maandag 26 januari 2015

7 quick takes





  1. Maandagmorgen. De dag begon al vroeg want Hartmuts wekker ging om een akelig tijdstip omdat hij zonet naar Namibië gevlogen is. Hij is daar tot volgende week woensdag voor zijn werk. Leuk voor hem, vooral omdat hij het weekend met zijn ouders op de farm zal doorbrengen, en het is natuurlijk altijd leuk om naar 'huis' te gaan. Sophie en ik zullen het met z'n tweetjes moeten zien  te rooien. Ik zal vaak met vrienden afspreken denk ik, want om de hele dag alleen maar gesprekken te hebben die niet dieper gaan dan 'prrr prrr, dadada' lijkt me zwaar. 
  2. Gisteren zijn we naar een tuin/park bij een conferentiehotel in de buurt geweest. Ik had al wel eens gehoord dat het er heel mooi was dus het werd tijd om er eens heen te gaan. Het hotel ligt aan een klein beekje en de gigantische tuin is daarom onwaarschijnlijk groen. We hebben heerlijk gewandeld en het leukste was dat ze grote landschilpadden hebben die overal gewoon rondlopen. In het begin was Sophie niet zo onder de indruk, ik denk dat ze gewoon dacht dat het een rots was, maar toen ze eenmaal door had dat het dieren waren die bewogen vond ze ze erg interessant. (Een video staat helemaal onderaan)
  3. Zaterdag zijn we vooral druk rond ons huis geweest. De laatste grote klus die we nog moeten doen is het verven van ons huis en we zijn bezig geweest met de voorbereidingen daarvan. Ons huis gaat donkergrijs worden, met allemaal witte accenten. Als je het je niet kan voorstellen moet je een paar weekjes geduld hebben, dan zal ik wel wat foto's laten zien. het gaat in ieder geval heel mooi worden.
  4. Een van de dingen waar we nog niet helemaal uit zijn is de kleur van de voordeur (ik weet het, superbelangrijke levensveranderende beslissing). We willen hem een opvallend kleurtje geven maar we weten nog niet welke. We twijfelen nog tussen koraalrood of okergeel. Op de foto hieronder kun je kijken wat ik bedoel en je mag natuurlijk je mening geven. Op instagram had ik deze foto ook geplaatst en daar lijkt de voorkeur uit te gaan naar een gele deur... we zullen zien!
  5. Ik heb net het boek ' Generous justice' (Ruim baan voor gerechtigheid in het Nederlands) van Tim Keller uit. Ik wil het boek echt aanraden aan iedereen die meer wil weten over wat de bijbel ons zegt over gerechtigheid en hoe je dat kan toepassen in je dagelijks leven. Je inzetten voor sociale gerechtigheid is niet slechts een nobel streven maar een taak die hoort bij het christen zijn. Tim Keller heeft, zoals in al zijn boeken, een goede balans tussen interessante theorie en praktische toepassing. 
  6. Met Sophie gaat het prima, nu wel weer. Vorige week heeft ze haar eerste tandjes gekregen en daar had ze best wel last van, Het was de eerste keer dat ze een beetje ziekig was en we kenden haar helemaal niet weer. Ze was erg hangerig, koortsig, wilde helemaal niets... ik ben blij dat het weer voorbij is en dat ze weer ons gezellige vrolijke meisje is. Een meisje met twee kleine, vlijmscherpe tandjes!
  7. En nog even over het weer omdat het in schril contrast staat met het weer in Nederland. De afgelopen dagen is het bloedheet geweest, 40 graden in de zon, vandaag is het gelukkig een beetje koeler maar het lijkt er op dat de temperatuur de komende dagen weer niet onder de 30 graden zal zakken. Alle sneeuwfoto's die ik uit Nederland zag maken me dus best een beetje jaloers.



    video

    donderdag 22 januari 2015

    7 months with Sophie



    Allerliefst Sophietje,
    Volgens mij ben je deze maand meer veranderd en heb je meer geleerd dan in alle voorgaande maanden bij elkaar. Je kruipt rond, vindt altijd wel iets om mee te spelen (bij voorkeur iets waarvan ik liever niet wil dat je er mee speelt) en trekt je op om te gaan staan aan alles waar je je aan optrekken kan. Nu ben je aan het leren om voorzichtig weer te gaan zitten want gewoon loslaten en omvallen bleek niet zo'n groot succes. Gelukkig voor mijn hart en jouw harde hoofd lukt dat steeds beter. Als ik naar je kijk ben ik trots maar moet ik ook een beetje slikken. Je lijkt steeds meer op een dreumes en steeds minder op een baby. Hulpeloos ben je al lang niet meer, en als iets je zelf toch niet lukt weet je prima duidelijk te maken wat je wil zodat anderen het voor je kunnen doen. Maar dat heb je liever niet want het liefste wil je alles zelf doen.

    In 'A Midsummer night's dream' schrijft Shakespeare over een van de personages: 'And though she be but little, she is fierce'. We denken dat hij jou in gedachten had toen hij dat schreef. Je bent nog altijd ons kleine meisje, iets meer dan 6 kilo en je past nog in de rompertjes voor pasgeboren baby's. Maar dat je een temperamentvol karakter hebt wordt steeds duidelijker. Meestal ben je een vrolijke stuiterbal maar als je boos bent ben je dat ook met alles wat je in je hebt (gelukkig vergeet je dat meestal ook weer snel).

    Alle ouders denken dat hun kind het leukste is en ik laat ze lekker in de waan. Ik weet wel beter, jij bent namelijk echt de allerleukste, de liefste, de knapste en de slimste. Voordat ik je had was ik vastberaden niet zo te worden, maar ik kan er niets aan doen. Je maakt van mij zo'n irritante moeder die het liefst elke kans die ze krijgt grijpt om met foto's en anekdotes aan de wereld duidelijk te maken dat je geweldig bent. Ik had geen flauw idee hoe diep de liefde voor een kind gaat. Wat ben ik blij dat ik door jou mag ontdekken!

    Liefs van je moeder
    Ps: het maken van de maandelijkse foto was een ramp. Na een paar pogingen heb ik het maar opgegeven. Ze zijn allemaal bewogen omdat je gewoon geen seconde stil kan zitten... dat gaat nog wat worden.






    maandag 19 januari 2015

    7 Quick takes...




    1. Ik zie op alle social media dat het vandaag 'Blue Monday' is, de maandag waarop mensen zo zat zijn van de winter, het donkere weer en het feit dat alle vakanties en feestdagen nog lang op zich zullen laten wachten dat mensen massaal depressieve gevoelens krijgen. Daar hebben wij nu helemaal geen last van,gek he?!
    2. Dit weekend was weer lekker vol. Een van de dingen waar ik al een tijdje naar uitgekeken had was de opening van een kunsttentoonstelling van een kunstenares uit Kaapstad. Ze maakt miniatuurschilderijen, zo groot als een munt, maar met enorm veel detail. Het afgelopen jaar heeft ze elke dag een schilderij gemaakt van iets dat met Kaapstad te maken had en daar was nu een tentoonstelling van. Het was indrukwekkend bijzonder, en helemaal leuk om Lorraine Loots ook zelf te kunnen ontmoeten, en te kunnen vragen hoe ze te werk gaat. 
    3. Iets anders waar we heen gingen was de Kaapse Klopse. Een traditie van de kleurlingen die nog stamt uit de tijd van de slavernij. Op 2 januari waren de slaven namelijk altijd vrij en dan hielden ze een grote optocht waar ze muziek maakten en liedjes zongen. tegenwoordig zijn er 13000 mensen uit verschillende wijken en buurten die met hun 'clubs' (klopse in het Afrikaans) maanden oefenen op de liedjes, het dansen en het lopen, en die heel wat tijd en aandacht geven aan hun flamboyante kostuums. Ik heb nog nooit zo veel glitter, kleur en paillettenstof bij elkaar gezien. Dit jaar was het verplaatst naar de 17e dus wij konden ook eindelijk genieten van de lawaaierige maar feestelijke optocht.  
    4. Op dit moment zit er naast mij een meisje dat plotseling heel zelfstandig is, de boekenkast uit te pakken. Sophie kan nu goed kruipen en dat maakt dat de wereld voor haar een stuk interessanter is. Voor mij betekent het dat ik de hele tijd moet opletten en een paar keer per dag de boeken/handdoeken/schoenen terug moet leggen. 
    5. Dit weekend is Hartmut ook nog heel druk geweest met het bouwen van een kinderstoel voor Sophie. We hebben hem zelf ontworpen (en het ontwerp een beetje gestolen van een kinderstoel die ik voor veel te veel geld in de winkel zag staan) en hij wordt heel erg mooi. Elke keer als Hartmut een meubelstuk voor ons aan het bouwen is ben ik zo dankbaar voor zijn talenten. (Ook als hij niets bouwt hoor, maar als hij zoiets maakt is het extra duidelijk dat ik een geweldige man heb.)
    6. Volgende week zullen Sophie en ik die geweldige man anderhalve week moeten missen. Hartmut gaat dan voor zijn werk naar Namibië (geluksvogel). Ik ben benieuwd hoe we dat gaan overleven met z'n tweetjes...
    7. Gisteren kwamen Hartmuts neven eten. Ze wonen ook in Kaapstad en hoewel we ze maar een paar keer per jaar zien is het toch altijd leuk dat we in ieder geval een klein beetje familie hier hebben. Het was erg gezellig en achteraf zeggen we altijd dat we het vaker moeten doen... 

    maandag 12 januari 2015

    7 quick takes...



    1. Al weer maandag, de eerste werkweek van het jaar is voorbij gevlogen. Het voelt nog wel een beetje alsof het vakantie is want het weer is heerlijk warm en de avonden zijn nog vrij omdat alle vergaderingen nog niet weer begonnen zijn. 
    2. In onze wijk is een ware kakkerlakkenplaag aan de gang. Het zijn van die grote kakkerlakken die soms wel 5 cm lang zijn. Op zich doen ze niets, en ze komen ook alleen in het huis als het helemaal stil is 's nachts, maar leuk is anders. We hadden daarom spuitbussen gekocht met gassen die giftig zijn voor ongedierte maar nadat je ze gebruikt moet je minstens 3 uur uit je huis wegblijven. Toen we na drie uur thuiskwamen lagen overal in huis dode, of nog half levende kakkerlakken... brrr...(Ik voelde me wel net mevrouw Helderder uit Pluk van de Petteflet.)
    3. Die drie uur hebben we goed gebruikt door Lionshead te gaan beklimmen. Deze keer namen we niet de normale route, want ik had bij mensen op Instagram gezien dat er ergens op Lionshead een grot is met een schitterend uitzicht op de tafelberg en Hartmut en ik waren vastbesloten die te vinden. We kregen via instagram wat aanwijzingen en daarmee lukte het ons om de grot te vinden. Zoals je op de foto kan zien is het een prachtig plekje om foto's te nemen. Ook vonden we per ongeluk een geocache... leuk zeg! Misschien is dat iets wat we vaker moeten gaan zoeken om zo nieuwe plekjes te ontdekken. 
    4. Met Sophie gaat het prima, ze kruipt tegenwoordig rond (nog niet heel snel, maar als ze iets ziet wat ze wil hebben geeft ze niet op totdat ze er is). Ze wil ook erg graag staan en trekt zich aan alles op wat ze kan vinden. In bed liggen is voor Sophie echt alleen voor slapen en zodra ze wakker is wil ze er uit. Ze trekt zich dan omhoog aan de spijlen van haar ledikantje tot ze staat en schreeuwt dan net zo lang tot er een 'bevrijder' komt. 
    5. Dit weekend kwamen de twee dochters van vrienden logeren, ze zijn 5 en 7 en superlief. Hun ouders zijn economische vluchtelingen uit Zambia en ze hebben erg weinig, ze wonen met drie kinderen in een piepklein huisje zonder ramen ergens in de achtertuin van andere mensen. Mijn ouders hebben ze ook leren kennen en wilden ze graag verwennen, dat konden ze zelf natuurlijk niet doen dus hadden wij de leuke taak om dat te doen. Ze hebben genoten van het prachtige zeeaquarium met haaien, pinguïns, koraalrif en duizenden gekleurde kleine visjes, spelen in een waterspeeltuin, zelfversierde pizza, een film en pannenkoeken voor ontbijt. Hen zien genieten maakte het ook voor ons een klein feestje. 
    6. Ik heb een nieuwe oppas/schoonmaker die een keer in de week komt om schoon te maken en op Sophie te passen zodat ik m'n handen vrij heb om te werken. Wat een luxe toch. De dame die me eerst hielp was vanwege ziekte al bijna drie maanden niet geweest en ik moest dus zelf aan het schoonmaken. Dat is op zich niet zo erg, maar gecombineerd met het zorgen voor Sophie en deeltijd werken vanuit huis (dus als Sophie slaapt of rustig aan het spelen is) was best veel en kreeg ik mijn werk haast niet klaar dus ik ben blij en dankbaar dat iemand het poetsen weer van me over kan nemen, een klusje dat ik toch al niet zo graag doe. En elke keer weer voelt het als een grote verwennerij om 's avonds op de bank te zitten en m'n schone huis te zien. 
    7. Op mn werk is veel onzekerheid over wat ik in de toekomst precies ga doen. De beurzen die we hebben lopen op hun einde en er is nog geen nieuw geld vrijgekomen. Ik weet eigenlijk ook niet precies wat ik wil doen. En ik vind die onzekerheid ook helemaal niet zo erg want het houdt me scherp. Naast mijn huidige baan heb ik ook een aar andere opties die open staan dus het kan ook maar zo zijn dat ik aan het einde van dit jaar iets heel anders doe. Spannend!

    maandag 5 januari 2015

    7 quick takes...


















     

    1. 7 quick takes van onze vakantie. We zijn Vrijdag terug gekomen en hebben een heerlijke tijd gehad in Namibië. Deze eerste foto is van de heenweg. Omdat 1500 kilometer aan een stuk doorrijden toch een beetje veel was voor Sophie besloten we onze trip in tweeen te knippen en bleven we slapen in Keetmanshoop. Daar in de buurt is een landschapspark dat 'Giant's Playground' heet. Een betere naam had ik niet kunnen verzinnen, in dit gekke maar natuurlijke  landschap lijkt het net alsof reuzen met een reuzenblokkendoos hebben zitten spelen. Overal staan mooi opgestapelde torentjes van grote rotsen. Prachtig!
    2. De eerste paar dagen brachten we door op de boerderij van de familie. Wat hebben we genoten. Als Sophie kon praten zou ze denk ik zeggen dat de de kippen en ganzen het leukste vond. Als we weer wat schillen hadden voerden we dat aan de vogels en zodra de ganzen en eenden dan luid kwakend aan kwamen lopen begon Sophie van enthousiasme met haar arme te wapperen. De warmte vond ze iets minder leuk en ze was zo hangerig dat Hartmut en ik al begonnen te denken dat ze tanden kreeg. 
    3. Die tanden bleken niet het geval want zodra we in het kustplaatsje Swakopmund aankwamen, waar de temperaturen aangenamer waren, hadden we ons vrolijk meisje terug. Zij en wij genoten van perfect strandweer, tijd met de familie en elkaar. 
    4. Kerst vierden me met de familie, op z'n Duits natuurlijk. Dus op kerstavond samen lekker eten, samen het kerstverhaal lezen, cadeautjes uitpakken (vooral Sophie's overgrootmoeder die ook op de foto staat, had zich niet ingehouden en we moesten haast een kar achter de auto doen om al Sophie's cadeautjes mee naar Kaapstad te kunnen nemen) en dan de avond afsluiten bij de kerstnachtdienst. Het was mooi. En gek, want hoewel kerst natuurlijk eigenlijk helemaal niets met de winter te maken heeft is het in mijn hoofd altijd nog een beetje verwarrend om kerst in een zomerjurk en op het strand te vieren. 

    5. Oud en nieuw vierden we met de familie van mijn schoonzusje. Ze hebben op hun boerderij een drooggevallen rivier (dat is op zich niet zo zeldzaam, de meeste rivieren zijn het grootste deel van het jaar droog) waar we gingen kamperen. Ons 2015 begon dus rond het kampvuur midden in de natuur. Prima!
    6. Terwijl we onderweg naar huis waren kregen we iets minder leuk nieuws. Er was bij ons thuis namelijk ingebroken. Veel kostbaars is er niet verdwenen, de dief is (gelukkig) alleen in onze slaapkamer geweest. Het brak mijn hart om te zien wat er wel was meegenomen; handdoeken, kleren, scheermesjes, bodylotion.. gebruiksvoorwerpen die helemaal niet zo veel kosten. Verdrietig dat iemand zo arm en radeloos kan zijn dat hij het risico van een inbraak wil lopen voor een paar gebruiksvoorwerpen. We denken daarom dat de dief waarschijnlijk een dakloze of verslaafde is waarvan er zoveel door de straten zwerven die gewoon gemerkt heeft dat wij er niet waren (er kwam wel bijna dagelijks iemand checken of alles nog in orde was) en de kans gegrepen heeft. Dat maakt het natuurlijk niet minder vervelend, want het gevoel dat iemand door je ondergoed heeft zitten zoeken naar waardevolle dingen is natuurlijk niet leuk. Ook zijn er een paar emotioneel waardevolle dingen verdwenen die niet te vervangen zijn. Hartmut heeft de schade gelukkig kunnen herstellen, en we hebben de afgelopen dagen rustig en veilig kunnen slapen. Leuk is anders maar we leren lessen.
    7. Zaterdag hadden we een bruiloft in Kaapstad. Het was een prachtige bruiloft op een mooie wijnboerderij met uitzicht op de oceaan. Het kersverse echtpaar was stapelverliefd, de speeches grappig en ontroerend, het eten lekker en Sophie gedroeg zich zo goed (lees: sliep op de momenten dat dat wenselijk was) dat we bijna alles gewoon konden meedoen. Hoera voor Sophie die dit jaar wel meer bruiloften mee gaat maken!