woensdag 3 augustus 2016

8 months with Doris


Doris, mijn lieve meisje,

Niemand laat mijn hart smelten zoals jij dat kan.  Als jij je armpjes om mij heen slaat, je gezicht in mijn nek legt en je je helemaal tegen mij aan drukt dan lijkt alle narigheid van de wereld even vergeten en de tijd stil te staan. Dan mag de tijd van mij ook stil staan, dan wil ik dat het altijd blijft zoals het nu is. Mijn kleine lieve Doortje, tussen baby en dreumes in. Soms, als ik je aan het voeden ben, en je kleine warme lijfje tegen mij aan in slaap valt dan ben je nog zo klein, zo kwetsbaar, zo afhankelijk. Maar op andere momenten, als je doelbewust op je volgende avontuur afkruipt, als je gaat staan om de wereld luidkeels duidelijk te maken dat je het niet eens bent met de gang van zaken of als je vrolijk meeklapt met een liedje op de radio dan wordt steeds duidelijker dat je niet meer zo klein bent.

Met je 8 maanden ben je nog echt een druppie maar daar trek je je weinig van aan. In sneltreinvaart kruip je door het huis, het liefste sta je de hele dag (zitten is voor baby's)  en voorzichtig stap je langs de bank, of zelfs de muur heen en weer, duidelijk erg gemotiveerd om te leren lopen. Je favoriete speelgoed is het speelkeukentje, uren zit je er op je knietjes voor om de kastjes in en uit te pakken. Boekjes lezen begin je ook steeds leuker te vinden maar de hele boekenkast uitpakken is het allerleukste. Oh, en Sophie storen bij wat zij aan het doen is, dat is je allergrootste hobby. Als zij een duplotoren maakt ben jij ervan overtuigd dat ze dat deed zodat jij hem om kan gooien en als ze een boek pakt weet je niet hoe snel je bij haar moet komen om het samen met haar te 'lezen'.

Je relatie met Sophie is er een met pieken en dalen. Jullie zijn stapelgek op elkaar, dat zie ik aan alles,als jij verdrietig bent zal Sophie er alles aan doen om je weer blij te maken.  Maar Sophie kan er duidelijk nog niet aan wennen dat jij nu mobiel en vooral erg geinteresseerd bent in alles wat zij aan het doen is. Als je je weer eens bemoeit met haar zaken klaagt ze vaak bij mij:'Ik denk dat Doris moe is, doe haar maar in bed.' gewoon omdat ze dan even van je af is. Jou maakt dat allemaal niet zo veel uit, je blijft Sophie begroeten met je allerenthousiastste glimlach en je wil Sophie altijd wel een knuffel geven, ook al is ze daar meestal helemaal niet van gediend.

Dodo mijn popje, het is prachtig om te zien hoe je steeds beter kan uiten wie het persoontje is dat achter je mooie gezichtje schuil gaat. Je bent lief, bedachtzaam, analyserend en tevreden. Maar ook een meisje dat weet wat ze wil en niet zomaar met zich laat doen. Je bent de mooiste aanvulling op ons gezin en je hebt geen idee hoe gelukkig je ons allemaal maakt. Je maakt ons blij en trots en daarvoor hoef je niets anders te doen dan gewoon jezelf zijn.

Liefs van mamma

Ps: dat willen omdraaien en zo snel mogelijk wegkruipen als we je een schone luier om doen mag je wel afleren de komende maand. Elke luierverschoning voelt als een worstelwedstrijd die ik nooit zal winnen.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten