donderdag 12 juli 2007

Een heleboel ellende en waardevolle schatten...


Al weer een dag voorbij…
Ik hou van vliegen maar ik wordt niet zo gelukkig van de tijd die sneller voorbijvliegt dan ik zou willen.

Vandaag ben ik met het team teruggegaan naar Ombeyi. Het plan was om de hele dag les te geven op de wezenschool maar dat liep anders dan we verwacht hadden. Een meisje van de school was overleden aan AIDS en de hele school ging naar de begrafenis.
Het is vreselijk als jonge kinderen overlijden maar het schrijnendste vond ik om te merken hoe weinig het de mensen deed. Ze leken niet erg verdrietig. Het begraven van een kind hoort net zo veel bij het dagelijks leven als zwangerschap en geboorte.
Het is niet dat ze niet om het meisje gaven maar je te veel hechten aan jonge levens is onverstandig omdat de kans dat je ze verliest te groot is. Het doet me pijn om dat te zien maar maakt me nog gemotiveerder om door te gaan met het werk waar we mee bezig zijn. Afrika heeft meer sterke en gezonde moeders nodig. En goed opgeleide vroedvrouwen kunnen een belangrijke stap zijn in het bereiken daarvan. Als er minder moeders zijn die sterven of ernstig verzwakken tijdens de bevalling zijn er uiteindelijk meer kinderen die opgroeien met een moeder. En onderzoek heeft uitgewezen dat kinderen die dat (voor)recht hebben zowel sociaal, economisch en medische gezien beter af zijn.

Naast alle ellende heeft Kenia ook een heleboel schatten. Een ervan, waar ik vandaag erg van genoten heb is een schitterende zonsondergang in Lake Victoria (zie foto).
Met het hele team hebben we daar gegeten, gezwommen, uitgerust en even de kans gehad om ons terug te trekken van alle dingen die schokkend zijn.

Tot morgen!
Liefs Anneke

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen