maandag 18 augustus 2014

7 quick takes...



  1. Het huis is weer leeg. Pappa en mamma zijn zaterdag weer veilig aangekomen in Nederland. Hun beddengoed hangt ondertussen vrolijk te wapperen aan de waslijn, om klaargemaakt te worden voor onze volgende gasten. Wat hebben we het samen fijn en goed gehad. Die eerste weken toen mamma mij met alles kon helpen terwijl ik herstelde van de bevalling. De slome dagen thuis waar we samen genoten van Sophie, waar we korte wandelingetjes deden en waarin Sophie steeds groter en ik steeds sterker werd. En toen kwam mijn vader en werd het tempo een beetje opgekrikt. Leuke dingen doen, een wijnboerderij bezoeken, een berg beklimmen, Kaapstad ontdekken, samen een weekendje weg. Af en toe bleven Sophie en ik een dagje thuis want het arme kind moet natuurlijk wel een beetje opgevoed worden met rust, reinheid en regelmaat... ;-) ik ben ontzettend dankbaar dat ijn ouders voor zo'n lange tijd konden komen om samen te kunnen genieten van de kostbare eerste weken van Sophies leventje. Ze zullen veel van Sophies ontwikkeling alleen op afstand meemaken, maar niemand kan van hen afpakken dat ze de eerste glimlachjes, het eerste gebrabbel, de eerste keer rollen en zo veel andere 'eerste keren' hebben kunnen meemaken...
  2. Gisteren heeft Sophie voor het eerst haar teentjes in de grote oceaan kunnen steken. Het was een heerlijke zomerdag, midden in de winter. Een van die dagen dat je naar de zonsondergang zit te kijken terwijl de warme zilte wind met je haren speelt, het strandzand tussen je tenen kriebelt en je nog lang niet denkt aan naar huis gaan omdat het, ondanks het feit dat de laatste zonnestralen net verdwenen zijn, nog steeds lekker warm is. We gingen met vrienden braaien aan het strand, we hadden een heerlijk plekje tussen de rotsen, met een klein strandje haast voor onszelf. Het was een van die dagen die je het gevoel geeft dat je op een hele lange vakantie geweest bent. Een van die dagen waarop we dankbaar zijn dat we in Kaapstad wonen en waarop we tegen elkaar zeggen dat we hier best de rest van ons leven kunnen blijven wonen...
  3. De trots in Hartmuts ogen op de foto's spreekt boekdelen. Hij is zo verliefd op zijn dochter. Het is heerlijk om te zien hoe hij steeds meer in zijn rol als vader groeit. Hoe foto's van en met Sophie langzaam maar zeker al zijn oude profielfoto's en achtergronden vervangen. Hij draait zijn hand niet om voor het verschonen van luiers, doet haar altijd in bad (ik heb het nog maar een keer gedaan) en knuffelt het liefst de hele tijd met zijn dochter. Ik ben zo dankbaar dat ik dit niet alleen hoef te doen maar dat Hartmut en ik Sophie samen mogen opvoeden...
  4. Een link naar een artikel dat perfect beschrijft hoe ik me soms voel als mensen die ik helemaal niet ken, (of wel ken maar zij kennen Sophie niet) op me af komen met ongevraagd advies over Sophie... http://www.mcsweeneys.net/articles/hello-stranger-on-the-street-could-you-please-tell-me-how-to-take-care-of-my-baby
  5. Woensdag ben ik samen met Sophie en mijn ouders naar een concert van Stef Bos geweest. Hij is natuurlijk Nederlander maar woont het grootste gedeelte van zijn tijd in Kaapstad met zijn Zuid Afrikaanse vrouw en kinderen. Hij is een kunstenaar met woorden en de manier waarop hij de Zuid Afrikaanse maatschappij vol liefde bezong en besprak was ontroerend treffend. 
  6. Hartmut en mijn vader hebben de afgelopen week nog hard gewerkt aan het vernieuwen van de elektrische bedrading in ons huis en zijn ondertussen ook begonnen aan het bouwen van een schuifdeur voor onze nieuwe badkamer... het is allebei nog niet af maar ik denk eigenlijk dat Hartmut stiekem al weer aan het broeden is op een nieuw bouwproject. Hij kan gewoon niet niet aan het bouwen zijn. 
  7. Als laatste nog een link naar een artikel dat ook in Zuid Afrika erg relevant is helaas. http://www.gatesnotes.com/Development/Why-Does-Hunger-Still-Exist-Africas-Table-Day-One Het klassieke plaatje van Afrika (hongerbuikjes, dunne armpjes en beentjes etc) komt hier gelukkig niet zo veel voor. Maar dat wil niet zeggen dat alles qua voeding in orde is. Kinderen krijgen genoeg om in leven te blijven, maar niet genoeg gezond eten om zich optimaal te kunnen ontwikkelen. Vanwege een ongezond en eenzijdig dieet blijven kinderen vaak klein maar wat nog veel erger is is het feit dat de hersenen onvoldoende vetten en voedingsmiddelen krijgen om zich goed te kunnen ontwikkelen waardoor de kinderen al op heel jonge leeftijd ontwikkelingsachterstanden oplopen die nooit meer in te halen zijn... tragisch om te zien hoe op die manier hele generaties niet tot ontplooiing kunnen komen. Nu ik zelf elke dag zie hoe Sophie groeit en vooral heel snel ontwikkeld door goede voeding ben ik nog meer aan het nadenken over hoe ik een steentje kan bijdragen om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk baby's in Kaapstad dezelfde kansen krijgen..


maandag 11 augustus 2014

7 quick takes...


  1. Vandaag komen mijn ouders terug van hun roadtrip door Zuid Afrika (hoera!). Nu gaan we de komende dagen nog even heel erg van elkaar genieten want vrijdag brengt het vliegtuig ze weer naar Nederland. De 7 weken van mijn moeder en 4 weken van mijn vader zijn dan voorbij gevlogen, wat hebben we het samen goed en leuk gehad.
  2. De afgelopen (en komende) dagen was het heerlijk weer, echt zomerachtig met elke dag temperaturen boven de 20 graden. Het ideale moment om Sophie voor het eerst mee naar het strand te nemen. Ze leuk de golven ontzettend fascinerend te vinden. Nog een paar weken dan zal de maandenlange Zuid Afrikaanse zomer weer beginnen en zullen we heel wat meer strandtripjes maken. Ik kan niet wachten om samen met Sophie in het zand te spelen. 
  3. Vorige week had ik een 'blind date'. Een vriendin van mij heeft een vriendin die een zoontje gekregen had in dezelfde week als dat Sophie geboren is en ze dacht dat we het, ook buiten het feit om dat we allebei een baby hebben, goed met elkaar zouden kunnen vinden. We besloten dus om samen wat te gaan drinken en het bleek inderdaad dat we meer gemeen hebben dan het feit dat we allebei een jonge moeder zijn. Het was zo leuk dat we vanochtend weer afgesproken hadden. Deze keer om te gaan wandelen, iets wat we ook allebei erg leuk bleken te vinden. Leuk om zo nieuwe mensen te leren kennen!
  4. Fotografie is een grote hobby van mij. Tot een aantal weken geleden vond ik het vooral heel erg leuk om foto's te maken van mooi opgemaakt eten. Nu Sophie in mijn leven gekomen is schiet mijn camera voornamelijk plaatjes van haar. Maar er is een groot verschil tussen baby's en eten. Baby's zitten niet stil, en baby's zijn het mooi kijken na een tijdje helemaal beu en willen al helemaal niet versleept worden naar een plek waar de lichtinval beter is. Dus ik moet mijn perfectionisme een beetje overboord gooien omdat ik anders alle foto's die ik maak gelijk weer zou wissen.  Dus ook al zijn de ogen niet helemaal scherp, ook al zou het perspectief beter kunnen en ook al zou elke professionele fotograaf wel wat op de foto's aan te merken hebben, ik moet ze houden want over 20 jaar maakt dat allemaal helemaal niet uit en ben ik vooral blij dat ik Sophie's steeds veranderende uiterlijk vast heb kunnen leggen. 
  5. Vorige week ben ik met Sophie naar de kliniek geweest voor een heleboel spuitjes en druppels. Hier in Zuid Afrika zijn er nog heel wat meer besmettelijke ziekten die potentieel erg gevaarlijk kunnen zijn voor een baby dan in Europa dus het vaccinatieschema is ook nog veel belangrijker om je eigen kind en daarmee ook andere kinderen te kunnen beschermen tegen gevaarlijke epidemieën. Ik maak dan ook dankbaar gebruik van alles wat de overheid aanbied. De zorg is gratis en voor iedereen toegankelijk en ik was benieuwd hoe het zou zijn. Ik werd niet teleurgesteld. We werden goed geholpen, kregen duidelijke informatie en ik was erg onder de indruk van de kwaliteit van zorg die ik kreeg in deze overheidskliniek. Dat is natuurlijk fijn voor Sophie en mij, maar vooral voor alle moeders die minder toegang tot kennis en betrouwbare zorg hebben. Op deze manier krijgen ze toch goede informatie die hun zal helpen om hun kind het beste te geven.
  6. Ik dacht dat we uit-verbouwd waren maar Hartmut heeft weer een project gevonden. De elektriciteit in ons huis stamt ongeveer uit de tijd dat ons huis gebouwd is (meer dan 100 jaar geleden) en dat kan Hartmut natuurlijk niet aanzien. Dus zo kwam het dat ons huis afgelopen zaterdag weer vol met stof lag, de buren waarschijnlijk gek werden van het lawaai en we 's avonds fijn konden poetsen. Hhartmut was namelijk met een slijptol in de weer om sleuven in de muur te maken waar de nieuwe kabels moeten komen en waar de nieuwe meterkast zal komen te hangen. Het zal denk ik niet zo veel veranderen aan hoe mooi ons huis is (behalve dat de nieuwe meterkast een heel stuk kleiner is), maar het zal vooral een heel stuk veiliger zijn in ons huis en dat is ook  heel wat waard.
  7. Als laatste een link naar een filmpje wat ik gewoon heel erg mooi vind. Het gaat over cacao-boeren die voor het eerst in hun leven chocolade proeven... (deze iets anders gekleurde tekst hiervoor is de link, en je kan er op klikken)

maandag 4 augustus 2014

7 quick takes...


  1. Sophie is voor het eerst op vakantie geweest! Mijn ouders zijn op een roadtrip door Zuid Afrika en het afgelopen weekend hebben wij ze opgezocht in Ceres, een prachtige plaats in de bergen op ongeveer 3 uur van Kaapstad (vorige week schreef ik 1,5 uur. Dat was voordat ik wist dat er een lange, kronkelige maar ook prachtige bergpas op de route lag). Sophie heeft weer eens bewezen dat ze een heel gemakkelijk meisje is. Tijdens de autoritten heeft ze vooral liggen slapen en de rest van het weekend heeft ze ons doen smelten met glimlachjes en schattige geluidjes.
  2. Ceres ligt in een prachtige streek die vooral bekend staat vanwege de fruitteelt. Nog nooit heb ik zo veel fruitbomen bij elkaar gezien. Ook het huisje waar wij in zaten stond op een fruitboerderij. Hartmut en mijn vader  hebben  een heleboel geleerd over hoe je peren en appels teelt omdat ze met een boer mee over de farm gereden hebben terwijl hij wat klusjes moest doen en zij ondertussen alles konden vragen wat ze wilden weten. Eigenlijk moeten we over een paar weken weer terug gaan naar de streek. De eerste bomen kregen nu knoppen en stonden in bloei maar ik denk dat het over een paar weken een waar bloesemparadijs zal zijn. 
  3. Tijdens het weekend hebben we ons prima vermaakt, de dagen waren heerlijk zonnig en warm, de nachten verschrikkelijk koud. Gelukkig was er in het huisje een open haard waar ook gelijk een 'indoor braai' in zat. Dus we hebben tijdens een koude avond heerlijk binnen gebarbecued, onze magen en het huisje werden tegelijkertijd verwarmd. 
  4. Sophie is nu zes weken en dingen beginnen lekker hun gangetje te gaan. Ik weet wel dat dingen constant blijven veranderen en dat we altijd flexibel zullen moeten zijn maar ik denk dat ik wel kan zeggen dat we aan ons nieuwe leventje beginnen te wennen. Ik weet ondertussen perfect hoe ik Sophie's katoenen luiers moet wassen, hoef het licht niet aan te doen bij het voeden 's nachts en kan gewoon in bed blijven liggen, en heb weer genoeg energie om dingen op te pakken waarmee ik voor de bevalling gestopt ben.
  5. Ik ben vrijdag ook weer begonnen met sporten. (Hoera!) Logistiek is dat natuurlijk niet eenvoudig maar gelukkig is de sportschool om 5 uur al open. De dag ervoor had ik al gekolfd, zodat Hartmut een flesje kon geven als mevrouw honger zou hebben. Ik verwachtte dat er helemaal niemand anders zou zijn (wie gaat er nu om vijf uur sporten?!) maar tot mijn verbazing waren er al aardig wat mensen. Na een uurtje lekker sporten reed ik weer naar huis en kon Hartmut naar z'n werk. Het was heerlijk! Ik hoop dat ik genoeg discipline heb om een paar keer per week zo vroeg op te staan...
  6. Vandaag over een maand gaat Sophie voor de eerste keer vliegen! Haar oom gaat dan namelijk trouwen in Namibië en daar moeten wij, en zij, natuurlijk bij zijn. Ik vloog pas voor het eerst toen ik 18 was. Gek hoe anders haar leventje gaat zijn. Of we het nu willen of niet, ze zal opgroeien tot een internationaal meisje dat meerdere talen zal spreken en thuis zal zijn in verschillende culturen. Ik ben benieuwd hoe die multiculturele opvoeding zich gaat ontvouwen de komende jaren. 
  7. Mijn keukentafel ligt vol met vilt en stof. Tijdens de zwangerschap had ik niet zo veel voor 'de baby' gemaakt maar nu we weten dat Sophie een meisje is ben ik helemaal geïnspireerd om van alles te knutselen. Daar komt nog bij dat er op pinterest wel heel veel schattige ideeën te vinden zijn voor meisjes. Haarbandjes, schoentjes, jurkjes.... heerlijk! 

donderdag 31 juli 2014

#throwbackthursday



Allerliefste Sophie,
Terwijl ik deze foto's op een rij zet en bedenk hoe veel er in de afgelopen maanden veranderd is lig jij lekker op je speelkleed te slapen. Je vingertje in je mond, zoals je altijd doet als je moe bent of jezelf wilt troosten. Af en toe hoor ik een beetje gepruttel maar je komt elke keer weer zelf in slaap. Toen we begonnen met het nemen van deze foto's begonnen we ook met dromen. Wie zou je zijn? Wie zorgde er toch voor dat mijn buik steeds dikker werd, dat mijn jurkje steeds korter werd en de rits steeds moeilijker dicht ging? Iedere maand werden we nieuwsgieriger, iedere maand verlangden we meer naar je komst.
We hadden niet durven dromen dat die druk trappelende baby zo'n lief, rustig en nieuwsgierig meisje zou zijn. Lieve Sophie, je hebt onze wereld in de afgelopen weken zo veel mooier gemaakt. En dan te bedenken dat iedereen zegt dat het alleen nog maar leuker gaat worden. Ik kan het me haast niet voorstellen, je bent nu al zo leuk!

Liefs van je moeder!





maandag 28 juli 2014

7 quick takes...



  1. Ineens is het huis weer leeg.  Mijn ouders hebben vanochtend hun huurauto opgehaald en hadden de tassen al klaar staan zodat ze gelijk konden vertrekken op hun roadtrip. Twee weken lang trekken door Zuid Afrika en genieten van al het moois dat er te zien is. Ik ben stiekem wel een beetje jaloers!
  2. Vanavond zullen Sophie en ik voor het eerst helemaal alleen zijn. Hartmut vliegt namelijk voor zijn werk naar Johannesburg. Gelukkig blijft hij maar een nachtje weg en komt hij morgenavond al weer thuis. Ik ben blij dat hij niet nog langer weg blijft, dan zou de overgang van vol naar leeg huis wel heel erg groot zijn. 
  3. 'Opa en Oma'  vonden het afscheid van Sophie vanmorgen wel een beetje lastig, gelukkig is deze keer maar voor een paar dagen. Komend weekend gaat Sophie namelijk voor het eerst op vakantie. We gaan samen met mijn ouders, een weekend in een huisje in de bergen in Ceres,zo'n 1,5 uur van Kaapstad. Heerlijk genieten! Volgens het weerbericht krijgen we zomerse temperaturen dus ik kijk er naar uit. 
  4. Met Sophie gaat het overigens heel erg goed. De laatste week heeft ze zich ontwikkeld tot een vrolijke lachebek die je, als je een klein beetje je best doet, beloond met een gulle glimlach. Heerlijk! Ze heeft overduidelijk een sterk karaktertje en laat ons goed merken wat ze wel en niet wil. De draagzak is nog altijd haar favoriete plek maar als we ergens zijn hangt ze er het liefste half uit  om alles te kunnen zien.
  5. Elke vrijdagmorgen leidt Nobelprijswinnaar Desmond Tutu een morgengebed in St. George's Cathedral in Kaapstad. Ik wilde er al een tijdje heen maar omdat ik altijd werkte op vrijdag kwam het er niet van. Nu heb ik er wel tijd voor en omdat mijn ouders er waren had ik een extra goede reden. We moesten er vroeg voor opstaan maar het was absoluut de moeite waard. Desmond Tutu is een van de warmste en meest oprechte mensen die ik ooit ontmoet heb. Hij nam uitgebreid de tijd om alle mensen die er voor het eerst waren te begroeten en te leren kennen. Het was overduidelijk dat hij gek was op baby's want Sophie kreeg alle aandacht van hem. Erg bijzonder om mee te maken.
  6. Een ander heel bijzonder moment voor ons dit weekend was gisteren in de kerk. Met mijn ouders, een paar vrienden en onze kerkelijke gemeente als getuigen mochten we Sophie opdragen en beloven dat we haar zullen opvoeden zoals God dat van ons vraagt. We geloven dat we Sophie slechts 'te leen' hebben, ze is onze dochter, maar bovenal God's dochter, geschapen met een plan en een doel. We vroegen God om leiding, wijsheid en kracht om haar goed op te voeden. Het is spannend, en we zullen fouten maken, maar we weten ook dat er genade is. En het feit dat God ons heeft uitgezocht om Sophies ouders te zijn geeft moed. 
  7. Als je in Kaapstad woont moet je haast wel van de bergen houden, en is het haast jammer als je er niet regelmatig op uit gaat om te ontdekken wat de bergen te bieden hebben. Na 5 weken was het dus ook hoog tijd om Sophie voor te stellen aan de bergen en gisteren heeft ze haar eerste bergwandeling gemaakt. Uiteraard heeft ze zich laten dragen, goed voor haar en goed voor mij. Want een berg beklimmen met een baby in de draagdoek is een behoorlijke inspanning waardoor ik lekker aan mijn conditie kon werken. Hartmut, mijn vader en een paar vrienden zijn helemaal naar boven gegaan om een grot te verkennen. Mijn moeder, Sophie en ik zijn halverwege de berg gebleven omdat het te stijl werd en omdat Sophie honger had. We vonden een mooi plekje tussen de rotsen en de struiken waar ik Sophie kon voeden. Heerlijk, uitzicht over de bergen en de zee, met als achtergrondgeluid de golven en de vogels...