maandag 3 oktober 2016

7 quick takes...


  1. Goeiemorgen! Mijn was draait (vanavond een lekker schoon en fris bed, heerlijk!), Sophie speelt (alle boekjes zijn op een feestje en krijgen een kopje thee) en Doris slaapt, mijn kopje thee staat in de aanslag en ik ben weer klaar voor een nieuwe blog. Jullie ook?
  2. We hebben een heerlijk weekend achter de rug. Zaterdag gingen vrienden van ons trouwen in George en we hebben genoten vaneen prachtige bruiloft op een bijzonder mooie locatie. We hebben heerlijk gegeten, genoten van mooie speeches en fijn gedanst. De meiden deden het ook erg goed, aan het einde van de avond lag Sophie op een matras onder de tafel door alle muziek heen te slapen en Doris deed hetzelfde maar dan in haar autostoeltje. Voorbeeldige meisjes,
  3. Goede vrienden van ons hebben in December een guesthouse geopend in George dus een logeerplekje krijgen was niet zo moeilijk. Het was heerlijk om ze weer te zien en helemaal bij te kletsen. Hun iudste dochtertje is 4 maanden ouder dan Sophie en 3 maanden geleden hebben ze een zoontje gekregen, die we dus ook gelijk konden leren kennen. We hebben lekker gebraaid, meegelopen in een plaatselijke erggoed-parade,  zijn naar een aardbeienfestival geweest en hebben genoten van lange ontbijten aan volle tafels. Om het op zijn Afrikaans te zeggen: 'ons het baie lekker gekuier.' (we hebben een gezellig bezoek gehad.)
  4. Hartmut had vrijdag vrij genomen zodat we alle tijd hadden voor de lange rit naar George. En als je dan zo rijd langs prachtige bergen, glooiende heuvellanden, appelboomgaarden en vergezichten over zee kunnen we alleen maar dankbaar zijn dat we in zo'n prachtig land wonen! Erik en Marlijn zijn daar nu ook van aan het genieten en trekken een weekje door onze provincie. Donderdag komen ze weer thuis en Sophie kan niet wachten want ze vind het reuze gezellig als we bezoek hebben.
  5. Ik zou bijna vergeten dat ik vorige week mijn eerste presentatie gehad heb. De presentatie ging heel goed maar het reizen ging zo stuntelig dat ik me erg onervaren voelde. Het begon al met online inchecken. Ik probeerde mijn vlucht te bevestigen en toen bleek dat ik helemaal geen stoel had maar op stand-by stond. Alleen als er iemand zou annuleren of niet op zou komen dagen zou ik mee kunnen. Een snelle zoektocht op google maakte duidelijk dat het in zo'n geval belangrijk is vroeg op het vliegveld te zijn omdat je anders wel eens helemaal niet mee zou kunnen. Helaas was het al middernacht en had ik geen telefoonnummer van mijn besproken taxichauffeur (reuze handig als anderen je reis boeken) dus ik moest maar hopen dat hij vroeg zou komen. (Wat uiteraard niet het geval was.) We hadden al een andere taxi aan de lijn toen mijn taxi ineens de hoek om kwam rijden. Eenmaal aangekomen op het vliegveld bleek gelukkig dat ik wel mee kon en na een korte vlucht landde ik op Port Elizabeth. Daar had ik maar heel weinig tijd tot mijn presentatie zou beginnen dus er was geregeld dat een taxi me zou ophalen en direct naar de conferentie zou brengen. Hoe ik ook speurde, ik zag geen taxichauffeur met mijn naam op een bordje en na een beetje rondvragen kwam ik bij het kantoortje uit van het bedrijf dat er had moeten staan. De manager zei dat hij het snel ging regelen en liet me 20 minuten zitten zonder dat er verder iemand anders in het kantoor was. Net toen ik op het punt stond om weg te lopen en zelf wat te regelen werd ik meegenomen naar een personenauto die volgens mij helemaal geen taxi was maar gewoon van een vriend die even snel wat geld kreeg om dit ritje te doen. De terugweg was minder avontuurlijk en bijna dacht ik dat het allemaal wel meeviel totdat ik landde in Kaapstad en weer de beloofde taxi niet kon vinden. De batterij van mijn telefoon was ondertussen leeg dus ik kon ook niemand bellen. Na drie kwartier heen en weer geopen te hebben besloot ik vrienden te worden met een andere taxichauffeur en terwijl wij kletsten gebruikte ik  usb-poort van zijn auto om mijn telefoon weer aan de praat te krijgen... De taxi die ik moest hebben bleek ergens achteraf te staan (tsja, daar had ik niet gezocht) en zonder verdere bijzonderheden ben ik thuisgekomen... Ik dacht dat ik zo'n ervaren reiziger was maar ik moet er echt weer even inkomen. Ik hoop dat het deze week beter gaat ;-)
  6. Doris en Sophie doen het over het algemeen erg goed als we met de auto reizen maar af en toe wordt er natuurlijk wel een beetje gezeurd. Gisteren was Doris het even niet eens met de lange zit toen ze ineens een preek kreeg van Sophie: 'Nee Doortje, zo doen we niet, dat is onbeleefd. Je bent nu echt aan het zeuren en dat mag niet. Ga maar gewoon een boekje lezen want ik kan er nu niets aan doen, als je lief gaat spelen zijn we snel thuis.' (oeps, zeg ik dat soort dingen allemaal?) Verder vond Sophie dat ik Hartmut niet door zo'n haren mocht strijken want 'pappa moet opletten dat hij niet op het gras rijdt' en toen we in de file stonden was er ook al weer commentaar 'Nu is dit niet meer de snelweg maar de langzaamweg denk ik'. 
  7. Ik ga even koken zodat het eten voor vanavond vast klaar is. Een lekkere curry met aardappel, tomaten en spinazie! Fijne week allemaal!




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen