maandag 23 mei 2016

7 quick takes...


  1. Goeiemorgen! Weer helemaal klaar voor een nieuwe week? Wij wel, we hebben een leuk weekend gehad en hebben voor de komende week weer allemaal grote en kleine plannen dus we kijken er naar uit. Maar eerst maar eens die stapel was wegwerken...
  2. De week is voorbij gevlogen. Het is officieel winter maar het was bijna elke dag heerlijk weer dus we hebben heel wat lange wandelingen gemaakt, bijna elke dag gepicknicked en heel veel buiten gespeeld. Genieten! We beginnen ook steeds meer te wennen aan ons leven met Lieffie de hond vooral Sophie vindt het helemaal geweldig, vooral denk ik omdat ze altijd met Sophie wil spelen!
  3. Gisteren zijn we ook naar een 'naamgevingsceremonie' geweest van een collega en vriend van Hartmut. De familie is moslim en het was ontzettend interessant om een keer mee te maken. Het was ook tegelijk een soort kraamfeest voor de baby en de hele familie was uitgenodigd dus er waren meer dan 200 mensen. Nog nooit eerder heb ik kookpotten gezien die zo groot waren als de pannen die daar gebruikt werden om het offervlees van 2 hele schapen om te toveren in een van de meest lekkere maaltijden die ik ooit gegeten heb. Sophie vond de 'Mosjims die gingen bidden voor Allah' reuze interessant maar ik denk dat ze dacht dat de imam die vooraan stond Allah was want daarna noemde ze alle mannen in lange jurken Allah.
  4. Verder was het weekend vol met de gebruikelijke dingen. Zaterdagochtend ga ik eerst hardlopen en daarna gaat Hartmut voetballen, daarna waren er zoals altijd honderdduizend klusjes rond het huis te bedenken voor Hartmut en dook ik de keuken in om te koken en te bakken. Toen de meiden wakker werden gingen we even een strandwandeling maken en daarna eten en skypen met opa en oma. Zondagochtend was het eerst de kerk en daarna de naamgevingsceremonie... en daarna helemaal niets! Heerlijk.. gewoon thuis blijven zonder plannen en gewoon met ons vieren doen we bijna nooit en het was heerlijk!
  5. Gisteren was Sophie 23 maanden. Eigenlijk ben ik de tel al lang kwijt maar nu weet ik het heel goed omdat het betekent dat ze volgende maand 2 wordt. 2 jaar met ons mooie meisje! Dat ze dan jarig is heeft ze al heel goed in de gaten en als je haar vraagt hoe oud ze is zegt ze vol trots:'bijna 2!'. Ik hoop dat deze maand heel lang duurt want ik weet niet of ik er al wel aan toe ben om niet een meisje van 'bijna 2' te hebben maar eentje die echt al 2 is. 
  6. Met Sophie gaat het verder ook prima, ze is de hele dag aan het kletsen, verzint elke dag nieuwe spelletjes, is bezig met zindelijk worden (en dat gaat de ene dag beter dan de andere) en we verbazen ons elke dag over wat ze allemaal al kan zeggen en hoe ze zich uitdrukt. 
  7. Doris is ook met vast eten begonnen. Net als Sophie doet ze net alsof ze nooit anders gedaan heeft en alles wat we haar geven eet ze met smaak op. Ik vind het ontzettend leuk en gezellig dat ze nu ook 'mee kan eten' als wij eten. Ik zorg er altijd voor dat er in ieder geval een onderdeel van onze maaltijd is wat zij ook kan eten en je kan zien dat ze er van geniet. Net zoals bij Sophie volgen we 'baby-led weaning' zoals beschreven door Gill Rapley. We geven Doris dus geen papjes en puree maar hele stukken gestoomd/gekookt/gesneden groente, fruit en vlees. Ze weet al precies wat ze er mee moet doen en begint steeds handiger te worden in het oppakken en in de mond stoppen van haar eten. Hoewel, op het filmpje kan je zien dat een glibberige banaan nog best lastig is ;-)






maandag 16 mei 2016

7 quick takes


  1. Na drie blogloze weken werd het wel weer eens tijd voor 7 quick takes. Het is niet zo dat we de afgelopen weken te weinig meemaakten om over te schrijven, integendeel, we maakten juist zo veel mee dat ik weinig tijd (en, eerlijk toegeven) ook te weinig zin had om stukjes te schrijven. Maar we zijn weer velig geland in Kaapstad, overleefden de eerste week, en beginnen weer een beetje in een ritme hier te komen. 
  2. We hebben een heerlijke tijd gehad in Nederland. We zijn dankbaar voor alle mooie momenten die we mochten meemaken en voor alle fijne dingen die we gedaan hebben. Ik kan het hier niet allemaal opnoemen want het waren allemaal hoogtepunten; de bruiloft, het weekendje weg met de familie, koningsdag, samen met Hartmut twee dagen zonder de meiden van elkaar genieten in Rotterdam, overal op de fiets naar toe; het was allemaal even heerlijk! 
  3. De vluchten zijn beide keren erg goed gegaan. De meiden hebben zich prima gedragen en ze mogen best weer een keer mee. Het gaat vast ook nog heel lang duren voor we weer gaan vliegen. Na drie bruiloften binnen een jaar moeten we eerst weer een beetje sparen en zo vaak naar Nederland gaan is misschien wel leuk, we wonen wel hier en hebben hier ons leven. 
  4. Terwijl we in Nederland waren heeft mijn zusje Hester een mooie fotoshoot van ons gemaakt, via deze link kan je hem bekijken. Ikheb natuurlijk duizenden (letterlijk) foto's van de meiden maar het is ook echt fijn om eindelijk eens allemaal leuke foto's van ons vieren te hebben. Als ik er naar kijk voel ik me erg dankbaar, wat zijn we gelukkig samen, wat houden we veel van elkaar en onze meiden, wat zijn we rijk!
  5. En nu zijn we dus weer thuis in Kaapstad. De eerste week is altijd een beetje moeilijk, de herinneringen zijn vers, de pijn van het afscheid nog voelbaar. Het is altijd een week van twijfel bij mij. Doen we er goed aan hier te wonen? Zou het niet gemakkelijker zijn om gewoon naar Nederland te gaan? Diep in mijn hart weet ik wel dat dit, voor nu, ons thuis is, dat we hier geroepen zijn, dat we hier in leven hebben. Maar er zijn meer pleken die voor ons een thuis zijn, en dat die zo ver uit elkaar zijn maakt het allemaal niet gemakkelijker.
  6. Gelukkig hebben we deze week weer van Kaapstad kunnen genieten. Het mooie weer, de leuke uitstapjes en lieve vrienden maakten het gemakkelijker om er weer van overtuigd te zijn dat het hier fijn is. En misschien hielp het ook dta onze kast ineens bomvol Belgische wafels, chocolade en speculoos lag. Katelijne, het zusje van een vriendin had voor haar studie verloskunde in Botswana stage gelopen en wilde na deze stage een paar dagen in Kaapstad op vakantie gaan. Haar vriend kwam ook over gevlogen en samen bleven ze bij ons logeren, erg gezellig, en voor die kast vol belgische lekkernijen zijn we natuurlijk erg dankbaar. 
  7. We hebben ook een nieuw 'levend wezen' in huis. Of eigenlijk kan ik beter zeggen 'in de tuin'. We hebben sinds afgelopen zaterdag namelijk een hond. Dat ze deel van de familie is kan ik nog niet zeggen, en ik weet niet of ik het ooit ga zeggen, want eigenlijk ben ik helemaal niet zo'n hondenmens, maar Lieffie (zo heet ze) is wel een erg leuke hond. Een paar weken geleden kwamen Sophie en ik haar tegen op een boerderij waar we eigenlijk waren om allemaal andere dieren eten te geven maar Sophie had alleen maar oog voor de hond, en de hond voor haar. Het is een heel lieve rustige hond en ik dacht bij mezelf:'als ik ooit een hond krijg wil ik zo'n rustig dier dat lief is voor kinderen'. Toen de boer zei dat ze eigenlijk een ander huis zochten voor Lieffie, die bij hun op de boerderij gedropt was nadat ze bij een ongeluk haar achterpoot verloren had, begon er bij mij wel wat te kriebelen. We hadden al wel eens overwogen om een hond te kopen, vooral ook voor de veiligheid, dus het was niet erg moeilijk om Hartmut te overtuigen. Dus nu zit Lieffie voor onze deur op ons te wachten als we thuis komen, heeft Sophie altijd een vriendje om mee te spelen en moest ik ineens allemaal hondenbenodigdheden kopen terwijl ik geen idee had wat we allemaal moesten hebben.... Het komt vast helemaal goed!



Bij pappa op het voetbalveld


dinsdag 3 mei 2016

5 months with Doris



Hoi lief meisje van me,

Wat hebben we het druk he? Vorige week die lange vlucht naar Nederland, de bruiloft van oom Theo en tante Paula en nu die onophoudelijke stroom van vriendelijke mensen die je allemaal willen zien. En wat doe jij dat allemaal goed, je blijft maar vriendelijk lachen en wil bij iedereen wel even op schoot. Je wilt helemaal niets van al die gezelligheid missen en vindt het dan ook maar niets als ik je naar bed breng om even een dutje te doen... stel je voor dat er dan wat leuks gebeurt waar jij niet bij bent!!

De afgelopen maand is weer voorbij gevlogen, en jij hebt niet stil gezeten... met de nadruk op zitten want dat kan je steeds beter. Dat nieuwe perspectief op de wereld bevalt je wel en je vindt het heerlijk om te zitten, rond te kijken en om te spelen. Alles wat je in je handen krijgt gaat meteen richting je mond, alles wil je proeven. Als wij eten zit je nieuwsgierig te kijken en zodra je de kans hebt grijp je wat wij eten om het in je eigen mond te stoppen. Daarom gaan we nu langzaam met vast eten beginnen, af en toe een korstje werk je al lekker weg. Dat is leuk omdat je dan gezellig mee kan doen als wij aan het eten zijn, maar het maakt je ook gelijk zo veel groter en we zijn ons kleine baby'tje nog helemaal niet zat. Maar jij groeit en groeit maar. Je hebt deze maand ook je eerste tandje gekregen en de tweede komt ook al bijna door. Niet zo handig want met het borstvoeden heb je me al een paar keer aardig zeer gedaan.

Lieve Doris, je hebt vast al wel gemerkt dat je twee moeders hebt, en ik hoop dat je daar mee kan leven want ik geloof niet dat je grote zus haar rol als moedertje snel zal opgeven. Als jij iets doet wat in de ogen van Sophie niet mag leest ze je goed de les. 'Nee Dodo, mag niet afpakken/opeten/slaan/zo doen, Dodo trap zitten!'. Gelukkig heb je nog lang niet door waar het om gaat en kun je er om lachen, zodra je kan mag je best wel een beetje van je afbijten hoor, laat Sophie maar niet over je heen lopen.

Lieve Doris, Dodo, Doortje, popje, lieffie... we zijn stapelgek op je. We zeggen voor de grap altijd dat jij, anders dan de andere baby's, wel de handleiding gelezen had omdat je alles volgens het boekje doet. Je bent een gemakkelijke, goedlachse lieverd en je vult me met trots en vertedering. Jouw glimlachjes kleuren mijn wereld mooier, jouw blije geknuffel als ik je uit bed haal maakt me warm van binnen en als ik je, alleen of samen met je zus, hoor giechelen maakt mijn hart een sprongetje van dankbaarheid. Wat ben ik blij dat jij er bent, en wat ben ik blij dat jij jij bent.

Liefs Mamma

maandag 18 april 2016

7 quick takes...


  1. Stapels was, een paar koffers die ingepakt moeten worden en een heleboel klusjes die eigenlijk nog af moeten. En dus helemaal geen tijd om een blog te schrijven..
  2. Die stapels was zijn dit weekend ontstaan. Met het team waarmee Hartmut werkt gingen we kamperen in Yzerfontein, op ongeveer een uur van Kaapstad. De camping was 50 meter van het strand dus je kunt wel raden wat wij veel gedaan hebben. Avonden rond het kampvuur (heerlijk, maar vandaar ook dat ik heel veel stinkwas heb), overdag wandelen en spelen op het strand en 's nachts slapen in een tent (voor Sophie en Doris de eerste keer dus erg spannend en erg leuk!)... het was een goed weekend.
  3. Voor het inpakken van de koffers heb ik nog een hele dag de tijd want morgen (!) vliegen we naar Nederland! Hoera! 
  4. En toen was het ineens al weer middag. Ik werd afgeleid, van het een kwam het ander en nu is de dag al weer half voorbij. Maar de laatste boodschappen zijn gehaald (Mamma, uw Zuid Afrikaanse bestellingen zitten in de koffer ;-)) de derde was hangt en de meiden slapen. 
  5. Het is heerlijk warm weer. 28 graden dus Sophie heeft lekker buiten gespeeld. We hadden een klein verjaardsgfeestje georganiseerd. Een van de meiden van het gezin dat (nog steeds) bij ons woont werd vandaag 3 dus dat moest natuurlijk gevierd worden met kaarsjes, een taart en een cadeau. 
  6. Met de meiden gaat het goed. Sophie kan niet wachten om EINDELIJK weer naar opa en oma te gaan  en heeft het de hele dag over vliegen (meneer kom lekker ete brenge in vlietuig,misschien yoghurt, Sophie eet lekker yoghurt), wat ze met opa en oma gaat doen (Sophie kinderboerderij toe en heel veel boekjes jese) en de bruiloft (kussie geve, dan, hoera! Taart ete!!). Doris is niet helemaal fit en heeft een beetje een naar hoestje, ik hoop dat het snel weer over gaat. 
  7. De volgende blog schrijf ik als het goed is vanuit Nederland. Misschien... als ik tijd en zin heb om te schrijven ;-) 
Prima verkeersbord!



Verjaardagsfeestje in de tuin

Als Sophie gaat trouwen krijgen we chocoladetraat, aldus Sophie. En dat gingen we daarom gelijk maar even bakken. 

Dit meisje wil het liefste de hele dag zitten.

Twee zusjes spelen samen... 

maandag 11 april 2016

7 quick takes


  1. Goeiemorgen allemaal. Even tijd maken voor een blog. Soms (zoals vandaag) heb ik niet zo veel motivatie maar een gewoonte is gemakkelijk te breken en moeilijk om weer in te bouwen. Dus ik blog maar rustig verder. Over een paar jaar vind ik het vast heel erg leuk dat ik al onze verhalen zo heb  opgeschreven. Ik vind het nu al heel erg leuk om alles van een paar jaar geleden terug te lezen.
  2. We hebben een rustig weekend gehad waarin niet veel moest maar vooral heel veel mocht. Lekker sporten, Hartmut aanmoedigen langs de lijn omdat zijn voetbalseizoen ook weer begonnen is, schoonmaken, koken, wandelen in het bos en bij de zee... Heerlijk. 
  3. Ondertussen ben ik in mijn hoofd weer begonnen met het inpakken van onze koffers. Wat moet er allemaal mee, wat mogen we zeker niet vergeten? Morgen over een week vliegen we dus we kunnen nu echt beginnen met aftellen. We zijn ook druk bezig met het maken van een planning voor onze tijd in Nederland dus als jullie ons nog willen zien, laat het weten!! 
  4. De wereld om ons heen ziet er behoorlijk herfstig uit met veel gele en rode bomen en de weg de bezaaid ligt met bladeren... maar aan de temperaturen was deze week niets te merken van het nieuwe seizoen, temperaturen van boven de 30 graden en dus elke dag heerlijk buitenspelen en kliederen met water.
  5. Wel fijn want we hebben het huis nog steeds vol kinderen (zie vorige blog) heerlijk als je ze gewoon naar buiten kunt sturen zodat ze zich uren kunnen vermaken met het maken van 'soep', 'thee' en 'pudding'. Hun ouders hebben nog steeds geen woning gevonden en dat is dus wel een zorgenpuntje. Bidden jullie mee dat ze snel een fijne en veilige plek vinden?
  6. Met de meiden gaat het verder goed. Sophie wordt met de dag eigenwijzer en ik lig elke dag in een deuk om de dingen die ze zegt. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar dit filmpje...
  7. Doris kan steeds beter zitten. Daarvan heb ik ook een filmpje gemaakt.
Een video die is geplaatst door Anneke (@annekejagau) op