er zijn een heleboel paarden en er is een enorme boomhut. Sophie vond het inderdaad erg leuk. De paarden waren leuk van een afstandje, van dichtbij waren ze wel erg groot, maar ze kroop heel enthousiast achter een haan aan die, gelukkig voor haar, veel sneller was. Hier gaan we de komende jaren zeker vaker heen.
  4. Het huis is ondertussen bijna helemaal van een nieuw kleurtje voorzien. Alleen de kozijnen en de luiken moeten nog een tweede laag krijgen en dan is het klaar. Het is zo ontzettend mooi aan het worden. 
  5. Volgens het weerbericht worden de komende dagen de warmste van het jaar met temperaturen die gemakkelijk boven de 35 graden uit gaan komen... veel binnen blijven dus, want in huis is het heerlijk koel. We merken wel dat de zomer hier op het einde loopt, de avonden zijn al weer wat kouder en af en toe moeten we zelfs een trui meenemen als we 's avonds weg gaan.
  6. Het  'Community chest carnival' waar ik vorige week over schreef was erg leuk. Alleen de Nederlandse kraam was er helaas niet dus ik moet zelf maar snel een keer poffertjes bakken. We waren met een groep vrienden en ook Ivan, een blinde man van middelbare leeftijd was mee. Hij wilde heel graag in  een van de kermisattracties. Ik vroeg hem of hij in een enge of een makkelijke wilde, 'de allerengste' wilde hij. Dus dat deden we. Ik was nogal verbaasd, als je kan zien waar je heen gaat heb je al een sterke maag en stalen zenuwen nodig om het te overleven, maar als je blind bent is het nog helemaal anders. Ivan is een inspirerende man, en het klinkt misschien ironisch want door zijn blindheid opent hij vaak mijn ogen.
  7. Zo, dat was het... een verslagje van een week waarin bij nader inzien toch wel wat dingen gebeurd zijn. Naast het feit dat ik weet dat er mensen zijn die het erg leuk vinden om de blog te lezen schrijf ik deze blog vooral als een soort dagboek voor mezelf. Anders zou ik al deze dingen over een jaar vergeten zijn maar nu kan ik even terugbladeren in mijn leven door middel van mijn blog. En de trouwe lezers zijn een stok achter de deur om ervoor te zorgen dat ik blijf schrijven...
  

maandag 23 februari 2015

7 quick takes..



  1. Als ik onze voordeur uitstap en om me heen kijk voelt het net alsof ik in een ander huis woon. Door het verven is het uiterlijk van het huis namelijk drastisch veranderd. Alle muren zijn klaar, deze week zijn de ramen en luiken aan de beurt. Het ziet er allemaal prachtig uit en we kunnen niet wachten tot het helemaal klaar is om te zien of het zo mooi is als we ons in ons hoofd hadden voorgesteld.
  2. Zaterdagmiddag was het, na een dag van heel veel schuren en schilderen weer eens tijd voor een wandeling op de promenade om te genieten van de ondergaande zon. We waren er een aantal maanden niet geweest en er was heel wat veranderd. Langs de route stonden allemaal prachtige nieuwe kunstobjecten. Zo leuk om in een stad te wonen die ondanks alles ook veel waarde hecht aan kunst beschikbaar maken op openbare plekken. 
  3. Na de wandeling gingen we eten bij ons favoriete restaurant. De 'Eastern Food Bazaar'. Misschien moet ik het geen restaurant noemen, het lijkt meer op een bazaar of markt waar je allemaal verschillende oosterse gerechten kan eten. Verschillende keukens maken naast elkaar eten uit verschillende regios. Pittige curries, heerlijke naanbrood, kebab en roerbakgerechten worden allemaal naast elkaar voor je ogen klaar gemaakt. Sophie is echt een allesetertje en vond vooral de dahl (een soort pittige linzensoep) heel erg lekker, opmerkelijk want het is nogal scherp van smaak. 
  4. Sophie was gisteren 8 maanden, dat gaat zo snel! Gisteren hadden we het verjaardagsfeestje van Luella, het dochtertje van vrienden, ze werd een jaar. Nadat zij was geboren heeft een ander goed bevriend stel 2 maanden later ook een dochtertje gekregen en toen Sophie 2 maanden daarna ook een meisje bleek te zijn was dat natuurlijk een superleuke verassing. Het is super om ze nu samen op te zien groeien en ook om samen ouders te zijn. 
  5. Het is wel duidelijk dat het jaar nu weer echt begonnen is want de komende week staat er al van alles op het programma, elke avond zijn we bezig. Morgenavond zijn Sophie en ik een avondje alleen omdat Hartmut voor twee dagen weg moet, maar dat zullen we wel overleven.
  6. Dit weekend werd Hartmuts oma 90. Het was een groot feest, waar wij vanwege de afstand, helaas niet bij konden zijn. Om toch iets te kunnen geven hadden we een film gemaakt met videofragmenten en foto's uit het leven van 'Omingel' zoals we haar noemen. Wat maakt een mens veel mee in zo'n lang leven. Ze is geboren in Namibië, naar Duitsland gegaan om naar school te gaan, waar ze ook de oorlog heeft meegemaakt, om daarna weer terug te gaan naar Namibië waar ze met haar man en laten met haar zus op de familieboerderij werkte. We zijn dankbaar dat ze nog zo fit en gezond is en misschien is het maar goed dat ze zo ver weg woont, haar grootste hobby is namelijk het verwennen van de mensen om haar heen.
  7.  Aan het einde van de week begint het 'Community chest carival' een heel groot festival in het park bij ons in de wijk waar jaarlijks duizenden mensen op afkomen. Ze zijn al weken aan het opbouwen, tussen de bomen hangen vrolijk gekleurde lampjes en de meeste etenstentjes zijn al opgezet. Een van de meest populaire tentjes is ieder jaar weer de Nederlandse kraam. Alle opbrengsten van het festival gaan naar een goed doel dus we zullen er lekker kroketten en poffertjes gaan eten, ik kan niet wachten. 

zondag 22 februari 2015

8 months with Sophie

Lieve Sophie,
je bent een gek kind. Dat zeggen je vader en ik heel vaak tegen elkaar. Bij jou moet alles vaak, veel en groot. Eindeloos op en neer springen, al het eten dat op je bord ligt tegelijk in je mond en als ik je een paar druiven of bessen geef weet je al precies welke de grootste is en die pak je als eerste. Hoe groter hoe beter. Maar je bent ook eindeloos geduldig, als we je een boekje voorlezen bijvoorbeeld, of als je speelt met je kralenspiraal. Je laat je niet voor de gek houden. Je lievelingsboekje is 'Mama kwijt' en als de moeder teruggevonden wordt moet je altijd lachen. Ik dacht dat het misschien kwam door mijn manier bij voorlezen dus ik 'las'' het stukje over de teruggevonden moeder terwijl ik je een ander boekje voorlas. Je keek me aan alsof ik gek geworden was en wilde zeggen 'maar mamma, dat hoort daar toch helemaal niet?'.

Je kruipt de hele kamer door en hebt ook al ontdekt hoe je bij de trapjes die tussen de slaapkamers en de woonkamer inzitten omhoog kan klimmen. Met die nieuw verworven mobiliteit begint ook voor ons een nieuwe fase. Ineens moeten we streng zijn omdat je dingen doet die je niet mag doen. Je weet al heel goed wat we bedoelen als we 'nee' zeggen, je trek dan vaak je allerzieligste pruillip. Wat is het dan moeilijk om consequent te blijven, ik hoop dat je die pruillip heel snel af gaat leren (maar dat zal wel niet).

Wat houden we veel van ons gekke kleine meisje. Van de gretigheid waarmee je de wereld in je opneemt, van je blije koppie als je iets ziet wat je leuk of lekker vindt en van je nieuwsgierige karakter. Als ik je uit bed haal en ik krijg een dikke, natte kus dan smelt mijn hart. Als je iets nieuws doet en dan trots naar ons kijkt om te zien of wij het ook gezien hebben springen de tranen me soms in de ogen. Lief meisje, je gaat zo snel, het lijkt wel alsof je alles tegelijk wil kunnen, dat hoeft toch helemaal niet? Van ons mag je nog best even dat kleine baby'tje blijven dat ons bij alles nodig heeft. Maar langzaam of snel, ondeugend of lief, je bent wie je bent en we houden van je, precies zoals je bent.

Liefs van je moeder.





maandag 16 februari 2015

7 quick takes...


  1. Maandagmorgen, tijd voor een nieuw blog. De eerste was zit in de machine, ik ben mijn ontbijtje aan het eten (muesli met melk) en Sophie is heel lief aan het spelen met een paar uien. Niet het soort speelgoed dat ik voor haar in gedachten had maar het houdt haar bezig en ik zie niet direct een risico voor haar dus dan is het goed. Mijn definitie van 'speelgoed' is de afgelopen maanden een stuk ruimer geworden.
  2. Het weekend was weer lekker druk en vol. Zaterdagmorgen gingen Sophie en ik naar de verjaardag van een zoontje van vrienden. Hij werd een, en het feestje vond plaats op het strand. Heerlijk. Sophie en ik hebben zelfs nog even gezwommen wat Sophie heerlijk vond. 's Middags hadden we bij ons thuis een babyshower voor die vriendin waar ik eerder over schreef. Omdat ze preeclampsia had werd haar kindje veel te vroeg geboren. Nu is alles in orde en dat moest natuurlijk gevierd worden.
  3. Ondertussen zat Hartmut ook niet stil, hij had een hogedrukreiniger gehuurd om ons hele huis schoon te maken. Vanaf morgen komt de schilder namelijk en de ondergrond moest natuurlijk wel goed schoon zijn. Ik ben heel benieuwd hoe het er uit gaat zien, over twee weken (hoop ik) zal ik foto's van het resultaat kunnen laten zien!
  4. Gisteren hebben we wat rustiger aan gedaan. De wekker stond heel vroeg (en nee, ik heb het nu niet over Sophie) omdat we samen met een vriendin Lionshead wilden beklimmen. Om zes uur stonden we aan de voet van de berg en tijdens het klimmen konden we genieten van een fantastische zonsopgang. Het was best bewolkt en dat maakte het eigenlijk alleen maar mooier. Dat Sophie genoot was ook wel duidelijk want ze was haast onophoudelijk aan het 'kletsen', ik denk dat ze ons probeerde te vertellen hoe mooi ze het allemaal vond. 
  5. Morgen ga ik een dagje werken bij een lesdag voor verloskundigen. Vorig jaar tijdens een conferentie heb ik een vrouw ontmoet die bijscholingsdagen organiseert voor verloskundigen en mensen die prenatale lessen geven aan zwangere vrouwen en ze heeft me gevraagd of ik af en toe een beetje voor haar wil werken. Superleuk natuurlijk dus ik ben heel benieuwd. 
  6. Deze week was het 25 jaar geleden dat Mandela een vrij man werd. Het verbaasde me eigenlijk dat er heel weinig aandacht aan gegeven werd. Waar wel veel aandacht kreeg was een grote politieke rel en politici die met elkaar en de beveiliging op de vuist gingen in het parlementsgebouw tijdens de opening van het nieuwe politieke jaar. We zullen zien wat dit jaar gaat brengen, maar ik verwacht niet dat politieke rust een van de dingen is die we kunnen verwachten. 
  7. Sophie vindt de uien niet meer zo interessant en is op dit moment heel gefrustreerd om hulp aan het roepen omdat ze niet door een stoel heen kruipen kan. Ik zal me snel met haar bemoeien!

maandag 9 februari 2015

7 quick takes...



