maandag 5 november 2012

7 quick takes...


  1. Zaterdag ochtend stonden Hartmut en ik al vroeg op om mee te helpen op een sport en gezondheidsdag. Een locale school had onze kerk gevraagd om mee te helpen aangezien wij heel veel mensen hebben die in de gezondheidszorg werken. Terwijl de kinderen druk aan het sporten waren konden ouders hun bloeddruk, BMI, bloedsuikers en cholesterol laten meten. Ook konden ze ogen laten testen en met een psycholoog praten over mentale problemen.  Het was een groot succes, en de ouders maakten goed gebruik van de gelegenheid zoals je op de foto kan zien. Wel schokkend om te zien hoe weinig sommigen wisten over een gezonde levensstijl. 7 dagen per week gefrituurd eten en vettige snacks tussendoor werden niet als slecht gezien. We hopen dat deze dag mee zal helpen om meer bewustwording te creëren zodat de ouders en kinderen nog een lang en gezond leven zullen hebben.
  2. De Duitse School in Kaapstad had afgelopen Zaterdag een bazar. Nu hebben wij geen kinderen, neefjes of nichtjes, of kinderen van vrienden die op die school zitten maar toch gingen wij er heen, samen met duizenden anderen. Het is een geweldig Duits feest met Bratwurst, Beierse vlaggen, mensen in lederhosen en Duitse muziek. En een paar van onze Duits Namibische vrienden.  Dat Duitse heb ik leren waarderen sinds ik met Hartmut getrouwd ben. Elke dag hoeft het niet van mij, maar af en toe een pretzel  en mijn man gelukkig zien met een pul bier is best te doen.
  3. Afgelopen vrijdag ging ik met een vriendin naar de bioscoop. We keken ‘Searching for Sugar Man’, een documentaire over  Roderigues, een artiest die het, op z’n zachtst gezegd, niet echt gemaakt heeft in de VS. Zonder het te weten was hij echter een superster in Zuid Afrika, wat destijds vanwege apartheid compleet was afgesloten van de rest van de wereld.  De documentaire bracht op een mooie manier in beeld hoe het leven in Zuid Afrika tijdens die jaren was voor mensen die wel wilden rebelleren maar niet durfden of simpelweg niet konden.  De muziek van Roderigues liet mensen zien dat je best anders kan en mag denken dan wat de regering je voorschrijft. Een openbaring voor heel veel mensen, en daarom werd de meeste van zijn muziek illegaal verklaard. Dit hielp natuurlijk alleen maar mee in zijn populariteit en de meest merkwaardige verhalen over hem gingen rond. Over een ding was iedereen het echter eens; hij had zelfmoord gepleegd. Het beste deel van de film komt als twee Zuid Afrikanen, in een zoektocht naar de identiteit van deze ‘Roderigues’ ontdekken dat hij helemaal niet dood is. Na zijn ‘mislukte’ carrière in de muziek besloot Roderigues zijn gitaar aan de wilgen te hangen en is hij sloper geworden. Hij werkt hard en heeft het niet breed. De Zuid Afrikanen halen hem over om naar Zuid Afrika te komen voor een concert tour in 1998. Tot zijn eigen ongeloof staat de sloper, die thuis een ‘niemand’ is daar voor zalen, gevuld met duizenden mensen, die eindelijk een gezicht zien bij de stem die hen opzweepte om tegen de apartheidsregering in te gaan. Indrukwekkend.
  4. Oei, mijn takes worden een beetje lang. Nog 3 snelle dan maar.
  5. Een Zaterdag/Zondagmiddag wandeling in een park bij ons in de buurt is altijd een leuk uitje. Dit park is superpopulair bij bruidsparen om foto’s te maken. Ook gisteren was het weer raak en hebben we kunnen genieten van verschillende bruidsparen en hun stoet bruidsmeisjes en bruidsjonkers. Altijd leuk.
  6. Het project waar ik momenteel druk mee ben, een traningsboek voor verloskundigen is bij de illustrator. Zo leuk om elke keer mails te krijgen met nieuwe afbeeldingen. Het gaat heel mooi worden!
  7. Onze meubel teller staat op 9, we hebben dit weekend namelijk een super mooie bank gekocht.Hoera voor luie avonden met een boek op de bank voor de open haard... 

2 opmerkingen:

  1. wat leuk om je tekes te lezen , lekker afwisselend en van alles wat groeten en liefs oom henk en tante annie

    BeantwoordenVerwijderen