maandag 19 mei 2014

7 quick takes....


  1. Dit jaar beleeft Kaapstad de mooiste herfst die ik hier ooit heb meegemaakt. De temperaturen zijn heerlijk aangenaam, er is net genoeg regen om de natuur fris te laten lijken maar bij lange na niet genoeg om geƫrgerd te raken en alle bomen zijn al weken getooid met de mooiste geel/rode bladerkronen. Hartmut en ik hebben daar dit weekend extra van genoten door een tripje naar Hout Bay te maken. Hout Bay is een klein vissersplaatsje aan een mooie baai. Het is maar 20 minuten rijden en dat zou best wat langer mogen zijn want de kronkelweg die dwars door de bergen en de wijnlanden gaat om uiteindelijk te eindigen aan een baai van de Atlantische Oceaan is prachtig.
  2. Onze eindbestemming was Hout Bay Market, een leuke wekelijkse markt waar je zowel zelfgemaakte dingen en Afrikaanse souvenirs  als heerlijk eten kan kopen. Zaterdag was er, zoals meestal, live muziek en een hele gezellige sfeer. Volgende keer dat we er weer heen gaan zal het hopelijk met een baby zijn.... Ik kijk er al naar uit!
  3. Een groot deel van mijn weekend was gereserveerd voor een slaapfeestje met 20 pubermeiden uit Gugulethu, een van de townships bij Kaapstad. De trouwe lezers van mijn blog zullen wel weten dat ik een paar keer per jaar betrokken ben bij het organiseren van ‘fun-days’ voor een groep kinderen en jongeren die in hun familie te maken hebben met HIV/Aids.  Deze keer gingen de jongens de tafelberg beklimmen om in een hut op de berg te overnachten. Het slaapfeestje van de meiden was een grote aaneenschakeling van dansuitvoeringen, roze cupcakes, nagellak en giechelen bij meidenfilms. De meiden hebben genoten.
  4. Deze week ben ik 37 weken zwanger. Een voldragen zwangerschap, al hoop ik dat de baby nog een week of drie blijft zitten. Of vier, we zullen zien. Wat zeker is is dat we binnen 5 weken ons kleintje zullen ontmoeten en bewonderen. Wat een gek idee. Het is wel duidelijk dat er in mijn baarmoeder steeds minder plek is voor de baby. De wanden worden op soms heel hardhandige wijze afgetast en Hartmut en ik hebben al regelmatig een schoudertje, armpje of beentje kunnen vastpakken dat overduidelijk zichtbaar en voelbaar was. We zijn dankbaar en blij dat alles goed gaat en kijken vol verwachting uit naar de weken die komen.
  5. Wat voorbereidingen betreft zijn we zo goed als klaar. Voor mij en voor de baby staat het ziekenhuiskoffertje klaar, de meeste spullen die we de eerste paar dagen nodig hebben zijn in huis en sinds afgelopen Zaterdag staat ook het oude ledikantje, waarin Hartmut vroeger nog geslapen heeft in de babykamer. Alles wat we nu nog moeten doen zijn dingen die niet echt nodig zijn maar die we gewoon graag willen doen om het mooier te maken zodat we straks een perfect ‘nestje’ voor onze baby hebben.
  6. Dit weekend hadden we een afscheidsfeestje voor mijn collega. 10 jaar geleden is ze samen met haar man vanuit Canada hierheen gevlogen en 1 juni vliegt ze samen met haar man en drie kinderen die allemaal hier geboren zijn weer terug. Ik ga haar niet alleen als collega maar ook als vriendin hier missen. Ik zou mensen haast als tip willen geven om geen vrienden te worden met mensen die niet uit het land komen waar je woont omdat die vroeg of laat weer zullen vertrekken, maar daarmee diskwalificeer ik mezelf ook als mogelijke vriendin voor alle Zuid Afrikanen dus dat zal ik maar niet doen. Maar leuk is anders!
  7. Als afsluiter nog een foto van mijn buik. Eigenlijk zeg ik dat natuurlijk verkeerd want ik sta zelf ook op de foto, maar mijn buik is ondertussen zo groot dat hij heel erg de aandacht trekt. Overal waar ik ga vragen onbekenden wat we krijgen, wanneer ik ga bevallen en allerlei andere details over de zwangerschap. We hebben geprobeerd om elke week een foto te maken op dezelfde plek in hetzelfde jurkje. We hebben gruwelijk gefaald in ons streven om het elke week te doen maar gelukkig hebben we wel genoeg foto’s om te zien hoe de buik steeds dikker, en daarmee het jurkje steeds korter wordt. En nee, ik heb dit jurkje niet meer in het openbaar aan, daarvoor is het ongemakkelijk kort en gaat de rits veel te moeilijk dicht. 

2 opmerkingen:

  1. Dat gevoel van geen vrienden maken die buite lands zijn ken ik. Moeilijk, want dat zijn vaak de mensen waar je het meest mee gemeen hebt.

    BeantwoordenVerwijderen