  1. Het is weer een lekker degelijke maandagmorgen. De eerste was hangt al, de tweede zit in de machine. Zo meteen komt Ethel, de lieve vrouw die een dag in de week op Sophie past en tegelijkertijd mijn huis schoon maakt zodat ik tijd heb om te werken. Heerlijk, als ik aan het eind van de dag uit mijn 'kantoor' kom is het huis brandschoon en de rest van de week hoef ik alleen maar kleine schoonmaakklusjes te doen... Wat een luxe!
  2. Wat ook fijn is is het feit dat we elektriciteit hebben om de was te draaien. Tot een paar maanden geleden was dat allemaal heel vanzelfsprekend en dacht ik daar nooit over na. Tot Zuid Afrika in een elektriciteitscrisis kwam en we te maken kregen met 'loadshedding'. Dit betekent dat we de elektriciteit moeten verdelen en dat we bijna elke dag twee uur geen elektriciteit hebben, hoe laat dat is hangt een beetje af van waar je woont en welke dag het is. Het is gelukkig wel vrij goed geregeld dus er zijn allemaal schema's waarop je precies kan zien wanneer en hoe lang je geen stroom zult hebben. Hoe lang het zal duren weet niemand maar de geruchten gaan dat het wel eens voor de komende paar jaar kan zijn. 
  3. Hartmut is hard aan het werk aan een kinderstoel voor Sophie. Het is belangrijk dat hij snel klaar is want ons kleine avonturiertje wil niet stil zitten in de bumbo (babystoel) en is er nu al drie keer uitgevallen. Daar heeft ze trouwens duidelijk nog niets van geleerd want zodra je haar er in zet hangt ze al weer gevaarlijk over de rand omdat alles op de grond interessanter is dan alles op haar tafeltje. In de kinderstoel zullen we haar vast kunnen zetten, wel zo handig.
  4. Naast een beetje gepruts rond het huis was zaterdag vooral heel sociaal. 2 verjaardagen en een housewarming. Wij hebben ons portie taart en hapjes voor de maand wel weer gehad. ;-) 
  5. Het laatste feestje was in de buurt van Bloubergstrand. En als je daar in de buurt bent moet je wel even naar het strand gaan omdat je vanaf daar het typische ansichtkaartenuitzicht op de Tafelberg hebt. Het was stralend weer, windstil en de zon ging bijna onder, dus het was perfect. Sophie genoot van het zand en de schelpen en heeft de hele Tafelberg niet gezien denk ik, wij genoten van het uitzicht en de ondergaande zon.. Heerlijk!
  6. Hartmut heeft een ontzettend fijne tijd gehad in Namibië. Hij was er voor werk maar het voelde als vakantie. Rondrijden in een 4x4 op ruig terrein om hoogspanningslijnen te inspecteren, vliegen in een helikopter om hetzelfde te doen en ondertussen olifanten, giraffen en een heleboel antilopen zien... het was allemaal niet verkeerd. 
  7. We genieten enorm van het feit dat Hartmut er weer is. Donderdagavond gingen we samen met Sophie lekker weg naar 'FirstThursdays'. Elke eerste donderdag van de maand zijn een heel aantal musea en kunstgalerijen  in de stad gratis open en er was een gezellige drukte. Je kreeg en plattegrond en kon zelf je eigen route uitstippelen. Er waren veel te veel plekken om overal heen te kunnen maar we zijn toch op een aantal hele leuke en speciale plekjes geweest. Het hoogtepunt voor mij was een tentoonstelling van schilderijen en etsen van Rembrandt. In dat museum hingen ook nog wat meer Hollandse meesters en zodoende kon Sophie voor het eerst kennis maken met de Nederlandse kunst. Als ze ouder is moeten we maar eens terug komen want nu snapte ze er waarschijnlijk nog niet zo veel van, ook al deed ze net alsof ze heel aandachtig keek ;-)